Romans 1

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Paweł, sługa[1] Chrystusa Jezusa, powołany na apostoła, oddzielony do ewangelii[2] Bożej – (Ac 9:15; Ac 13:2; Ga 1:15)2 którą [Bóg] już wcześniej przyobiecał przez swoich proroków w Pismach Świętych (Lu 1:70; Ro 16:25; Tit 1:2)3 o swoim Synu, pochodzącym z nasienia Dawida według ciała,[3] (Mt 1:1; Mt 1:6; Mt 1:20; Mt 20:30; Mt 22:42; Lu 1:27; Joh 7:42; Ac 13:23; Ro 9:5; 2Ti 2:8)4 ustanowionym Synem Boga w mocy według Ducha uświęcenia,[4] przez zmartwychwstanie z umarłych,[5] o Jezusie Chrystusie, naszym Panu, (Mt 17:5; Mt 27:54; Mt 28:18; Php 2:5; 1Jo 5:20)5 przez którego otrzymaliśmy łaskę i apostolstwo,[6] by [wezwać] do posłuszeństwa wiary[7] we wszystkich narodach, ze względu na Jego imię, (Joh 15:10; Joh 15:14; Ac 26:16; Ro 15:18; Ro 16:26; Ga 2:7; Ga 2:9; Heb 5:8)6 wśród których jesteście i wy,[8] powołani Jezusa Chrystusa[9]7 do wszystkich przebywających w Rzymie, ukochanych przez Boga, powołanych świętych: Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana, Jezusa Chrystusa. (Nu 6:25; 1Co 1:2; 1Co 1:3; 2Co 1:1; 2Co 1:2; Eph 1:1)8 Po pierwsze, dziękuję mojemu Bogu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, za to, że wasza wiara rozgłaszana jest po całym świecie. (Ro 16:19; 1Th 1:8)9 Świadkiem bowiem jest mi Bóg, któremu służę w moim duchu[10] w ewangelii Jego Syna, jak nieustannie was wspominam, (Eph 1:16; Php 1:8; 1Th 2:5)10 zawsze w moich modlitwach prosząc, aby jakoś wreszcie kiedyś udało mi się, z woli Boga, do was przybyć. (Ac 19:21; Ro 15:23; Ro 15:32)11 Pragnę bowiem was zobaczyć, by udzielić wam nieco duchowego daru łaski[11] dla utwierdzenia was, (1Th 2:11; 1Th 3:10)12 to zaś znaczy, aby wspólnie doznać zachęty pośród was dzięki wzajemnej wierze – waszej i mojej. (2Pe 1:1)13 Nie chcę zaś, bracia, abyście nie wiedzieli,[12] że często zamierzałem do was przybyć, choć dotychczas miałem przeszkody, aby zebrać[13] jakiś plon także pośród was, podobnie jak wśród pozostałych narodów. (Ac 19:21; 1Co 10:1; 1Co 12:1; 1Th 4:13)14 Jestem dłużnikiem Greków i barbarzyńców, mądrych i niemądrych.15 Tak więc, co do mnie, gotów[14] jestem głosić ewangelię i wam w Rzymie. (Mt 26:41; Mr 14:38; 1Co 9:16)16 Bo nie wstydzę się ewangelii;[15] jest ona bowiem mocą Bożą dla zbawienia każdemu wierzącemu, najpierw Żydowi, a i Grekowi. (Ps 119:46; Mr 8:38; Ac 13:46; 1Co 1:18; 1Co 1:24; 1Co 15:2; 2Ti 1:8; 1Pe 1:21)17 Objawiona w niej jest sprawiedliwość Boga,[16] z wiary w wiarę,[17] jak napisano: Sprawiedliwy zaś z wiary żyć będzie. (Hab 2:4; Ro 3:21; Ga 3:11; Php 3:9; Heb 10:38)18 Gniew Boży z nieba objawia się bowiem przeciw wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości[18] ludzi, którzy w niesprawiedliwości[19] tłumią prawdę. (Eph 5:6; Col 3:6; 2Th 2:12)19 Dlatego że to, co rozpoznawalne u Boga, jest wśród nich jawne[20] – Bóg im [to] ukazał. (Ac 14:15; Ac 17:24)20 Bo to, co u Niego niewidzialne, Jego wieczna moc i Boskość, od stworzenia świata może być oglądana w pojmowalnych dziełach, tak że są bez wymówki. (Job 12:7; Ps 19:2)21 [To] dlatego, że poznawszy Boga, nie oddali Mu chwały ani nie podziękowali jako Bogu, lecz przez swe powątpiewanie stali się niezdolni do poprawnego myślenia[21] i ich bezmyślne serce uległo zaciemnieniu. (Eph 4:17)22 Uznając się za mądrych, zgłupieli. (Jer 10:14; 1Co 1:20)23 Zamienili też chwałę nieśmiertelnego Boga na podobiznę obrazu śmiertelnego człowieka, ptaków, czworonogów lub płazów. (Ex 32:4; De 4:15; Ps 106:20; Jer 2:27)24 Dlatego Bóg wydał ich żądzom ich serc na nieczystość, by bezcześcili[22] własne ciała między sobą[23] (Ac 14:16)25 tych, którzy prawdę Boga zmienili w fałsz, a także czcili i służyli stworzeniu zamiast Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen. (Jer 13:25; Jer 16:19; Ro 9:5)26 [Właśnie] dlatego wydał ich Bóg na pastwę hańby; bo zarówno ich kobiety zamieniły potrzeby naturalne na nienaturalne, (Le 18:23; Le 20:16)27 jak i mężczyźni porzucili naturalną potrzebę kobiety i zapałali swoim pożądaniem względem siebie nawzajem, mężczyźni z mężczyznami popełniając bezwstyd i ściągając na siebie samych zapłatę stosowną do ich zboczenia.[24] (Le 18:22; Le 20:13; 1Co 6:9)28 I jak nie uznali za słuszne mieć Boga w poważaniu, tak też Bóg zdał ich na zawodny[25] rozum, by dopuszczali się tego, co nieprzyzwoite – (Ps 81:13; 2Th 2:11)29 [ich], pełnych wszelkiej niesprawiedliwości, zła, chciwości, niegodziwości; pełnych zazdrości, mordu, kłótni, podstępu, złośliwości; plotkarzy,30 oszczerców, nienawidzących Boga, zuchwalców, zarozumialców, samochwalców, wynalazców zła, nieposłusznych rodzicom,31 nierozumnych, wiarołomnych,[26] niemiłosiernych,[27] bezlitosnych.[28]32 Oni, choć poznali słuszny wyrok Boga, że ci, którzy te rzeczy czynią, zasługują na śmierć, nie tylko je popełniają, ale także pochwalają [podobnie] czyniących.[29] (Mt 15:19; Ga 5:19; 1Ti 1:9; 1Pe 4:3)