1Psalm Asafa. Bóg, Bóg JHWH przemówił I zawezwał ziemię Od wschodnich jej krańców po najdalszy zachód.2Bóg zajaśniał z Syjonu Doskonałego w swym pięknie —3Oto nasz Bóg przybywa, On nie będzie milczał! Przed Nim płonie ogień, który trawi wszystko, I szaleje wokół Niego burza.4Bóg z góry wzywa niebo, On przyzywa ziemię, by sądzić swój lud:5Zgromadźcie Mi tu Mnie oddanych, Związanych ze Mną przymierzem zawartym nad ofiarą!6Niebiosa ogłaszają Jego sprawiedliwość, Ponieważ sam Bóg przybywa jako sędzia! Sela.7Słuchaj, mój ludu, przemawiam do ciebie! Izraelu, chcę o tobie świadczyć:[1] Jestem Bogiem — Ja jestem twoim Bogiem!8Nie ganię cię z powodu twoich ofiar, Ciągle pamiętam o Twych całopaleniach.9Nie wezmę jednak z twego domu byka I nie zabiorę kozłów z twoich zagród.10Do Mnie bowiem należy to, co żyje w lasach, Zwierzyna[2] mieszkająca na tysiącu gór. (Ps 104,14)11Znam całe ptactwo górskie, Moim też jest to, co biega po polach.12Gdybym był głodny, nie mówiłbym ci tego, Mój przecież jest cały świat wraz z tym, co go napełnia.13Czy jadam mięso byków? Czy piję krew kozłów?14Ofiaruj Bogu dziękczynienie I dotrzymaj swych ślubów wobec Najwyższego!15Wzywaj Mnie w dniu niedoli, Wybawię cię, a ty oddasz Mi cześć!16Do bezbożnego natomiast Bóg przemawia tak: Co tobie do wyliczania moich ustaw Lub powoływania się na moje przymierze?17Przecież znienawidziłeś karność I odrzuciłeś butnie moje słowa.18Gdy widziałeś złodzieja, bratałeś się z nim I miałeś wspólne plany z cudzołożnikami.19Twoje usta służyły złej sprawie I twój język przyczyniał się do zdrady.20Nie ustajesz w intrygach przeciw bratu I znieważasz syna swojej matki.21Postępowałeś tak, a ja milczałem, Nabrałeś więc przekonania, że jestem taki, jak ty. Upominam cię! Zwracam ci na to uwagę!22Wy, którzy zapominacie o Bogu, spróbujcie pojąć swój błąd, Bo mogę was rozszarpać i nikt wam nie pomoże!23Czci Mnie ten, kto Mi ofiaruje swe podziękowanie, Temu, kto zważa na czyny,[3] ukażę swoje zbawienie. (Ps 18,21; Ps 37,34; Ps 39,2)
Psalm 50
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Psalm Asafa.[1] Bóg, Bóg JHWH przemówił[2] i zawezwał ziemię – Od wschodu słońca aż po jego zachód.[3] (Joz 22,22; 1 Krn 25,1; Iz 1,2)2Z Syjonu, doskonałości piękna, Zajaśniał Bóg. (Wj 19,16; Pwt 33,2; Ps 48,3)3Nasz Bóg przybywa i nie będzie milczał! Ogień pochłania przed Jego obliczem I w Jego otoczeniu sroży się bardzo.4Przyzywa z góry niebiosa I ziemię, aby sądzić swój lud: (Pwt 4,26; Pwt 30,19; Pwt 31,28; Pwt 32,1; Iz 1,2)5Zgromadźcie Mi moich wiernych,[4] Zawierających[5] ze Mną Przymierze nad ofiarą! (Rdz 15,7; Wj 24,3; Jer 34,18)6Wówczas niebiosa ogłoszą Jego sprawiedliwość, Ponieważ sam Bóg jest sędzią! Sela.7Słuchaj, mój ludu, a będę przemawiał, Izraelu – a będę o tobie świadczył;[6] Bogiem, Ja jestem twoim Bogiem! (Wj 20,2; Pwt 5,1; Pwt 5,6; Pwt 6,4; Ps 81,9)8Nie ganię cię z powodu twoich ofiar, A twoje całopalenia mam zawsze przed sobą.9Nie wezmę z twego domu byka Ani kozłów z twoich zagród.10Gdyż do Mnie należy wszelkie leśne zwierzę, Zwierzyna[7] na tysiącu gór, (Ps 104,14)11Znam całe ptactwo górskie I roje pól są u Mnie.[8]12Gdybym był głodny, nie mówiłbym o tym tobie, Bo mój jest świat wraz z tym, co go wypełnia. (Wj 19,5; Pwt 10,14; Ps 24,1; Ps 89,12; 1 Kor 10,26)13Czy jadam mięso byków Albo piję krew kozłów?14Ofiaruj Bogu dziękczynienie I dotrzymaj Najwyższemu swoich ślubów! (Jon 2,10; Hbr 13,15)15I wzywaj Mnie w dniu niedoli, Wybawię cię, a ty Mnie uczcisz! (Ps 91,15)16A bezbożnemu Bóg powiedział: Co ci do wyliczania moich ustaw Lub do brania na twe wargi mojego przymierza? (1 Sm 15,22; Iz 1,11; Oz 6,6; Rz 2,21)17Przecież ty znienawidziłeś karność I rzuciłeś za siebie moje słowa.18Gdy widziałeś złodzieja, bratałeś[9] się z nim I miałeś swój dział z cudzołożnikami. (Wj 20,14; Pwt 5,18)19Swoje usta zapuszczałeś w zło I twój język dołączał do zdrady.20Siedzisz i mówisz[10] przeciw swemu bratu, Przeciwko synom swej matki wnosisz zniewagi. (Rdz 42,21)21Czyniłeś to, a ja milczałem, Byłeś przekonany, że jestem jak ty. Upominam cię i stawiam ci to przed oczami! (Iz 42,14; Iz 57,11)22Zrozumcie to wy, którzy zapominacie Boga, Bym [was] nie rozdarł, tak że nie będzie ratownika! (Oz 5,14)23Kto ofiaruje dziękczynienie, czci Mnie, A temu, kto porządkuje[11] drogę, ukażę Boże zbawienie. (Rdz 30,36; Ps 18,21; Ps 37,34; Ps 39,2)