Müzik şefi için - Mahalat makamında Davut'un Maskili
1[1] Akılsız içinden, ‹‹Tanrı yok!›› der. İnsanlar bozuldu, iğrençlik aldı yürüdü, İyilik eden yok. (Mez 14:1)2Tanrı göklerden bakar oldu insanlara, Akıllı, Tanrı'ya yönelen biri var mı diye.3Hepsi saptı, Tümü yozlaştı, İyilik eden yok, Bir kişi bile!4Suç işleyenler görmüyor mu? Halkımı ekmek yer gibi yiyor, Tanrı'ya yakarmıyorlar.5Ama korkulmayacak yerde korkacaklar, Çünkü Tanrı seni kuşatanların kemiklerini dağıtacak, Onları reddettiği için hepsini utandıracak.6Keşke İsrail'in kurtuluşu Siyon'dan gelse! Tanrı halkını eski gönencine kavuşturunca, Yakup soyu sevinecek, İsrail halkı coşacak.
To the choirmaster: according to Mahalath. A Maskil of David.
1The fool says in his heart, “There is no God.” They are corrupt, doing abominable iniquity; there is none who does good.[1] (Mez 14:1)2God looks down from heaven on the children of man to see if there are any who understand,[2] who seek after God.3They have all fallen away; together they have become corrupt; there is none who does good, not even one.4Have those who work evil no knowledge, who eat up my people as they eat bread, and do not call upon God?5There they are, in great terror, where there is no terror! For God scatters the bones of him who encamps against you; you put them to shame, for God has rejected them. (Lev 26:17; Lev 26:36; Mez 89:10; Mez 141:7; Özd 28:1; Yer 8:1; Yer 8:2; Hez 6:5)6Oh, that salvation for Israel would come out of Zion! When God restores the fortunes of his people, let Jacob rejoice, let Israel be glad.