1Güçlü olan Tanrı, RAB konuşuyor; Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar Yeryüzünün tümüne sesleniyor.2Güzelliğin doruğu Siyon'dan Parıldıyor Tanrı.3Tanrımız geliyor, sessiz kalmayacak, Önünde yanan ateş her şeyi kül ediyor, Çevresinde şiddetli bir fırtına esiyor.4Halkını yargılamak için Yere göğe sesleniyor:5‹‹Toplayın önüme sadık kullarımı, Kurban keserek benimle antlaşma yapanları.››6Gökler O'nun doğruluğunu duyuruyor, Çünkü yargıç Tanrı'nın kendisidir. Sela7‹‹Ey halkım, dinle de konuşayım, Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim: Ben Tanrı'yım, senin Tanrın'ım!8Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum, Yakmalık sunuların sürekli önümde.9Ne evinden bir boğa, Ne de ağıllarından bir teke alacağım.10Çünkü bütün orman yaratıkları, Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.11Dağlardaki bütün kuşları korurum, Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar benimdir.12Acıksam sana söylemezdim, Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.13Ben boğa eti yer miyim? Ya da keçi kanı içer miyim?14Tanrı'ya şükran kurbanı sun, Yüceler Yücesi'ne adadığın adakları yerine getir.15Sıkıntılı gününde seslen bana, Seni kurtarırım, sen de beni yüceltirsin.16Ama Tanrı kötüye şöyle diyor: ‹‹Kurallarımı ezbere okumaya Ya da antlaşmamı ağzına almaya ne hakkın var?17Çünkü yola getirilmekten nefret ediyor, Sözlerimi arkana atıyorsun.18Hırsız görünce onunla dost oluyor, Zina edenlere ortak oluyorsun.19Ağzını kötülük için kullanıyor, Dilini yalana koşuyorsun.20Oturup kardeşine karşı konuşur, Annenin oğluna kara çalarsın.21Sen bunları yaptın, ben sustum, Beni kendin gibi sandın. Seni azarlıyorum, Suçlarını gözünün önüne seriyorum.22‹‹Dikkate alın bunu, ey Tanrı'yı unutan sizler! Yoksa parçalarım sizi, kurtaran olmaz.23Kim şükran kurbanı sunarsa beni yüceltir; Yolunu düzeltene kurtarışımı göstereceğim.››
1Ein Psalm Asafs.
Gott, ja Gott, der HERR, hat gesprochen, /
er rief die Erde
vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Untergang. (Yas 10:17)2Vom Zion her, der Krone der Schönheit,
ging Gott auf in strahlendem Glanz. (Mez 48:3)3Unser Gott möge kommen und nicht schweigen;
Feuer frisst vor ihm her; um ihn stürmt es gewaltig. (Mez 97:3; Yşa 63:19; Dan 7:10)4Dem Himmel droben und der Erde ruft er zu,
um sein Volk zu richten: (Yas 32:1; Yşa 1:2)5Versammelt mir all meine Frommen,
die den Bund mit mir schließen beim Opfer! (Çık 24:4)6Da taten die Himmel seine Gerechtigkeit kund;
weil Gott selbst der Richter ist. [Sela] (Mez 19:2; Mez 97:6)7Höre, mein Volk, ich rede. /
Israel, ich bin gegen dich Zeuge,
Gott, dein Gott bin ich. (Çık 20:2; Mez 40:7)8Nicht wegen deiner Opfer rüge ich dich,
deine Brandopfer sind mir immer vor Augen.9Aus deinem Haus nehme ich keinen Stier an,
keine Böcke aus deinen Hürden.10Denn mir gehört alles Wild des Waldes,
das Vieh auf den Bergen zu Tausenden.11Ich kenne alle Vögel der Berge,
was sich regt auf dem Feld, ist mein Eigen.[1]12Hätte ich Hunger, ich brauchte es dir nicht zu sagen,
denn mein ist der Erdkreis und seine ganze Fülle. (Mez 24:1)13Soll ich denn das Fleisch von Stieren essen
und das Blut von Böcken trinken?14Bring Gott ein Opfer des Dankes
und erfülle dem Höchsten deine Gelübde! (Mez 66:13; Mez 119:108; İbr 13:15)15Ruf mich am Tage der Not;
dann rette ich dich und du wirst mich ehren. (Mez 91:15)16Zum Frevler aber spricht Gott: /
Was zählst du meine Gebote auf
und führst meinen Bund in deinem Mund? (Rom 2:17)17Dabei war Zucht dir verhasst,
meine Worte warfst du hinter dich.18Sahst du einen Dieb, hattest du an ihm Gefallen,
mit Ehebrechern hattest du Gemeinschaft.19Dein Mund redete böse Worte
und mit Betrug verbindet sich deine Zunge.20Du setzt dich hin und redest gegen deinen Bruder,
auf den Sohn deiner Mutter häufst du Verleumdung.21Das hast du getan und ich soll schweigen? /
Meinst du, ich bin wie du?
Ich halte es dir vor Augen und rüge dich.22Ihr, die ihr Gott vergesst, begreift es doch!
Sonst zerreiße ich euch und niemand kann euch retten.23Wer Opfer des Dankes bringt, ehrt mich;
wer den rechten Weg beachtet, den lasse ich das Heil Gottes schauen. (Mez 50:14; Mez 91:16)