1Gdy wychodził ze świątyni, powiedział do Niego jeden z Jego uczniów: Nauczycielu, spójrz na te wspaniałe kamienie i budowle!2Jezus na to: Czy widzisz te wielkie budowle? Nie zostanie tu kamień na kamieniu, którego by nie zwalono.3A gdy siedział na Górze Oliwnej, naprzeciw świątyni, Piotr, Jakub, Jan i Andrzej zapytali Go na osobności:4Powiedz nam, kiedy to nastąpi i jaki znak zapowie początek tych wszystkich wydarzeń?5Wtedy Jezus zaczął im mówić: Uważajcie, aby was ktoś nie zwiódł.6Wielu przyjdzie w moim imieniu, ze słowami: To jestem ja! I wielu zwiodą.7A gdy usłyszycie o wojnach, kiedy dotrą do was wieści wojenne, nie bójcie się — to musi się stać. Ale to jeszcze nie koniec.8Powstanie bowiem naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu, miejscami wystąpią trzęsienia ziemi oraz okresy głodu. Te rzeczy to początek bólów porodowych.9Wy sami też miejcie się na baczności. Podawać was będą do sądów i w synagogach będziecie chłostani. Ponadto ze względu na Mnie postawią was przed urzędnikami i królami — na świadectwo dla nich.10Najpierw jednak wszystkim narodom musi być głoszona dobra nowina.11A gdy wasi zdrajcy będą was prowadzić, nie martwcie się zawczasu, co macie powiedzieć. Mówcie to, co dane wam będzie w tej godzinie. Gdyż nie wy będziecie przemawiać, lecz Duch Święty.12I wyda na śmierć brat brata, a ojciec swoje dziecko. Dzieci z kolei powstaną przeciw rodzicom i będą doprowadzać do ich śmierci.13Będziecie też w nienawiści u wszystkich z powodu mojego imienia. Kto jednak wytrwa do końca, ten będzie ocalony.14Gdy zaś zobaczycie obrzydliwość spustoszenia, stojącą tam, gdzie nie powinna — kto czyta, niech zwróci uwagę — wtedy przebywający w Judei niech uciekają w góry.15Kto będzie na tarasie na dachu, niech nie wchodzi do domu po rzeczy.16Kto na roli, niech nie wraca po swój płaszcz.17Najtrudniej będzie w tym czasie kobietom w ciąży i karmiącym matkom.18Módlcie się też, aby nie stało się to zimą.19Dni te bowiem będą czasem takiego ucisku, jakiego nie było od początku stworzenia, którego dokonał Bóg, aż dotąd — i nie będzie.20Gdyby Pan nie skrócił tych dni, nikt by nie ocalał; skrócił je jednak ze względu na tych, których wybrał.21Jeśliby wam wówczas ktoś powiedział: Oto tu jest Chrystus! Oto tam! — nie wierzcie.22Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy. Będą oni czynić znaki i cuda, aby zwieść, o ile można, również wybranych.23Wy natomiast strzeżcie się! Przepowiedziałem wam wszystko.24Ale w tych dniach, po tym ucisku, słońce ulegnie zaćmieniu i księżyc straci swój blask,25gwiazdy będą spadać z nieba i moce nieba nawiedzi wstrząs.26I wtedy zobaczą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą.27Pośle On wtedy aniołów i zgromadzi swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż po kraniec nieba.28Niech wam za przykład posłuży figowiec. Gdy jego gałązka mięknie i wypuszcza liście, wiecie, że zbliża się lato.29Tak i wy, gdy zobaczycie, że to się dzieje, wiedzcie, że jest blisko — u drzwi.30Zapewniam was, nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie.31Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa na pewno nie przeminą.32O tym dniu natomiast ani o godzinie nikt nie wie: ani aniołowie w niebie, ani Syn — tylko Ojciec.33Uważajcie! Czuwajcie! Nie wiecie bowiem, kiedy przyjdzie ten czas.34Podobnie jak człowiek wybierający się w podróż zostawia swój dom, daje władzę swoim sługom, każdemu jego zadanie, odźwiernemu zaś nakazuje, aby czuwał,35tak właśnie wy czuwajcie. Bo nie wiecie, kiedy przyjdzie pan domu: czy wieczorem, czy o północy, czy gdy zapieje kogut, czy o poranku,36aby gdy nagle przyjdzie, nie zaskoczył was we śnie.37To, co wam mówię, powtarzam wszystkim: Czuwajcie!
