1Wysławiajcie[1] JHWH! Wzywajcie Jego imienia! Oznajmiajcie wśród ludów Jego dzieła! (1Ch 16:8)2Śpiewajcie Mu! Grajcie Mu! Opowiadajcie o wszystkich Jego cudach! (Isa 12:4)3Szczyćcie się Jego świętym imieniem! Niech raduje się serce szukających JHWH![2] (Ps 16:10)4Szukajcie JHWH i Jego mocy, Szukajcie Jego oblicza nieprzerwanie! (Ps 24:6; Ps 27:8; Isa 55:6)5Pamiętajcie o cudach, które uczynił, O znakach i sądach Jego ust,6[Wy], nasienie Abrahama, Jego sługi,[3] [I] synowie Jakuba, Jego wybrańcy![4]7On,[5] JHWH, jest naszym Bogiem, Jego sądy po całej ziemi,8Wiecznie pamięta o swoim przymierzu – O Słowie, które zlecił tysiącznemu pokoleniu –9Które zawarł z Abrahamem,[6] Oraz o swojej[7] przysiędze złożonej Izaakowi. (Ge 15:18; Ge 17:2; Ga 3:16)10Ustanowił je jako ustawę dla Jakuba, Jako wieczne przymierze – dla Izraela,11Mówiąc: Tobie[8] dam ziemię Kanaan [Jako] przydział waszego dziedzictwa. (Ge 12:7; Ge 13:15; Ge 17:8; Ge 26:3; Ge 28:13)12Gdy byli wciąż w małej liczbie, Nieliczni i obcy w niej,[9]13I wędrowali od narodu do narodu, Z jednego królestwa do innego ludu,14Nie pozwolił nikomu ich uciskać I z powodu nich karał [nawet] królów: (Ge 12:17; Ge 20:3)15Nie dotykajcie moich pomazańców I moim prorokom nie szkodźcie!16Przywołał też głód na ziemię, Skruszył całą podporę[10] w chlebie.17Wysłał przed nimi człowieka, Sprzedanego w niewolę Józefa. (Ge 37:17)18Upodlili pętami jego nogi; Żelazo przyszło mu na szyję[11]19Do czasu, gdy nadeszło Jego Słowo – Wypowiedź JHWH go doświadczyła.[12] (Ge 40:5; Ge 41:1)20Król posłał – i rozkuł go, Władca ludów – i go wypuścił.21Ustanowił go panem swego domu I władcą całego swego mienia,22Aby karcił jego książąt zgodnie ze swym życzeniem I jego starców uczył mądrości.23Tak przybył Izrael do Egiptu I Jakub[13] stał się przychodniem w ziemi Chama.24A [tam Bóg] bardzo rozmnożył swój lud, I uczynił go mocniejszym od jego nieprzyjaciół.[14] (Ex 1:7)25[Potem] odmienił ich serce, by Jego lud znienawidzili – By oszukiwali Jego sługi. (Ex 1:8)26[I wtedy] posłał Mojżesza, swego sługę, Aarona, którego wybrał. (Ex 3:1; Ex 4:14)27Spełniali pośród nich słowa, [którym towarzyszyły] Jego znaki, I cuda w ziemi Chama.28Zesłał ciemność i pociemniało – Nie przeszkodzili Jego Słowu.[15] (Ex 10:21; Re 16:10)29Zamienił[16] w krew ich wody I sprawił, że padły ich ryby. (Ex 7:14; Ex 7:21; Ps 78:44; Re 16:3; Re 16:6)30Ich ziemia[17] zaroiła się od żab – [Także] w pałacach ich królów. (Ex 8:1; Ps 78:45)31Powiedział – i nadciągnął rój, Komary były we wszystkich granicach. (Ex 8:16; Ex 8:20; Ps 78:45)32Spuścił im grad zamiast deszczu, Płomienie ognia – na ich ziemię; (Ex 9:13; Ex 9:23; Ps 78:47; Ps 78:49)33Uderzył ich winorośl i figowce I połamał drzewa w ich granicach. (Ex 9:31; Ps 78:47)34Powiedział i nadciągnęła szarańcza Oraz chrząszcz – bez liku. (Ex 10:3; Ps 78:46)35[Te] pożarły całą zieleń ich ziemi, Pochłonęły owoce ich pól. (Ex 10:15; Ps 78:46)36Uderzył też wszystkich pierworodnych w ich kraju, Pierwociny całej ich siły. (Ex 11:4; Ex 12:29; Ps 78:51)37Potem wyprowadził ich[18] ze srebrem i złotem, I nie było w ich plemionach kulawego. (Ex 11:2; Ex 12:35)38Ucieszył się Egipt[19] z ich wyjścia, Gdyż padł na nich strach z ich powodu. (Ex 12:33)39Rozciągnął obłok dla osłony I ogień, by rozświetlał [im] noc. (Ex 13:21; Ex 14:19; Ps 78:14)40Prosili – i zesłał mi przepiórki, I nasycił ich chlebem z niebios. (Ex 16:13; Ex 16:14; Ex 16:21; Ex 16:31; Nu 11:6; Nu 11:31; Ps 78:24; Ps 78:27; Joh 6:31; Joh 6:49; 1Co 10:3)41Otworzył skałę i popłynęły wody, Popłynęły strumieniem na pustyni. (Ex 17:1; Nu 20:2; Ps 78:15)42Gdyż wspomniał na swe święte Słowo [Oraz na] swego sługę Abrahama,43I wyprowadził swój lud z weselem, Wśród okrzyków – swoich wybranych,44I dał im ziemie narodów, Posiedli dorobek ludów, (Jos 11:16)45By przestrzegali Jego ustaw I trzymali się Jego Praw. Alleluja. Pieśń wyznania win i wdzięczności