James 5

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Chodźcie teraz [wy], bogaci. Zapłaczcie, lamentując nad swymi nadchodzącymi nieszczęściami. (Isa 13:6; Eze 30:2; Lu 6:24; 1Ti 6:9; Jas 2:6; Jas 4:9) 2 Wasze bogactwo zbutwiało, a wasze szaty zostały zżarte przez mole. (Job 13:28; Ps 39:12; Pr 11:28; Isa 50:9; Isa 51:8; Mt 6:19) 3 Wasze złoto i srebro zaśniedziało, a ich śniedź[1] będzie świadectwem przeciw wam i strawi wasze ciała jak ogień. Nagromadziliście skarbów w dniach ostatecznych. (Ps 21:10; Lu 12:21; Jas 3:8) 4 Oto zapłata robotników, którzy zżęli wasze pola, zatrzymana przez was, krzyczy, a wołania żniwiarzy dotarły do uszu Pana Zastępów.[2] (Ge 4:10; Le 19:13; De 24:15; Ps 18:7; Jer 22:13; Mal 3:5) 5 Dogadzaliście sobie na ziemi i używaliście, utuczyliście wasze serca na dzień rzezi. (Jer 12:3; Jer 25:34; Eze 16:49; Am 6:1; Lu 16:19; 1Ti 5:6; 2Pe 2:13) 6 Skazaliście, zamordowaliście sprawiedliwego; nie opiera się wam. 7 Bądźcie zatem cierpliwi, bracia, aż do przyjścia Pana.[3] Oto rolnik oczekuje cennego plonu ziemi, cierpliwie czekając na niego, aż przyjmie wczesny i późny deszcz.[4] (De 11:14; Jer 5:24; Joe 2:23; Zec 10:1; Joh 21:22; 1Co 1:7; 1Co 11:26; Ga 6:9; 1Th 2:19; Tit 2:13; Heb 10:36) 8 Bądźcie cierpliwi i wy, umocnijcie swoje serca, gdyż przyjście Pana jest bliskie. (Ro 13:11; Php 4:5; 1Th 3:13; Heb 10:25; 1Pe 4:7; Re 22:12; Re 22:20) 9 Nie narzekajcie,[5] bracia, jedni na drugich, abyście nie zostali osądzeni; oto Sędzia stanął u drzwi. (Mt 24:33; Mr 13:29; Joh 5:22; Ac 10:42; Ac 17:31; 1Co 4:5; 2Ti 4:1; Jas 3:1; Jas 4:11; Jas 4:12; Jas 5:12; 1Pe 4:5) 10 Za przykład niedoli i cierpliwości bierzcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imieniu Pana. (Jer 11:21; Jer 14:15; Jer 26:9; Jer 26:20; Jer 44:16; Mt 5:12; Mt 23:34; Ac 7:52) 11 Oto za szczęśliwych uważamy tych, którzy wytrwali. Słyszeliście o wytrwałości Joba i zobaczyliście zakończenie[6] Pana, że Pan jest bardzo litościwy i miłosierny.[7] (Ex 34:6; Ne 9:17; Job 1:20; Job 2:10; Job 42:10; Job 42:12; Ps 86:15; Ps 102:13; Ps 103:8; Ps 111:4; Da 12:12; Joe 2:13; Jon 4:2; Mt 5:10; Lu 6:36; Heb 10:36; Jas 1:12) 12 A przede wszystkim, moi bracia, nie przysięgajcie[8] ani na niebo, ani na ziemię, ani nie składajcie żadnej innej przysięgi;[9] ale niech wasze: tak, będzie: tak, a wasze: nie, niech będzie: nie, abyście nie popadli pod sąd. (Mt 5:34) 13 Cierpi ktoś między wami? Niech się modli. Cieszy się ktoś? Niech śpiewa pieśni.[10] (Ps 50:15; 1Co 14:15; 1Co 14:26; Eph 5:19; Col 3:16) 14 Niedomaga ktoś między wami? Niech przywoła prezbiterów zgromadzenia i niech się pomodlą nad nim wraz z namaszczeniem go oliwą w imieniu Pańskim. (Ex 30:25; Ex 30:30; Ps 23:5; Mt 18:17; Mr 6:13; Mr 16:17; Lu 10:17; Lu 10:34; Joh 14:13; Joh 15:16; Joh 16:23; Joh 16:26; Ac 8:1; Ac 11:30; Ac 13:1; Ac 14:23; Ac 15:2; Ac 15:6; Ac 15:22; Ac 16:18; Ac 20:17; Ac 20:28; Ro 16:1; Ro 16:4; 1Co 14:34; 1Ti 3:15; 1Ti 5:17; Tit 1:5; 1Pe 5:1; 1Jo 2:20; 1Jo 2:27; Re 1:11; Re 1:20) 15 A modlitwa wiary uratuje chorego i Pan go podźwignie; jeżeli zaś dopuścił się grzechów, będą mu odpuszczone. (Isa 33:24; Mr 16:18; Lu 5:20; Jas 1:6) 16 Wyznawajcie zatem grzechy jedni drugim i módlcie się jedni za drugich, abyście w ten sposób byli uleczeni. Wiele może usilna[11] modlitwa sprawiedliwego. (Ge 20:17; 1Ki 13:6; 2Ki 20:2; Job 42:8; Pr 15:29; Mt 3:6; Ac 12:5; Ac 19:18; 1Co 12:9; Eph 6:18; Heb 12:13; 1Jo 1:9) 17 Eliasz był człowiekiem podobnym do nas[12] i modlił się usilnie,[13] żeby nie spadł deszcz; i nie padało na ziemi przez trzy lata i sześć miesięcy. (1Ki 17:1; Lu 4:25; Ac 14:15) 18 Potem znów się pomodlił i niebo dało deszcz, a ziemia wydała swój plon. (1Ki 18:42) 19 Bracia moi, gdyby ktoś spośród was zboczył od prawdy, a ktoś go nawrócił, (Pr 21:16; Mal 2:6; Lu 1:16; Ga 6:1) 20 niech wie, że ten, kto nawrócił grzesznika z jego błędnej drogi, uratuje jego duszę od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów.[14] (Ps 51:15; Pr 10:12; Ro 11:14; 1Co 13:7; 1Ti 4:16; 1Pe 4:8)