Job 4

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Wtedy odezwał się Elifaz z Temanu i powiedział:[1] (Job 3:23; Job 5:1) 2 Gdyby spróbować powiedzieć ci słowo, czy cię to zmęczy?[2] Lecz kto zdoła wstrzymać się od słów? 3 Oto sam wielu pouczałeś i krzepiłeś opadłe[3] ręce. (2Sa 4:1; Isa 13:7) 4 Twoje słowa podnosiły upadającego i wzmacniałeś zgięte[4] kolana. (Ps 109:24; Isa 35:3; Heb 12:12) 5 Teraz, owszem, przyszło na ciebie i nie wytrzymujesz, dosięgło ciebie i jesteś poruszony. 6 Czy twoja bogobojność już nie jest twym oparciem,[5] twą nadzieją i nienagannością twej drogi?[6] (Ps 85:9) 7 Przypomnij sobie: Kto był tym niewinnym, który zginął, albo gdzie zniszczono [ludzi] prawych?! 8 Gdy tak patrzę, to oracze bezprawia i siewcy kłopotów zbierali, co posiali. (Pr 22:8; Ho 10:13; Ga 6:8) 9 Od tchnienia[7] Bożego giną i od wiatru[8] Jego gniewu niszczeją, (Isa 11:4; 2Th 2:8; Re 2:16) 10 ryk lwa, głos [silnego] kota, i lwiętom kły kruszeją! 11 Lwi samiec ginie z powodu braku łupu, a lwicy rozbiegają się szczenięta![9] (Job 4:10; Pr 30:30; Isa 30:6) 12 Ale do mnie wkradło się słowo i moje ucho podchwyciło Jego szept[10] (Job 26:14) 13 w niepokojach[11] nocnych widziadeł, kiedy spada na ludzi twardy sen. (Job 20:2) 14 Strach mnie ogarnął i drżenie, przelękły się bardzo me kości 15 i wiatr musnął moją twarz, zjeżył się włos na mym ciele, 16 stanął ktoś, z wyglądu nie poznałem, jakaś postać przed moimi oczami, [szmerek] szeptu[12] – i głos usłyszałem: 17 Czy śmiertelnik może być sprawiedliwszy niż Bóg, a człowiek czystszy od swego Stwórcy? (Ps 14:2; Ps 143:2) 18 Skoro [On] swoim sługom nie dowierza i w swych aniołach widzi braki,[13] (Job 15:15; 2Pe 2:4) 19 to gdzież mieszkańcy chatek z gliny, utkwionych w prochu fundamentami?! Tych da się zdeptać łatwiej niż mola![14] 20 Rozbici między porankiem a wieczorem, nikną bez śladu, na zawsze.[15] 21 Czy nie wyciąga się ich sznura?[16] Umierają, nim nabiorą mądrości!