Mowy przeciwko narodom: Zapowiedź klęski Egiptu pod Karkemisz
1To, co jako Słowo PANA otrzymał prorok Jeremiasz o narodach:2Słowo o Egipcie, skierowane przeciwko wojsku faraona Necho, króla Egiptu. Stanęło ono pod Karkemisz, nad rzeką Eufrat, i zostało pobite przez Nebukadnesara, króla Babilonu, w czwartym roku Jehojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego.3Stańcie w szeregi z tarczą lub puklerzem, gotowi do boju!4Zaprzęgnijcie konie, dosiądźcie rumaków, ustawcie się w hełmach! Sprawdźcie ostrza włóczni! Załóżcie pancerze!5Dlaczego — jak widzę — są tacy przerażeni?! Ustępują pola! Ich wojownicy pobici! Uciekają w popłochu! Nikt się nie odwraca! Groza wokoło — oświadcza PAN.6Nie ucieknie zwinny! Nie ujdzie bohater! Tam na północy, nad rzeką Eufrat, potknęli się i padli!7Któż to wezbrał jak Nil? Komu niczym w strumieniach wzburzyła się woda?8Egipt wezbrał jak Nil! Jego strumienie wzburzone! Wzbiorę — powiedział — i zaleję ziemię! Zniszczę miasta wraz z mieszkańcami!9Naprzód, konie! Pędźcie, rydwany! Wystąpcie, rycerze! Kusz i Put zbrojny w tarcze, Ludyci z napiętym łukiem!10Lecz ten dzień należy do Pana, do PANA Zastępów! To dzień pomsty! Spadnie ona na Jego wrogów! Miecz pożera do syta, upija się ich krwią! Tak, to ofiara dla Pana, dla PANA Zastępów, tam w ziemi północnej, nad rzeką Eufrat!11Idź do Gileadu. Przynieś balsam, panno, córko egipska! Daremnie mnożysz lekarstwa! Nie znajdziesz uzdrowienia!12O twej hańbie wiedzą już narody, twój krzyk wypełnił już ziemię, potknął się bohater o bohatera i obaj razem upadli!
Zapowiedź najazdu Nebukadnesara na Egipt
13Oto Słowo, które oznajmił PAN prorokowi Jeremiaszowi, o tym, że Nebukadnesar, król Babilonu, przybędzie, by uderzyć na ziemię egipską.14Ogłoście to w Egipcie, niech usłyszą w Migdol; ogłoście w Nof i w Tachpanches! Wołajcie: Dalej, w szeregi! Bo miecz już tnie wokół ciebie![1]15Dlaczego z twarzą na ziemi poległ twój waleczny?[2] Nie ostał się, bo natarł na niego sam PAN!16Za Jego sprawą wielu się słania, padają na siebie nawzajem. Wstawajcie! Wracajmy do swoich, do naszej rodzinnej ziemi! Uciekajmy — wołają — od okrutnego miecza!17A faraonowi, królowi Egiptu, dajcie imię: Hałas przebrzmiały!18Na moje życie — oświadcza Król, a Jego imię PAN Zastępów — że jak Tabor między górami i jak Karmel nad brzegiem morza, tak on nadciągnie!19Spakuj tobołki na niewolę, zasiedziała córko Egiptu, gdyż Nof będzie pustkowiem, zgliszczami — bez mieszkańców!20Jałówką, pięknisią był Egipt, lecz giez z północy — tuż-tuż!21Najemne wojsko w szeregach też jest jak tuczne cielęta! Owszem! I oni się cofną. Uciekną! Nie ostoją się! Gdyż dzień ich klęski nastąpił, czas ich nawiedzenia!22Będzie syczał jak wąż, gdy z wojskami przybędą, z siekierami nadciągną jak drwale w gąszcz drzew.23Wyrąbią jego las — oświadcza PAN — gdyż był nie do przebycia, bo więcej ich jest niż szarańczy, są nie do zliczenia!24Na córkę Egiptu spadł wstyd, wpadła w ręce ludu z północy!25Tak mówi PAN Zastępów, Bóg Izraela: Oto Ja nawiedzę Amona z No[3] i faraona, Egipt i jego bogów, jego królów i faraona, i tych, którzy mu zaufali.26I wydam ich w ręce tych, którzy chcą pozbawić ich życia, i w rękę Nebukadnesara, króla Babilonu, i w rękę jego sług. Ale potem Egipt będzie zamieszkały, jak za dawnych dni — oświadcza PAN.
Zapowiedź wybawienia Izraela
27Lecz ty nie bój się, mój sługo, Jakubie! Nie trwóż się, Izraelu! Bo oto Ja cię wybawię choćby z najdalszych stron, wybawię twoje potomstwo z ziemi jego niewoli! I wróci Jakub, odzyska spokój, i będzie bezpieczny, nie będzie miał kto go straszyć.28Ty się nie bój, mój sługo, Jakubie — oświadcza PAN — gdyż Ja jestem z tobą! Położę kres tym narodom, wśród których cię rozproszyłem, ale ciebie nie zniszczę, za to będę cię karcił według zasad słuszności, bez karcenia cię nie pozostawię!
