1Ey doğru insanlar, RAB'be sevinçle haykırın! Dürüstlere O'nu övmek yaraşır.2Lir çalarak RAB'be şükredin, On telli çenk eşliğinde O'nu ilahilerle övün.3O'na yeni bir ezgi söyleyin, Sevinç çığlıklarıyla sazınızı konuşturun.4Çünkü RAB'bin sözü doğrudur, Her işi sadakatle yapar.5Doğruluğu, adaleti sever, RAB'bin sevgisi yeryüzünü doldurur.6Gökler RAB'bin sözüyle, Gök cisimleri ağzından çıkan solukla yaratıldı.7Deniz sularını bir araya toplar, Engin suları ambarlara depolar.8Bütün yeryüzü RAB'den korksun, Dünyada yaşayan herkes O'na saygı duysun.9Çünkü O söyleyince, her şey var oldu; O buyurunca, her şey belirdi.10RAB ulusların planlarını bozar, Halkların tasarılarını boşa çıkarır.11Ama RAB'bin planları sonsuza dek sürer, Yüreğindeki tasarılar kuşaklar boyunca değişmez.12Ne mutlu Tanrısı RAB olan ulusa, Kendisi için seçtiği halka!13RAB göklerden bakar, Bütün insanları görür.14Oturduğu yerden, Yeryüzünde yaşayan herkesi gözler.15Herkesin yüreğini yaratan, Yaptıkları her şeyi tartan O'dur.16Ne büyük ordularıyla zafer kazanan kral var, Ne de büyük gücüyle kurtulan yiğit.17Zafer için at boş bir umuttur, Büyük gücüne karşın kimseyi kurtaramaz.18Ama RAB'bin gözü kendisinden korkanların, Sevgisine umut bağlayanların üzerindedir;19Böylece onları ölümden kurtarır, Kıtlıkta yaşamalarını sağlar.20Umudumuz RAB'dedir, Yardımcımız, kalkanımız O'dur.21O'nda sevinç bulur yüreğimiz, Çünkü O'nun kutsal adına güveniriz.22Madem umudumuz sende, Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!
1Jubelt, ihr Gerechten, über den HERRN; zu den Aufrichtigen passt Lobgesang. (Mez 32:11)2Preist den HERRN mit der Zither; spielt ihm auf der zehnsaitigen Harfe! (Mez 81:3; Mez 92:4; Mez 144:9)3Singt ihm ein neues Lied; spielt schön ⟨auf den Saiten⟩ mit Jubelschall! (Mez 40:4; Mez 96:1; Mez 98:1; Mez 144:9; Mez 149:1; Va 5:9)4Denn richtig[1] ist das Wort des HERRN, und all sein Werk ⟨geschieht⟩ in Treue. (Yas 32:4)5Er liebt Gerechtigkeit und Recht; die Erde ist voll der Gnade des HERRN. (Mez 11:7; Mez 119:64)6Durch des HERRN Wort ist der Himmel gemacht und all sein Heer durch den Hauch seines Mundes. (Yar 1:6; Mez 148:5; Yu 1:3; İbr 11:3; 2 Pe 3:5)7Er sammelt das Wasser des Meeres wie der Damm[2], legt in Behälter die Fluten[3]. (Yar 1:9)8Es fürchte den HERRN die ganze Erde; mögen sich vor ihm scheuen alle Bewohner der Welt! (Mez 67:8; Va 15:4)9Denn er sprach, und es geschah; er gebot, und es stand da. (Yar 1:1; Mar 1:42; Luk 13:13; İbr 11:3)10Der HERR macht zunichte den Ratschluss der Nationen, er vereitelt die Gedanken der Völker. (Eyü 5:12; Yşa 8:10)11Der Ratschluss des HERRN bleibt ewig bestehen, die Gedanken seines Herzens von Generation zu Generation. (Yşa 46:10)12Glücklich die Nation, deren Gott der HERR ist, das Volk, das er sich erwählt hat zum Erbteil! (Yas 32:9; Mez 135:4; Mez 144:15)13Der HERR blickt vom Himmel herab, er sieht alle Menschenkinder. (Mez 14:2; Mez 66:7; Özd 15:3)14Von der Stätte seines Thrones schaut er auf alle Bewohner der Erde; (Mez 113:6; Zek 4:10)15er, der ihnen allesamt das Herz gebildet hat, achtet auf alle ihre Werke. (Yer 16:17; İbr 4:13; Va 2:2)16Der König wird nicht durch die Größe des Heeres gerettet[4]; ein Held befreit sich nicht durch die Größe der Kraft.17Ein Trug ist das Ross, wenn Rettung nötig ist[5], und mit der Größe seiner Kraft rettet es nicht. (Yas 20:1; Mez 20:8; Yşa 31:1)18Siehe, das Auge des HERRN ⟨ruht⟩ auf denen, die ihn fürchten, auf denen, die auf seine Gnade harren, (2 Ta 16:9; Mez 34:16; Mez 147:11)19dass er ihr Leben[6] vom Tod rette und sie in Hungersnot am Leben erhält. (Mez 34:10; Mez 37:19; Mez 111:5)20Unsere Seele wartet auf den HERRN; unsere Hilfe und unser Schild ist er. (Mez 115:9; Mez 130:5)21Denn in ihm wird unser Herz sich freuen, weil wir seinem heiligen Namen vertrauen. (Yşa 25:9)22Deine Gnade, HERR, sei über uns, so wie wir auf dich harren.