Marka 13
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Gdy wychodził ze świątyni, powiedział do Niego jeden z Jego uczniów: Nauczycielu, spójrz, co za kamienie i co za budowle![1] (Mt 24,1; Łk 21,5)2A Jezus odpowiedział mu: Czy widzisz te wielkie budowle? Nie będzie tu pozostawiony kamień na kamieniu, którego by nie zwalono. (Łk 19,44)3A gdy siedział na Górze Oliwnej, naprzeciw świątyni, zapytali Go na osobności Piotr, Jakub, Jan i Andrzej: (Mt 4,21; Mt 21,1; Mk 1,16; Mk 1,19; Mk 5,37; Mk 9,2; Mk 11,1; Jan 1,40)4Powiedz nam, kiedy to nastąpi i jaki będzie znak, gdy się to wszystko będzie miało spełniać? (Dz 1,6)5Wtedy Jezus zaczął im mówić: Uważajcie, aby ktoś was nie zwiódł. (Jer 29,8; Mk 13,9; Mk 13,22; Mk 13,23; Mk 13,33; Ef 5,6; Kol 2,8; 2 Tes 2,2; 2 Tes 2,10; Jk 5,19)6Wielu przyjdzie w moim imieniu, mówiąc: To Ja jestem! I wielu zwiodą. (Jer 14,14)7A gdy usłyszycie o wojnach oraz wieści wojenne, nie bądźcie zaniepokojeni; musi się to stać, ale to jeszcze nie koniec.8Powstanie bowiem naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu, miejscami będą trzęsienia ziemi, będą głody – to początek bólów rodzenia. (Dz 11,28; Ap 6,8; Ap 6,12)9Wy natomiast miejcie się na baczności: Będą was wydawać sądom[2] i w synagogach będziecie chłostani, i ze względu na Mnie postawią was przed namiestnikami i królami – na świadectwo dla nich. (Mt 10,17; Mt 10,18; Mt 23,34; Dz 24,10; Dz 24,24; Dz 25,10; Dz 26,1; Dz 27,24)10I wszystkim narodom musi być najpierw głoszona ewangelia. (Mt 28,19; Mk 16,15)11A gdy prowadzić was będą ci, którzy was wydadzą, nie martwcie się zawczasu o to, co macie powiedzieć, ale mówcie to, co dane wam będzie w tej godzinie, gdyż nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch Święty. (Pwt 18,18; Łk 12,11; Dz 2,4; Dz 4,31; Dz 6,10; Dz 13,9)12I wyda na śmierć brat brata, a ojciec dziecko;[3] powstaną dzieci przeciw rodzicom i doprowadzą do ich śmierci; (Mi 7,6; Mt 10,35; Łk 12,51)13i będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mojego imienia; kto jednak wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. (Jan 15,21; Hbr 10,36; Hbr 10,39; Jk 5,11; Ap 2,3)14Gdy zaś zobaczycie obrzydliwość spustoszenia,[4] stojącą tam, gdzie nie powinna – kto czyta, niech rozumie – wtedy ci, którzy są w Judei, niech uciekają w góry; (Dn 9,27; Dn 11,31; Dn 12,11; Mt 24,21; Mk 13,19; Mk 13,24; Łk 21,20; Ap 3,10)15kto jest na tarasie,[5] niech nie schodzi i nie wchodzi, aby zabrać coś ze swojego domu. (Łk 17,31)16Kto na roli, niech nie wraca z powrotem, by zabrać swój płaszcz.17Biada zaś brzemiennym[6] oraz karmiącym w tych dniach. (Łk 23,29)18Módlcie się też, aby nie stało się to zimą.19Dni te bowiem będą czasem takiego ucisku, jakiego nie było od początku stworzenia, którego dokonał Bóg, aż dotąd – i na pewno nie będzie. (Pwt 4,32; Dn 12,1; Jl 2,2; Mk 10,6; Mk 13,24)20I gdyby Pan nie skrócił tych dni, nie ocalałoby żadne ciało; jednak ze względu na wybranych, których wybrał, skrócił te dni. (Iz 65,9; Łk 18,7)21I jeśliby ktoś wam wtedy powiedział: Oto tu jest Chrystus! Oto tam! – nie wierzcie; (Łk 17,23)22powstaną bowiem fałszywi chrystusowie i fałszywi prorocy, i będą czynić znaki i cuda dla zwiedzenia, jeśli możliwe, wybranych. (Mk 13,5; Jan 4,48; Dz 20,30; 2 Tes 2,9; 2 P 2,1; Ap 13,13; Ap 13,14; Ap 19,20)23Wy natomiast strzeżcie się! Zapowiedziałem wam wszystko. (Jan 14,29; 2 P 3,17)24Ale w tych dniach, po tym ucisku, słońce ulegnie zaćmieniu i księżyc nie wyda swego blasku, (Iz 13,10; Jl 3,4; Am 5,20; So 1,14; Mk 13,19; Dz 2,20; Ap 6,12)25gwiazdy spadać będą z nieba i moce niebios zostaną wstrząśnięte. (Hbr 12,26; Ap 6,13)26I wtedy zobaczą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. (Dn 7,13; Mt 16,27; Mt 25,31; 1 Tes 4,16; Ap 1,7)27Wtedy też pośle aniołów i zgromadzi swoich wybranych z czterech wiatrów, od krańca ziemi aż po kraniec nieba. (Pwt 30,4; Neh 1,9)28Od figowca zaś uczcie się podobieństwa: gdy jego gałązka już staje się miękka i wypuszcza liście, wiecie, że blisko jest lato. (Mk 11,13)29Tak i wy, gdy zobaczycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest – u drzwi. (Jk 5,9)30Zapewniam was, nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. (Mk 9,1)31Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa na pewno nie przeminą. (Ps 119,89; Iz 40,8; Mt 5,18; Łk 16,17; 2 P 3,10; Ap 20,11; Ap 21,1)32O tym dniu natomiast ani o godzinie nikt nie wie: ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec. (Za 14,7; Mt 25,13; Dz 1,7; 1 Tes 5,2; 2 P 3,10)33Uważajcie! Czuwajcie! Nie wiecie bowiem, kiedy nastanie ten czas. (Mk 13,5; Mk 13,23; Łk 21,34; Łk 21,36)34Jak człowiek podróżujący zostawił swój dom, dał władzę swoim sługom, każdemu jego zadanie, odźwiernemu zaś nakazał, aby czuwał, (Mt 25,14)35tak wy czuwajcie, gdyż nie wiecie, kiedy przyjdzie pan domu: czy wieczorem, czy o północy, czy gdy pieje kogut, czy o poranku, (1 Tes 5,6; Ap 3,2; Ap 16,15)36aby gdy nagle przyjdzie, nie zastał was śpiącymi. (Rz 13,11; Ef 5,14; 1 Tes 5,6)37To, co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie! (Łk 12,37)