1Yüksek sesle yakarıyorum RAB'be, Yüksek sesle RAB'be yalvarıyorum.2Önüne döküyorum yakınmalarımı, Önünde anlatıyorum sıkıntılarımı.3Bunalıma düştüğümde, Gideceğim yolu sen bilirsin. Tuzak kurdular yürüdüğüm yola.4Sağıma bak da gör, Kimse saymıyor beni, Sığınacak yerim kalmadı, Kimse aramıyor beni.5Sana haykırıyorum, ya RAB: ‹‹Sığınağım, Yaşadığımız bu dünyada nasibim sensin›› diyorum.6Haykırışıma kulak ver, Çünkü çok çaresizim; Kurtar beni ardıma düşenlerden, Çünkü benden güçlüler.7Çıkar beni zindandan, Adına şükredeyim. O zaman doğrular çevremi saracak, Bana iyilik ettiğin için.
A Maskil of David, when he was in the cave. A Prayer.
1With my voice I cry out to the LORD; with my voice I plead for mercy to the LORD.[1] (Mez 3:4; Mez 30:8)2I pour out my complaint before him; I tell my trouble before him. (Yşa 26:16)3When my spirit faints within me, you know my way! In the path where I walk they have hidden a trap for me. (Mez 77:3; Mez 140:5)4Look to the right and see: there is none who takes notice of me; no refuge remains to me; no one cares for my soul. (Eyü 11:20; Mez 16:8; Mez 31:11; Mez 69:20; Yer 25:35)5I cry to you, O LORD; I say, “You are my refuge, my portion in the land of the living.” (Mez 14:6; Mez 16:5; Mez 27:13)6Attend to my cry, for I am brought very low! Deliver me from my persecutors, for they are too strong for me! (Mez 17:1; Mez 18:17; Mez 79:8)7Bring me out of prison, that I may give thanks to your name! The righteous will surround me, for you will deal bountifully with me. (Mez 13:6; Mez 143:11; Yşa 42:7)