Jeremiasza 46
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
Mowy przeciwko narodom: Zapowiedź klęski Egiptu pod Karkemisz
1To, co jako Słowo JHWH stało się do Jeremiasza, proroka, o narodach: (Jer 1,5; Jer 1,10)2O Egipcie: Przeciwko wojsku faraona Necho,[1] króla egipskiego, które stało nad rzeką Eufrat pod Karkemisz, a które pobił Nebukadnesar, król Babilonu, w czwartym roku Jehojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego.[2] (2 Krl 23,29; 2 Krn 35,20)3Ustawcie puklerz i tarczę[3] i wystąpcie do boju! (2 Sm 1,21; 1 Krl 10,16; Iz 21,5; Iz 22,6)4Zaprzęgnijcie konie i dosiądźcie rumaków, i stańcie w hełmach. Naostrzcie włócznie! Przywdziejcie pancerze!5Dlaczego – patrzę[4] – oni przerażeni?! Cofają się![5] A ich rycerze są pobici i w popłochu czmychają, i nie odwracają się! Groza dokoła – oświadczenie JHWH.6Nie ucieknie szybki! Nie ujdzie bohater! Na północy, nad rzeką Eufrat potknęli się i upadli!7Kto to wzbiera jak Nil? Jak w strumieniach burzą się jego wody? (Wj 7,19; Wj 8,1)8Egipt wzbiera jak Nil i jak strumienie burzą się wody! I powiedział: Wzbiorę, okryję ziemię, zniszczę miasto i jego mieszkańców!9Nacierajcie, konie! Pędźcie, rydwany! I wystąpcie, rycerze! Kusz[6] i Put[7] zbrojni w tarcze, i Ludyci[8] z napiętym łukiem! (Jer 13,23)10Lecz ten dzień należy do Pana, JHWH Zastępów! To dzień pomsty, dla pomszczenia się na Jego wrogach! I pożera miecz, i syci się, i upija się ich krwią! Tak, to ofiara dla Pana, JHWH Zastępów, w ziemi północnej, nad rzeką Eufrat! (Iz 10,5; Iz 34,5; Jer 51,20; So 1,7)11Idź do Gileadu i weź balsam, dziewico, córko egipska! Daremnie mnożysz lekarstwa, uzdrowienia dla ciebie nie ma! (Rdz 37,25; Jer 8,22)12Usłyszały narody o twej hańbie, twój krzyk wypełnił ziemię, gdyż potknął się bohater o bohatera, obaj razem upadli!
Zapowiedź najazdu Nebukadnesara na Egipt
13Słowo, które oznajmił JHWH Jeremiaszowi, prorokowi, o tym, że przybędzie Nebukadnesar, król Babilonu, uderzyć w ziemię egipską.[9] (Jer 43,10)14Zwiastujcie w Egipcie i głoście w Migdol, i głoście w Nof i w Tachpanches! Mówcie: Zbierz się i ustaw się! Bo miecz pożera wokół ciebie![10]15Dlaczego powalony na twarz twój waleczny?[11] Nie ostał się, bo natarł na niego JHWH![12] (Sdz 5,22; Ps 50,13)16Sprawił, że liczny zatacza się i padł[13] jeden na drugiego, i mówią: Wstań! I wróćmy do naszego ludu, do naszej rodzinnej ziemi sprzed oblicza okrutnego miecza!17Nadajcie imię faraonowi: Król Egiptu: Zgiełk nie na czasie![14]18Jak żyję Ja – oświadczenie Króla – Jego imię JHWH Zastępów, że jak Tabor[15] między górami i jak Karmel[16] nad morzem – nadciągnie!19Przygotuj sobie sprzęty na niewolę, mieszkanko, córko egipska, gdyż Nof[17] będzie pustkowiem – spalone, bez mieszkańców!20Jałówką, pięknisią[18] jest Egipt, [lecz] giez z północy tuż-tuż![19]21Nawet najemnicy pośród niego są jak tuczne cielęta! Owszem! I oni zawrócą, uciekną razem, nie ostoją się, gdyż dzień ich klęski nastąpił dla nich, czas ich nawiedzenia!22Jego syk jak u węża wyjdzie, gdyż z wojskiem przyjdą i z siekierami przyjdą do niego jak rąbiący drzewa.23Wyrąbali jego las – oświadczenie JHWH – gdyż był nie do przebycia, bo więcej ich jest od szarańczy i są nie do zliczenia!24Zawstydzona jest córka egipska, wydana w rękę ludu z północy!25[Tak] mówi JHWH Zastępów, Bóg Izraela: Oto Ja nawiedzę Amona z No[20] i faraona, i Egipt, i jego bogów, i jego królów, i faraona, i tych, którzy mu ufają, (Jer 43,10)26i wydam ich w rękę tych, którzy szukają ich duszy, i w rękę Nebukadnesara, króla Babilonu, i w rękę jego sług, lecz potem będzie zamieszkały, jak za dni dawnych – oświadczenie JHWH.
Zapowiedź wybawienia Izraela
27Lecz ty nie bój się, mój sługo, Jakubie, i nie trwóż się, Izraelu! Bo oto Ja wybawię cię [choćby] z daleka, a twoje potomstwo z ziemi ich niewoli! I wróci Jakub – i spokój, i będzie bezpieczny – i nikt nie będzie go straszył. (Iz 43,5; Iz 44,2; Jer 30,10)28Ty nie bój się, mój sługo, Jakubie – oświadczenie JHWH – gdyż Ja jestem z tobą! Bo położę kres wszystkim narodom, wśród których cię rozproszyłem, lecz tobie kresu nie położę, za to będę cię karcił według słuszności i bez karcenia cię nie pozostawię! (Jer 30,11)