1I wstąpił Anioł JHWH[1] z Gilgal do Bokim i powiedział: Wywiodłem was z Egiptu i wprowadziłem was do ziemi, którą przysiągłem waszym ojcom. Powiedziałem: Nie zerwę mojego przymierza z wami na wieki. (Ge 16:7; Ex 3:6; Ex 14:19; Ex 23:20; Le 26:44; Jos 4:19; Jos 5:9; Jud 5:23; Jud 6:11; Jud 6:12; Jud 6:20; Jud 13:3; Jud 13:13; Jud 13:15; Jud 13:16; Jud 13:18; Jud 13:20; Jud 13:21; Ps 89:34)2Tylko wy nie zawierajcie przymierza z mieszkańcami tej ziemi; zburzcie ich ołtarze. Nie posłuchaliście jednak mojego głosu. Co wy zrobiliście?! (Ex 23:32; Ex 34:12; De 7:2; De 12:3)3Dlatego też mówię:[2] Nie wypędzę ich[3] przed wami, staną się [cierniem][4] na wasze boki,[5] a ich bogowie będą dla was sidłem. (Ex 23:33; Nu 33:55; De 7:16; Jos 23:13)4A gdy Anioł JHWH oznajmił te słowa wszystkim synom Izraela, lud podniósł swój głos i zapłakał –5i nadano temu miejscu nazwę Bokim,[6] i złożyli tam JHWH ofiarę.
Śmierć Jozuego i jego pokolenia
6Gdy Jozue odesłał lud, synowie Izraela udali się każdy do swojego dziedzictwa, aby posiąść ziemię. (Jos 24:28; Jos 24:29)7Lud zaś służył JHWH przez wszystkie dni [życia] Jozuego i przez wszystkie dni [życia] starszych, którzy przeżyli Jozuego i którzy oglądali całe to wielkie dzieło JHWH, którego dokonał dla Izraela.8Potem Jozue, syn Nuna, sługa JHWH, umarł. Liczył sobie sto dziesięć lat.9Pochowano go w obrębie jego dziedzictwa w Timnat-Cheres,[7] na pogórzu Efraima, na północ od góry Gaasz. (Jos 24:29)
14Wówczas zapłonął gniew JHWH na Izraela i wydał ich w rękę łupieżców – i [ci] ich łupili; sprzedał ich też w rękę ich okolicznych wrogów i nie potrafili już ostać się przed swoimi wrogami.15We wszystkim, do czego wyszli, ręka JHWH była przeciw nim ku nieszczęściu, jak zapowiedział JHWH i jak im JHWH poprzysiągł – i bardzo ich pognębił. (De 28:25; Jos 23:13)16JHWH wzbudzał jednak sędziów,[11] a ci ratowali ich z rąk ich łupieżców. (1Sa 14:48; 1Sa 23:1; 2Ki 17:20; Ps 44:11; Isa 10:13; Isa 42:22; Ho 13:15)17Lecz także swoich sędziów nie słuchali, gdyż dopuszczali się nierządu, [idąc] za innymi bogami, i kłaniali im się. Szybko zboczyli z drogi, którą kroczyli ich ojcowie, słuchając przykazań JHWH – [oni] tak nie postępowali.18A kiedy JHWH wzbudzał im sędziów, to był JHWH z sędzią, [którego wzbudził,] i wybawiał ich z ręki ich wrogów przez wszystkie dni tego sędziego, gdyż JHWH litował się ze względu na ich wzdychanie z powodu ich gnębicieli i ciemiężców.19Jednak po śmierci sędziego odwracali się i upadali jeszcze niżej niż ich ojcowie; szli za innymi bogami, służyli im i kłaniali się im – nie porzucali swoich postępków ani swojej upartej drogi.20Dlatego zapłonął gniew JHWH przeciw Izraelowi, tak że powiedział: Ponieważ ten naród przestąpił moje przymierze, którego [przestrzeganie] przykazałem ich ojcom, nie usłuchali mojego głosu,21to Ja także nie wydziedziczę już przed nimi żadnego spośród narodów, które pozostawił Jozue, gdy umierał –22po to, by przez nie doświadczyć Izraela, czy będą strzec drogi JHWH, aby po niej kroczyć, jak strzegli jej ich ojcowie, czy też nie.23I pozostawił JHWH te narody w spokoju, nie wypędzając ich rychło – i nie wydał ich w rękę Jozuego.