1Ey bütün uluslar, el çırpın! Sevinç çığlıkları atın Tanrı'nın onuruna!2Ne müthiştir yüce RAB, Bütün dünyanın ulu Kralı.3Halkları altımıza, Ulusları ayaklarımızın dibine serer.4Sevdiği Yakup'un gururu olan mirasımızı O seçti bizim için. Sela5RAB Tanrı sevinç çığlıkları, Boru sesleri arasında yükseldi.6Ezgiler sunun Tanrı'ya, ezgiler; Ezgiler sunun Kralımız'a, ezgiler!7Çünkü Tanrı bütün dünyanın kralıdır, Maskil[1] sunun!8Tanrı kutsal tahtına oturmuş, Krallık eder uluslara.9Ulusların önderleri İbrahim'in Tanrısı'nın halkıyla bir araya gelmiş; Çünkü Tanrı'ya aittir yeryüzü kralları. O çok yücedir.
Mezmur 47
IBS-fordítás (Új Károli)
1 Az éneklõmesternek, a Kóráh fiainak zsoltára.2 Ti népek mind tapsoljatok, harsogjatok Istennek vígságos szóval.3 Mert az Úr felséges, rettenetes; nagy király az egész földön.4 Alánk veti a népeket, a nemzeteket lábaink alá.5 Kiválasztja nékünk örökségünket, Jákób dicsõségét, a kit szeret. Szela.6 Felvonul Isten harsona- szónál, kürtzengés közt az Úr.7 Énekeljetek Istennek, énekeljetek; énekeljetek királyunknak, énekeljetek!8 Mert az egész föld királya az Isten: énekeljetek bölcseséggel.9 Isten uralkodik a nemzetek fölött; Isten ott ül az õ szentségének trónján.10 Népek fejedelmei gyülekeztek össze, mint Ábrahám Istenének népe, mert Istené a földnek pajzsai; magasságos õ igen!