Przypowieści Salomona 18

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Samotnik będzie szedł za własnym pragnieniem, wyłamie się on z każdej zdrowej rady.[1]2 Głupiec nie lubi dochodzić sensu spraw, wystarcza mu, że mówi to, co myśli.3 Z bezbożnością idzie wzgarda, z hańbą zdąża urąganie.4 Słowa ludzkich ust są jak głębokie wody, a źródło mądrości jest jak bystry potok.5 Niedobrze jest okazywać przychylność bezbożnemu,[2] a przy tym krzywdzić w sądzie sprawiedliwego.6 Wargi głupca wywołują sprzeczkę, a jego usta wyzywają do ciosów.7 Usta głupca są jego zgubą, a jego wargi sidłem dla duszy.8 Słowa obmówcy są jak smakołyki, łatwo wpadają głęboko do wnętrza.9 Już ten, kto się ociąga w obowiązkach, jest bratem wyrządzającego szkodę.10 Imię JHWH to potężna baszta, chroni się w niej sprawiedliwy i zażywa bezpieczeństwa.11 Mienie bogatego jest warownym grodem i wysokim murem — lecz w jego własnym pojęciu.12 Serce ludzkie jest wyniosłe przed upadkiem, ale prawdziwą chwałę poprzedza pokora.13 Kto odpowiada, zanim wysłucha, zdradza swoją bezmyślność i ściąga na siebie hańbę.14 Człowiek dzielny duchem wytrzyma chorobę, lecz tego, kto pogodził się z klęską — kto podniesie?15 Serce rozumne nabywa wiedzy, szuka jej ucho mędrców.16 Dar toruje człowiekowi drogę i prowadzi go przed wielkich.17 Sprawiedliwym wydaje się ten, kto pierwszy przemawia w swej sprawie, niech jednak przyjdzie bliźni i niech go przepyta.18 Los kładzie kres sporom i rozstrzyga sprawy najmocniejszych.19 Skrzywdzonego brata trudniej przejednać niż zdobyć warowny gród, jego nieugiętość w sporze bywa jak rygle pałacu.20 Owocem własnych ust człowiek nasyca swe wnętrze, syci go plon jego warg.21 Śmierć i życie są w mocy języka, kto umie się nim posługiwać, korzysta z jego owocu.22 Kto znalazł żonę, znalazł coś dobrego i zyskał przychylność u PANA.23 Ubogi odzywa się błagalnie, a bogaty odpowiada surowo.24 Bliźni człowieka — ci mogą zawieść, bywa jednak, że przyjaciel jest bardziej przywiązany niż brat.

Przypowieści Salomona 18

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Samotnik[1] będzie dbał o [swoje] pragnienie,[2] wyłamie się [on] z każdej słusznej rady. (Przyp 2,5; Przyp 17,14; Przyp 20,3)2 Głupiec nie lubi dociekania, woli wyjawiać to, co ma na sercu.[3] (Przyp 12,23; Przyp 13,16)3 Wraz z przyjściem bezbożnego[4] przychodzi wzgarda, a z hańbą urąganie.4 Słowa ust człowieka to głębokie wody, a źródło mądrości to bystry potok. (Przyp 20,5)5 Niedobrze jest okazywać przychylność bezbożnemu,[5] aby krzywdzić w sądzie sprawiedliwego.6 Wargi głupca wywołują sprzeczkę, a jego usta wyzywają do ciosów.[6]7 Usta głupca są jego zgubą, a jego wargi – sidłem dla jego duszy.8 Słowa plotkarza są jak przysmaki,[7] a wpadają do komnat wnętrza.[8] (Przyp 26,22)9 Już ten, kto leni się w swej pracy,[9] jest bratem wyrządzającego szkodę.[10]10 Imię JHWH jest potężną wieżą, chroni się w niej sprawiedliwy i jest bezpieczny.[11] (Ps 124,8; Przyp 29,25; Iz 40,31)11 Mienie bogatego jest jego warownym grodem i wysokim murem – w jego wyobrażeniu.[12] (Przyp 10,15)12 Serce człowieka [trzyma się] wysoko – przed upadkiem, ale chwałę poprzedza pokora. (Przyp 11,2; Przyp 15,33; Przyp 16,18; Flp 2,1)13 Kto odpowiada, zanim wysłucha – w tym jego głupota i hańba.14 Człowiek [dzielnego] ducha wytrzyma chorobę, lecz ducha zgnębionego – kto podniesie?[13] (Przyp 12,25; Przyp 15,33; Przyp 17,22)15 Serce rozumne nabywa wiedzy, wiedzy szuka też ucho mędrców.16 Dar poszerza człowiekowi miejsce i prowadzi go przed wielkich.17 Sprawiedliwy – ten, kto pierwszy [przemawia] w swoim sporze, przychodzi jednak bliźni i przepytuje go. (Pwt 1,16)18 Los kładzie kres sporom i rozstrzyga pomiędzy potężnymi. (Przyp 16,33)19 Skrzywdzonego brata [trudniej zdobyć] niż warowny gród,[14] a jego [nieugiętość] w sporze [może być] jak zasuwy pałacu.20 Z owocu swoich ust człowiek nasyca swe wnętrze, syci go plon jego warg.21 Śmierć i życie są w mocy języka,[15] ci, którzy go kochają, spożywają jego owoc.[16]22 Kto znalazł żonę, znalazł coś dobrego i zyskał przychylność u JHWH.[17] (Rdz 2,18; Przyp 19,14; Kazn 7,26)23 Ubogi odzywa się błagalnie, a bogaty odpowiada surowo.[18]24 Bliźni człowieka[19] – ci mogą zawieść,[20] lecz bywa, że przyjaciel jest bardziej przywiązany niż brat.