Psalm 104

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Błogosław[1] JHWH, moja duszo! JHWH, mój Boże,[2] jesteś bardzo wielki! Przywdziałeś świetność i majestat;[3] (Job 40:10; Ps 96:6) 2 Światłem spowijasz się[4] jak szatą [I] niebiosa rozciągasz niczym namiot.[5] (Ge 1:6; Isa 44:24; Isa 60:19; Hab 3:4; 1Ti 6:16) 3 Na wodach wznosisz[6] piętra swych komnat;[7] Obłoki czynisz swym rydwanem, Lecisz[8] na skrzydłach wiatru. (Am 9:6) 4 Swoich aniołów[9] czynisz wichrami, Swoich podwładnych[10] ogniem, który płonie.[11] (Heb 1:7) 5 Posadowiłeś[12] ziemię na jej podstawach, Tak że nie zachwieje się nigdy.[13] (Mt 24:35; Re 21:1) 6 Głębia okryła ją jak szata,[14] Wody stanęły nad górami. (Ge 1:2; Ge 7:20) 7 [Jednak] uciekły na Twój okrzyk, Umknęły na głos Twojego gromu – (Ge 1:9) 8 Wzniosły się góry, opadły doliny[15] – Do tego miejsca,[16] które im wyznaczyłeś. 9 Zakreśliłeś im granicę – nie wychodzą za nią, Aby zawrócić i znów okryć ziemię. (Ge 9:11; Job 26:10; Job 38:8; Pr 8:29; Jer 5:22) 10 Wypuszczasz[17] źródła w koryta rzeczne, Płyną pomiędzy górami,[18] (Ps 74:15) 11 Poją wszystkie zwierzęta polne,[19] Gaszą pragnienie dzikich osłów.[20] 12 Nad nimi mieszka ptactwo niebios, Spośród listowia wydaje głos. 13 Poisz góry z pięter swoich komnat, Ziemia syci się owocem Twoich dzieł. (Job 36:27; Ps 65:10) 14 Sprawiasz, że dla bydła rośnie trawa Oraz zioła, aby służyć człowiekowi I wydobyć chleb z tej ziemi, (Ge 3:17; Ps 147:8; Mt 6:11) 15 I wino – rozwesela [ono] serce człowieka, Sprawia, że twarz lśni mu od olejku – Również chleb – wzmacnia [on] ludzkie serce. (Ge 9:20; Jud 9:13; Ps 23:5; Ps 45:8; Pr 20:1; Pr 21:17; Pr 23:20; Pr 23:30; Ec 10:19; Ro 14:21; Eph 5:18; 1Ti 5:23) 16 Nasycone są drzewa JHWH, Cedry Libanu, które zasadził, (Nu 24:6; Jud 9:15; 1Ki 5:6; 1Ki 6:15; 2Ki 14:9; 2Ki 19:23; 2Ch 9:27; Job 40:17; Ps 29:5; Ps 37:35; Ps 80:11; Ps 92:13; Ps 148:9; So 1:17; So 5:15; So 8:9; Isa 2:13; Isa 9:9; Isa 14:8; Isa 37:24; Isa 41:19; Jer 22:7; Jer 22:15; Jer 22:23; Eze 17:3; Eze 17:22; Eze 27:5; Eze 31:3; Eze 31:8; Am 2:9; Zec 11:1) 17 Na których ptaki budują gniazda, [I] bocian – na ich szczytach jego dom. 18 Wysokie góry są dla kozic, Skały – schronieniem dla borsuków. (Job 39:1; Pr 30:26) 19 Uczyniłeś księżyc dla oznaczania pór,[21] Słońce [również] zna swój zachód. (Ge 1:14; Ps 74:16) 20 Rozciągasz ciemność i nastaje noc; W niej wychodzą wszystkie zwierzęta lasu. 21 Lwięta ryczą za łupem I za znalezieniem swego żeru u Boga. 22 [Lecz gdy] słońce wschodzi, [znowu] się zbierają[22] I układają się w swoich legowiskach. (Job 37:8) 23 [Wtedy] człowiek wychodzi do swego dzieła I do swej pracy – aż do wieczora. 24 Jak liczne są Twe dzieła, JHWH! Wszystkie je uczyniłeś[23] w mądrości – Ziemia jest pełna Twoich bogactw! 25 Oto morze,[24] wielkie i szerokie, W nim[25] rój[26] – i to niepoliczony[27] – Zwierząt małych oraz wielkich. 26 Tam pływają okręty [I] Lewiatan,[28] którego stworzyłeś, aby bawił się w nim. (Ps 74:14; Isa 27:1) 27 Wszystko to czeka na Ciebie, By otrzymać swój pokarm[29] w swoim czasie. (Ps 136:25; Ps 145:15) 28 [A] gdy im dajesz[30] – zbierają; Gdy otwierasz swą rękę – nasycają się dobrem. 29 Trwożą się jednak, [gdy] zakryjesz swą twarz,[31] [Kiedy] zabierasz im ducha,[32] umierają[33] I obracają się w swój proch. (Ge 3:19; Ge 6:3; Job 34:14; Ps 146:4; Ec 3:20; Ec 12:7) 30 Stwarzane są, [gdy] posyłasz swe tchnienie[34] – I odnawiasz oblicze ziemi. 31 Niech[35] chwała JHWH trwa na wieki, Niech JHWH raduje się swoimi dziełami! 32 [Gdy On] przygląda się ziemi,[36] ta drży, [I gdy] dotyka gór – dymią. (Ps 144:5) 33 Będę śpiewał dla JHWH, póki żyję, Będę grał memu Bogu, póki jestem. (Ps 146:2) 34 Miła będzie dla Niego moja pieśń! Ja pragnę radować się w JHWH![37] (Ps 19:15) 35 Niech znikną grzesznicy z tej ziemi[38] I niech już bezbożnych nie będzie! Błogosław, moja duszo, JHWH! Alleluja! (Ps 7:10)