Przypowieści Salomona 18,5 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Ważność pielęgnowania przyjaźni

1 Samotnik^[1] będzie dbał o [swoje] pragnienie,^[2] wyłamie się [on] z każdej słusznej rady. (Przyp 2,5; Przyp 17,14; Przyp 20,3)

Przyp 2,5Przyp 17,14Przyp 20,3

2 Głupiec nie lubi dociekania, woli wyjawiać to, co ma na sercu.^[3] (Przyp 12,23; Przyp 13,16) 3 Wraz z przyjściem bezbożnego^[4] przychodzi wzgarda, a z hańbą urąganie. 4 Słowa ust człowieka to głębokie wody, a źródło mądrości to bystry potok. (Przyp 20,5) 5 Niedobrze jest okazywać przychylność bezbożnemu,^[5] aby krzywdzić w sądzie sprawiedliwego. 6 Wargi głupca wywołują sprzeczkę, a jego usta wyzywają do ciosów.^[6] 7 Usta głupca są jego zgubą, a jego wargi – sidłem dla jego duszy. 8 Słowa plotkarza są jak przysmaki,^[7] a wpadają do komnat wnętrza.^[8] (Przyp 26,22) 9 Już ten, kto leni się w swej pracy,^[9] jest bratem wyrządzającego szkodę.^[10] 10 Imię JHWH jest potężną wieżą, chroni się w niej sprawiedliwy i jest bezpieczny.^[11] (Ps 124,8; Przyp 29,25; Iz 40,31)

Ps 124,8Przyp 29,25Iz 40,31

11 Mienie bogatego jest jego warownym grodem i wysokim murem – w jego wyobrażeniu.^[12] (Przyp 10,15) 12 Serce człowieka [trzyma się] wysoko – przed upadkiem, ale chwałę poprzedza pokora. (Przyp 11,2; Przyp 15,33; Przyp 16,18; Flp 2,1)

Przyp 11,2Przyp 15,33Przyp 16,18Flp 2,1

13 Kto odpowiada, zanim wysłucha – w tym jego głupota i hańba. 14 Człowiek [dzielnego] ducha wytrzyma chorobę, lecz ducha zgnębionego – kto podniesie?^[13] (Przyp 12,25; Przyp 15,33; Przyp 17,22)

Przyp 12,25Przyp 15,33Przyp 17,22

15 Serce rozumne nabywa wiedzy, wiedzy szuka też ucho mędrców. 16 Dar poszerza człowiekowi miejsce i prowadzi go przed wielkich. 17 Sprawiedliwy – ten, kto pierwszy [przemawia] w swoim sporze, przychodzi jednak bliźni i przepytuje go. (Pwt 1,16) 18 Los kładzie kres sporom i rozstrzyga pomiędzy potężnymi. (Przyp 16,33) 19 Skrzywdzonego brata [trudniej zdobyć] niż warowny gród,^[14] a jego [nieugiętość] w sporze [może być] jak zasuwy pałacu. 20 Z owocu swoich ust człowiek nasyca swe wnętrze, syci go plon jego warg. 21 Śmierć i życie są w mocy języka,^[15] ci, którzy go kochają, spożywają jego owoc.^[16] 22 Kto znalazł żonę, znalazł coś dobrego i zyskał przychylność u JHWH.^[17] (Rdz 2,18; Przyp 19,14; Kazn 7,26)

Rdz 2,18Przyp 19,14Kazn 7,26

23 Ubogi odzywa się błagalnie, a bogaty odpowiada surowo.^[18] 24 Bliźni człowieka^[19] – ci mogą zawieść,^[20] lecz bywa, że przyjaciel jest bardziej przywiązany niż brat.