Izajasza 35

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Niech się weseli pustynia i spieczona ziemia! Niech się cieszy step, niech zakwitnie! Jak krokus2 niech bujnie zakwitnie i da upust radości. Niech woła, szczęśliwy, na wiwat! Bo obdarzą ją chwałą Libanu, majestatem Karmelu i Szaronu — zobaczą one chwałę PANA, majestat naszego Boga!3 Wzmocnijcie ręce opuszczone z niechęcią, posilcie omdlałe kolana!4 Mówcie do targanych niepokojem: Bądźcie mocni, przestańcie się lękać! Oto wasz Bóg! Nadchodzi już pomsta, zbliża się On z odpłatą! Przychodzi, aby was zbawić!5 Wtedy otworzą się oczy niewidomych i uszy niesłyszące usłyszą.6 Chromy podskoczy jak jeleń i radośnie zawoła niemy, gdyż na pustyni wytryśnie woda, na stepie popłyną potoki.7 Sprażony piach zamieni się w staw, a spragniony grunt w źródła wody, w legowisku szakali, ich stałej siedzibie, zaszumi sitowie i trzcina.8 I będzie tam bity trakt, droga zwana świętą. Nie będzie nią chodził nieczysty, a On będzie strzegł idącego i nie zbłądzą na niej nawet niemądrzy.9 Nie będzie tam lwa, drapieżnik tam nie wstąpi, nikt go tam nie spotka. Pójdą nią natomiast odkupieni.10 I wrócą wykupieni przez PANA, i przyjdą na Syjon z okrzykiem. Wieczna radość będzie nad ich głową, ogarnie ich wesele i radość, a prysną smutek i wzdychanie.

Izajasza 35

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Niech się weseli pustynia i spieczona [ziemia]! Niech się cieszy step i zakwitnie, jak krokus –2 niech bujnie zakwitnie i cieszy się! Tak, radością z wiwatowaniem! Chwała Libanu będzie jej dana, majestat Karmelu i Szaronu – zobaczą one chwałę JHWH, majestat naszego Boga!3 Wzmocnijcie ręce zniechęconych[1] i posilcie omdlałe kolana! (Hbr 12,12)4 Mówcie do niespokojnych sercem: Bądźcie mocni, nie bójcie się! Oto wasz Bóg! Nadchodzi pomsta, odpłata Boża! On przychodzi, by was zbawić!5 Wtedy otworzą się oczy niewidomych i otworzą się uszy niesłyszących.6 Wtedy chromy będzie skakał jak jeleń i radośnie wykrzyknie język niemych, gdyż wytrysną na pustyni wody i potoki na stepie. (Mt 11,5; Łk 4,16; Łk 7,18; Dz 26,18)7 Sprażony piach zamieni się w staw, a spragniony grunt w źródła wody, w legowisku szakali, [gdzie] jej miejsce[2] – trawnik dla sitowia i trzcin.8 I będzie tam[3] bity trakt[4] i droga,[5] a drogę nazwą Drogą Świętą. Nie będzie chodził nią nieczysty, będzie ona dla Niego[6] – idący drogą, a nie pobłądzą nawet niemądrzy.9 Nie będzie tam lwa i zwierzę drapieżne nie[7] wstąpi, tam się go nie spotka.[8] Pójdą nią natomiast odkupieni.10 I wrócą wykupieni przez JHWH, i przyjdą na Syjon z okrzykiem. Wieczna radość będzie nad ich głową, ogarnie ich[9] wesele i radość, a prysną[10] smutek i wzdychanie.