2 Corinthians 5

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Wiemy bowiem, że kiedy namiot tego naszego ziemskiego mieszkania ulegnie rozpadowi, mamy budowlę[1] od Boga, mieszkanie zbudowane nie rękoma, wieczne – w niebie.[2] (Isa 38:12; Mt 24:1; Mr 14:58; 2Co 4:7; 1Pe 1:4; 2Pe 1:13) 2 Bo też w tym wzdychamy, tęskniąc, by przyoblec nasze mieszkanie z nieba, (Ro 8:23) 3 jeśli rzeczywiście, rozebrawszy się, nie zostaniemy znalezieni nadzy.[3] (Ge 3:7; Ge 3:10; Mt 6:19; 1Co 3:14; Re 3:18; Re 16:15) 4 Bo też, jako przebywający w tym namiocie, wzdychamy obciążeni, ponieważ nie chcemy rozebrania się, lecz przyobleczenia się – aby to, co śmiertelne, zostało wchłonięte przez życie. (Isa 25:8; 1Co 15:53; 2Co 1:8; 2Co 4:10) 5 A tym, który nas do tego właśnie przysposobił, jest Bóg, który dał nam zadatek Ducha.[4] (Ro 8:23; 2Co 1:22; Eph 1:14) 6 Zawsze zatem ufni i świadomi, że mieszkając w ciele, jesteśmy z dala od Pana – (Heb 11:13) 7 wiarą bowiem żyjemy, nie tym, co widzialne[5] – (Joh 20:29; 1Co 13:12; 2Co 4:13; 2Co 4:18; 1Pe 1:8) 8 ufamy, choć wolelibyśmy raczej wyprowadzić się z ciała i zamieszkać u Pana.[6] (Php 1:23) 9 Stąd też dążymy, aby – czy mieszkając,[7] czy wyprowadzając się – Jemu być miłymi.[8] (Ro 12:1; Col 1:10; 1Th 4:1) 10 Wszystkich nas bowiem czeka ujawnienie [własnych spraw] przed trybunałem Chrystusa,[9] aby każdy odebrał sobie [zapłatę] za to, czego dokonał za sprawą ciała – czy to dobrego, czy złego. (Ec 12:14; Mt 16:27; Ac 17:31; Ro 2:16; Ro 14:10; Eph 6:8; Re 22:12) 11 Znając zatem bojaźń Pana,[10] przekonujemy ludzi; dla Boga wszystko w nas jest jawne; spodziewam się, że jawne jest[11] też w waszych sumieniach. (Job 23:15; Ps 2:11; Ac 9:31; 2Co 4:2; Php 2:12; Heb 10:31; Heb 12:28) 12 Nie polecamy wam siebie ponownie, lecz dajemy wam sposobność do chluby z powodu nas, abyście mieli [coś] przeciw tym, którzy chlubią się tym, co zewnętrzne,[12] a nie [tym, co] w sercu. (Ro 2:29; 2Co 1:14; 2Co 3:1; 2Co 4:2; 2Co 10:12; 2Co 11:18; Ga 6:12) 13 Bo jeśli szalejemy,[13] to dla Boga, a jeśli jesteśmy przy zdrowych zmysłach – to dla was. (Mr 3:21; Ac 26:24; 2Co 4:15; 1Ti 3:2; 2Ti 1:7) 14 Gdyż miłość Chrystusa[14] przynagla[15] nas, którzy stwierdziliśmy, że Jeden zamiast wszystkich umarł, a zatem wszyscy umarli; (Ro 5:19; Ro 8:35; Ga 2:20; Col 2:20; Col 3:3) 15 a umarł zamiast wszystkich, aby ci, którzy żyją, już nie dla siebie żyli, ale dla Tego, który zamiast nich umarł i został wzbudzony. (Joh 6:57; Joh 14:19; Ro 14:7; Ga 2:19; Ga 2:20; Php 1:21; 1Th 5:10; 1Ti 2:6) 16 Tak więc my od teraz nie znamy nikogo według ciała;[16] i jeśli nawet Chrystusa poznaliśmy według ciała, od teraz [Go tak] już nie znamy. (Mt 13:54; Joh 1:14; Joh 1:45; Joh 6:42; Joh 7:41; Joh 7:52; Ro 8:4; Php 3:3; Col 2:11) 17 Jeśli[17] więc ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło – i nastało nowe! (Isa 43:18; Isa 65:17; Eze 36:26; Mt 9:16; Ro 6:3; Ro 6:4; Ro 6:6; 1Co 1:30; 1Co 5:7; 2Co 3:14; 2Co 12:2; Ga 3:27; Ga 6:15; Eph 2:15; Eph 4:24; Col 3:9; Col 3:10; Tit 3:5; Heb 8:13; Heb 10:20; Re 21:1; Re 21:5) 18 A wszystko to jest z Boga, który nas pojednał z sobą przez Chrystusa i powierzył nam posługę pojednania,[18] (Ro 5:10; 2Co 3:8; 2Co 4:1; 2Co 5:12; Col 1:20) 19 jako że Bóg w Chrystusie świat z sobą pojednuje, nie zaliczając im ich upadków, i zlecił nam Słowo pojednania. (Joh 1:29; Joh 3:16; Ro 3:24; Ro 4:8; Col 2:9) 20 W miejsce Chrystusa niesiemy więc poselstwo,[19] jakby [samego] Boga, który przez nas wzywa;[20] w miejsce Chrystusa błagamy:[21] Dajcie się pojednać z Bogiem. (Isa 52:7; Ga 4:14; Eph 6:20) 21 [On] Tego, który nie poznał grzechu, zamiast nas uczynił grzechem,[22] abyśmy my w Nim stali się sprawiedliwością Boga. (Isa 53:9; Joh 8:46; Ro 1:17; Ro 3:21; Ro 4:25; Ro 10:3; Ga 3:13; Php 3:9; Heb 4:15; 1Pe 2:22)