Psalm 142

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Maskil[1] Dawida. Kiedy był w jaskini. Modlitwa. (1Sa 22:1; 1Sa 24:4; Ps 32:1; Ps 57:1)2 Wołam swym głosem[2] do JHWH, Swym głosem błagam JHWH o miłosierdzie.3 Wylewam przed Nim swą troskę, Opowiadam przed Nim o mej niedoli. (Ps 102:1)4 Gdy omdlewa we mnie mój duch, Ty znasz moją ścieżkę; Na drodze, po której chodzę, Zastawili na mnie sidła. (Ps 35:8; Ps 38:13; Ps 57:7; Ps 64:6; Ps 91:3; Ps 119:110; Ps 124:7; Ps 140:6; Pr 18:7; Jer 5:26; Jer 50:24; 1Ti 3:7; 2Ti 2:26)5 Popatrz[3] na prawo[4] i zobacz[5] – Nikt na mnie nie zważa. Przepadła moja ucieczka, Nikt nie zabiega o mą duszę. (Ps 109:31; Mr 14:50)6 Do Ciebie zawołałem,[6] JHWH! Powiedziałem: Ty jesteś moją ucieczką, Moim działem w krainie żyjących. (Ps 16:5; Ps 27:13; Ps 73:26; La 3:24)7 Zwróć uwagę na mój krzyk, Bo znalazłem się bardzo nisko,[7] Wybaw mnie od moich prześladowców, Gdyż są ode mnie silniejsi!8 Wywiedź z więzienia moją duszę, Abym wysławiał Twe imię! [Wówczas] otoczą[8] mnie sprawiedliwi, Gdy mi okażesz wspaniałomyślność.[9] (Ps 25:17; Ps 143:11)