Hakimler 17

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Turkish Bible Society'dan

Mika'nın Putları

1 Efrayim'in dağlık bölgesinde Mika adında bir adam vardı. 

2 Mika annesine, ‹‹Senden çalınan, lanetlediğini duyduğum bin yüz parça gümüş var ya, işte o gümüşler bende, onları ben çaldım›› dedi. Annesi, ‹‹RAB seni kutsasın, oğlum!›› dedi. 

3 Mika bin yüz parça gümüşü annesine geri verdi. Annesi, ‹‹Oğlumun bir oyma put, bir de dökme put yaptırabilmesi için gümüşün tamamını RAB'be adıyorum›› dedi, ‹‹Gümüşü sana geri veriyorum.›› 

4 Gümüşü Mika'dan geri alan kadın, iki yüz parçasını ayırıp kuyumcuya verdi. Kuyumcu bundan bir oyma, bir de dökme put yaptı. Putlar Mika'nın evine götürüldü. 

5 Mika'nın bir tapınma yeri vardı. Özel aile putları ve bir efod yaptırmış, oğullarından birini de kâhinliğe atamıştı. 

6 O dönemde İsrail'de kral yoktu. Herkes dilediğini yapıyordu. 

7 Yahuda'nın Beytlehem Kenti'nde, Yahudalı bir ailenin yanında geçici olarak yaşayan genç bir Levili vardı. 

8 Adam yerleşecek başka bir yer bulmak üzere Yahuda'nın Beytlehem Kenti'nden ayrıldı. Efrayim'in dağlık bölgesinden geçerken Mika'nın evine geldi. 

9 Mika, ‹‹Nereden geliyorsun?›› diye sorunca adam, ‹‹Yahuda'nın Beytlehem Kenti'nden geliyorum, Levili'yim, yerleşecek yer arıyorum›› dedi. 

10 Mika, ‹‹Benimle kal›› dedi, ‹‹Bana danışmanlık ve kâhinlik yap. Seni doyurur, yılda bir takım giysi, on parça da gümüş veririm.›› Levili kabul etti. 

11 Mika ile kalmaya razı oldu. Mika da ona oğlu gibi davrandı. 

12 Genç Levili'yi kâhinliğe atayarak evine aldı. 

13 Mika, ‹‹Şimdi biliyorum ki, RAB bana iyi davranacak›› dedi, ‹‹Çünkü bir Levili kâhinim var.›› 

Eskı Antlaşma © The Bible Society in Turkey 2001
Yeni Antlaşma © The Translation Trust 1987, 1994, 2001

Written permission is required from the copyright holders to use part
or all of the text for purposes other than personal study.

Hakimler 17

IBS-fordítás (Új Károli)

1  Vala pedig egy férfiú Efraimnak hegyérõl való, kinek neve Míka vala; 

2  És monda az õ anyjának: Az az ezerszáz ezüst, mely tõled elvétetett, és 

3  És visszaadta az ezerszáz ezüst[pénzt] az õ anyjának. És monda az õ 

4  De õ [megint] visszaadá a pénzt anyjának, és võn az õ anyja kétszáz 

5  És a férfiúnak, Míkának volt [egy] temploma, és 

6  Ebben az idõben nem volt király Izráelben, hanem kiki azt cselekedte, a 

7  Vala pedig egy ifjú, Júdának Bethlehemébõl, a Júda nemzetségébõl való, 

8  És elméne ez a férfiú Júdának Bethlehem városából, hogy ott 

9  És monda néki Míka: Honnan jössz? És monda: Lévita vagyok Júdának 

10  És monda néki Míka: Maradj nálam, és légy nékem atyám és papom, és én 

11  És tetszék a Lévitának, hogy megmaradjon annál a férfiúnál; és olyan lõn 

12  És felszentelte Míka a Lévitát; így lett papjává az ifjú, és maradt Míka 

13  És monda Míka: Most tudom, hogy jól fog velem tenni az Úr, mert e Lévita 

Károli Gáspár fordításának revideált változata (1908, Public Domain)