1Pieśń pielgrzymów. Bardzo mnie gnębili, od wczesnej młodości — Niech to przyzna Izrael —2Bardzo mnie gnębili, kiedy byłem młody, Lecz mnie nie pokonali!3Po moich plecach jeździli oracze,[1] Pozostały mi po tym długie bruzdy.4Jednak PAN okazał się sprawiedliwy, Zerwał ze mnie jarzmo bezbożnych!5Wstydem się okryją i podadzą tyły Ci wszyscy, którzy nienawidzą Syjonu!6Będą jak trawa na dachach, Co, zanim wyrośnie, usycha;7Żniwiarz nie wypełni nią nawet garści Ani wiążący snopy — naręcza.8Żaden z przechodniów nie zwróci się też do nich: Błogosławieństwo PANA nad wami! Błogosławimy wam w imię PANA!
Psalm 129
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Pieśń stopni. Bardzo[1] mnie gnębili – od mojej młodości – Niech powie Izrael – (Wj 1,1; Ps 118,2; Ps 124,1; Iz 1,5; Iz 51,23; Jer 2,2; Oz 2,17; Oz 11,1)2Bardzo[2] mnie gnębili – od mojej młodości, Lecz mnie nie pokonali. (2 Kor 4,9)3Po moim grzbiecie orali oracze,[3] Wydłużyli [oni] swe bruzdy.[4] (Iz 51,23)4[Jednak] JHWH[5] jest sprawiedliwy, Przeciął powrozy bezbożnych!5Zawstydzą się i cofną[6] Wszyscy, którzy nienawidzą Syjonu! (Iz 49,14; Jer 4,31; Mi 7,8)6Będą jak trawa na dachach,[7] Co, zanim wyrośnie, usycha, (Job 14,2; Ps 37,2; Ps 90,5; Ps 102,12; Ps 103,15; Iz 37,27; Iz 40,6; Mt 6,30; Jk 1,10; 1 P 1,24)7Którą żniwiarz [nawet] nie wypełni swej dłoni Ani wiążący snopy swego naręcza,8Ani[8] przechodnie nie powiedzą: Błogosławieństwo JHWH[9] niech będzie z wami! Błogosławimy wam w imię JHWH! (Lb 6,24; Rt 2,4; Ps 118,26)