1Potem Jakub wezwał swoich synów i powiedział: Zbierzcie się, a oznajmię wam, co was spotka w dniach późniejszych.[1] (Nu 24:14; De 4:30; De 31:29; Isa 2:2)2Zgromadźcie się i słuchajcie, synowie Jakuba, słuchajcie Izraela, swego ojca! (Pr 1:8; Pr 4:1)3Rubenie, jesteś mym pierworodnym, moją siłą i początkiem[2] męskości,[3] szczytem wyniesienia i szczytem mocy. (Le 2:12; Le 23:10; Nu 15:20; Nu 18:12; De 18:4; De 21:17; De 26:10; Ps 78:51; Ps 105:36)4Wzburzony[4] jak woda utracisz pierwszeństwo, bo wszedłeś na łoże swego ojca! Splamiłeś [je]! – Wszedł[5] na me posłanie! (Jud 9:4; Jer 23:32; Zep 3:4)5Symeon i Lewi – to bracia! Narzędziami przemocy[6] są ich noże. (Ge 34:25)6Do ich rady? Nie wchodź, moja duszo! Z ich gromadą? Nie łącz się, ma chwało![7] Bo w swym gniewie powycinali ludzi i w samowoli okaleczyli byki.[8]7Przeklęty ich gniew, bo gwałtowny, i ich wściekłość – bo dzika. Porozdzielam ich w Jakubie i rozproszę ich w Izraelu.[9] (Nu 18:23; Nu 35:1; Jos 19:1; Jos 21:1)8Juda – sławić będą cię twoi bracia![10] Twoja ręka – na karku twych wrogów! Tobie pokłonią się synowie twego ojca.9Judo, młody lwie, od łupu, mój synu, się uniosłeś, przyczaiłeś się wyciągnięty jak lew i jak lwica – kto ich podrażni? (Re 5:5)10Nie odstąpi berło od Judy ani buława spomiędzy jego stóp,[11] póki nie przyjdzie należący do niego[12] – a jemu posłuszeństwo ludów.[13]11Uwiąże przy winorośli osiołka, przy dorodnym jej krzewie[14] źrebię oślicy, wymoczy w winie swoją szatę, a w krwi winogron swoją tunikę.[15]12Oczy ciemniejsze od wina, a zęby bielsze niż mleko.13Zebulon – nad brzegiem morza zamieszka i jest brzegiem dla statków, a jego rufa[16] naprzeciw Sydonu.14Issachar[17] – to osioł kościsty, przeciąga się między [dwoma] jukami.[18]15Lecz gdy zobaczy legowisko, że dobre, i ziemię, że jest urocza, nachyli ramię do dźwigania i będzie sługą pańszczyźnianym.16Dan – będzie sądził[19] swój lud, każde plemię izraelskie.[20]17Będzie Dan wężem na drodze, [rogatą] żmiją[21] na ścieżce, tym, który kąsa końskie pięty, tak że jeździec spada na wznak.[22]18Twego zbawienia wyczekuję, JHWH!19Gad – banda go napadnie, a on napadnie [im] na piętę.[23]20Od[24] Aszera – tłusty[25] jego pokarm, on będzie dawał przysmaki królewskie. (Ge 49:19)21Naftali – puszczona wolno łania, która wydaje piękne sarnięta.[26]22Syn[27] owocujący – Józef, syn owocujący nad źródłem, córki[28] przesadzają mur!23I rozgoryczają go, i strzelają,[29] i żywią urazę łucznicy,24lecz jego łuk jest stale napięty i gibkie ramiona jego rąk[30] dzięki rękom Mocarza Jakuba, stamtąd Pasterz, Kamień Izraela,25od Boga twego ojca – bo cię wesprze, i z[31] Wszechmocnym[32] – bo cię pobłogosławi błogosławieństwem niebios z góry, błogosławieństwem głębi rozciągającej się na dole, błogosławieństwem piersi oraz łona!26Błogosławieństwa twego ojca, [które] przewyższyły błogosławieństwa moich rodzicielek,[33] nawet granice wzgórz odwiecznych, niech będą na głowie Józefa i na skroni poświęconego swoim braciom.[34]27Beniamin – wilk drapieżny, rano pożre zdobycz, a wieczorem rozdzieli łup. (1Ch 8:40; 1Ch 12:2)28Te wszystkie to plemiona Izraela – dwanaście – i to jest to, co im oznajmił ich ojciec, i błogosławił ich – błogosławił każdego z nich stosownie do jego błogosławieństwa.
Ostatnia wola i śmierć Jakuba
29Potem rozkazał im i powiedział do nich: Ja dołączam do mego ludu. Pochowajcie mnie z moimi ojcami w jaskini, która jest na polu Efrona Chetyty,30w jaskini, która jest na polu Makpela, które jest naprzeciw[35] Mamre, w ziemi Kanaan, którą wraz z polem nabył Abraham na własny grób od Efrona Chetyty.31Tam pochowano Abrahama i Sarę, jego żonę, tam pochowano Izaaka i Rebekę, jego żonę, tam też pochowałem Leę. (Ge 25:8; Ge 35:27)32Pole z jaskinią na nim zostało nabyte od synów Cheta.[36] (Ge 10:15; Ge 23:3)33A gdy Jakub skończył wydawać polecenia swoim synom, wciągnął swoje nogi na łoże, po czym ustał – i został przyłączony do swego ludu.