1 Corinthians 8 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Sprawa spożywania ofiar składanych bóstwom pogańskim

1 Co do ofiar składanych bóstwom, wiemy, że wszyscy mamy właściwe poznanie.^[1] Poznanie nadyma, miłość zaś buduje. (Ac 15:20; Ac 15:29; Ro 13:10; Ro 14:19; Ro 15:14; 1Co 4:6; 1Co 6:12; 1Co 7:1; 1Co 8:4; 1Co 8:7; 1Co 8:10; 1Co 10:14; 1Co 10:23; 1Co 13:1; 1Co 14:4; 1Co 14:5; 1Co 14:12; Eph 4:16)

Ac 15:20Ac 15:29Ro 13:10Ro 14:19Ro 15:141Co 4:61Co 6:121Co 7:11Co 8:41Co 8:71Co 8:101Co 10:141Co 10:231Co 13:11Co 14:41Co 14:51Co 14:12Eph 4:16

2 Jeśli ktoś mniema, że coś poznał, jeszcze nie poznał, jak należało poznać; (1Co 3:18; 1Co 13:9; 1Co 13:12; Ga 6:3)

1Co 3:181Co 13:91Co 13:12Ga 6:3

3 jeśli zaś ktoś kocha Boga, ten też został przez Niego poznany. (Ps 1:6; Na 1:7; Ro 8:29; Ga 4:9; 2Ti 2:19; 1Jo 4:20)

Ps 1:6Na 1:7Ro 8:29Ga 4:92Ti 2:191Jo 4:20

4 Jeśli więc chodzi o pokarmy ofiarowane bóstwom, wiemy, że nie ma na świecie ani jednego bóstwa i nie ma żadnego innego boga oprócz Jednego.^[2] (De 4:35; De 4:39; De 6:4; De 32:39; Ps 115:4; Mr 12:32; Ro 3:30; 1Co 8:6; 1Co 10:19; Ga 4:8; 1Ti 2:5)

De 4:35De 4:39De 6:4De 32:39Ps 115:4Mr 12:32Ro 3:301Co 8:61Co 10:19Ga 4:81Ti 2:5

5 I chociaż są tak zwani bogowie, czy to w niebie, czy na ziemi – jak też jest wielu bogów i wielu panów – (Ps 96:5; Da 5:4; 2Th 2:4) 6 to jednak: Dla nas jest tylko jeden Bóg Ojciec, z którego wszystko – i my dla Niego, oraz jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko – i my przez Niego. (Mal 2:10; Joh 1:3; Ac 2:36; Ro 11:36; 1Co 12:6; Eph 3:14; Eph 4:5; Eph 4:6; Php 2:11; Col 1:16; Heb 1:2; Heb 2:10)

Mal 2:10Joh 1:3Ac 2:36Ro 11:361Co 12:6Eph 3:14Eph 4:5Eph 4:6Php 2:11Col 1:16Heb 1:2Heb 2:10

7 Ale nie wszyscy mają poznanie; niektórzy zaś, zwyczajem bóstwa, aż dotąd jakby złożoną ofiarę jedli i ich sumienie, słabe, doznaje splamienia. (Ro 14:23; 1Co 10:25; 1Co 10:27) 8 Pokarm zaś nie postawi nas przy Bogu: nic nie tracimy, jeśli nie jemy, i nic nie zyskujemy, jeśli jemy. (Ro 14:17) 9 Uważajcie natomiast, by w jakiś sposób to wasze prawo^[3] nie stało się dla słabych powodem potknięcia. (Mt 18:6; Ro 14:1; Ro 14:2; Ro 14:13; Ro 14:15; Ro 14:20; Ro 15:1; 1Co 8:7; 1Co 8:10; 1Co 10:32; Ga 5:13)

Mt 18:6Ro 14:1Ro 14:2Ro 14:13Ro 14:15Ro 14:20Ro 15:11Co 8:71Co 8:101Co 10:32Ga 5:13

10 Bo jeśli ktoś zobaczy ciebie, mającego poznanie, spoczywającego [przy posiłku] w świątyni, to czy jego sumienie, słabe, nie zostanie pobudzone do spożycia ofiary? (1Co 8:1; 1Co 8:4; 1Co 8:7) 11 W twoim postępowaniu^[4] bowiem gubi się słaby, brat, za którego umarł Chrystus. (Ro 14:15; 2Co 5:14) 12 I tak, gdy grzeszycie względem braci i uderzacie w ich słabe sumienie, grzeszycie przeciw Chrystusowi. 13 Z tego powodu, jeśli pokarm przyczynia się do upadku mojego brata, nie spożyję mięsa na wieki, aby nie przyczynić się do upadku mojego brata. (Ro 14:21; 1Co 8:9)