1Zbliżcie się, narody! Słuchajcie! Zwróćcie na to uwagę, ludy! Niech słucha ziemia i to, co ją wypełnia, i świat — ze wszystkim, co w nim rośnie!2Gdyż wezbrał w PANU gniew na wszystkie narody. Jest oburzony na ich wszystkie zastępy. Postanowił je zniszczyć,[1] wydał je na rzeź.3Ich zabici legną porzuceni, ze zwłok uniesie się smród, a góry rozmiękną od ich krwi.4Pójdą w rozsypkę zastępy niebios,[2] niebo będzie zwinięte jak zwój, każdy jego zastęp opadnie, jak opada liść z winorośli i jak traci liście figowiec.5Gdyż na niebie już gotów[3] mój miecz! Oto spada na Edom, na lud objęty mą klątwą — na sąd!6Miecz PANA spływa krwią, pokryty jest tłuszczem — krwią jagniąt i kozłów, tłuszczem z nerek baranów! Tak, krwawą ofiarę składają PANU w Bosra, wielka rzeź dzieje się w Edomie!7Wśród zwierząt padną bawoły i cielęta z silnymi bykami, ich ziemia nabrzmieje od krwi, a ich proch przesyci się tłuszczem.8Bo jest to dzień pomsty PANA, rok odpłaty za spór z Syjonem.9Potoki Edomu zamienią się w smołę, a jego pył w siarkę, i jego ziemia będzie płonącą smołą.10Nie przygaśnie za dnia ani w nocy, dym będzie się unosił na wieki, z pokolenia w pokolenie pozostanie wyschnięta i na zawsze bez przechodnia.11Puszczyk[4] i jeż[5] ją posiądą, a sowa i kruk w niej osiądą — rozciągnięty zostanie nad nią sznur spustoszenia i szale pustki. (Kpł 11,18; Pwt 14,17)12A jej wpływowe rody? Nikt już tam nie obwoła królestwa, książęta więc będą niczym.13Pałace Edomu porosną cierniem, pokrzywy i osty opanują zamki, staną się one mieszkaniem szakali oraz siedzibą strusic.14Skowyt spotka się tam z wyciem, słychać będzie nawoływania. Nocne ptaki tam się zadomowią, tam znajdą sobie schronienie.[6]15Gniazdo znajdzie tam sowa, zniesie tam swoje jaja, wysiedzi je i w cieniu skrzydeł zgromadzi swoje młode. Tak, tam będą zbierać się kanie, każda z nich ze swą towarzyszką.16Sięgnijcie po zwój PANA. Czytajcie! Ani jedna z tych strof nie przepadnie, żadna z nich nie spełni się bez drugiej — taki rozkaz wyszedł od Niego, Jego Duch tak wszystkim kieruje.17To przydzielił im On losem, Jego ręka przydzieliła im to sznurem: na wieki będą ją posiadać, z pokolenia w pokolenie będą w niej przebywać.
Izajasza 34
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Zbliżcie się,[1] narody, by słuchać, i wy, ludy, zwróćcie uwagę! Niech słucha ziemia i to, co ją wypełnia, świat i wszystko, co z niego wyrasta!2Gdyż [wezbrał] w JHWH gniew na wszystkie narody i oburzenie na każdy ich zastęp,[2] obłożył je klątwą,[3] wydał je na rzeź.[4] (Lb 21,2; Pwt 4,19; Pwt 17,3; Pwt 20,16; Joz 2,10; 1 Sm 15,3; 2 Krl 17,16; 2 Krl 21,3; 2 Krl 21,5; 2 Krl 23,4; 2 Krn 33,3; 2 Krn 33,5)3Ich przebici będą porzuceni, a z ich trupów będzie unosił się smród[5] i góry rozmiękną od ich krwi. (Lb 21,2; Pwt 20,16; Joz 2,10; 1 Sm 15,3)4I zniszczeje każdy zastęp niebios,[6] i niebiosa będą zwinięte jak zwój, i każdy ich zastęp opadnie, jak opada liść z winorośli[7] – i jak przy opadaniu z figowca. (Mi 1,4; Ap 6,13; Ap 20,12)5Gdyż nabrzmiał[8] mój miecz na niebiosach. Oto spada na Edom i na lud pod mą klątwą – na sąd. (Lb 20,14; Ps 137,7; Iz 63,1; Jer 49,7; Ez 25,12; Ez 35,1; Am 1,11; Ab 1,10; Ml 1,2)6Miecz JHWH napełnia krwią, pokryty jest tłuszczem, krwią jagniąt i kozłów, tłuszczem nerek baranów, gdyż krwawą ofiarę ma JHWH w Bosra i wielką rzeź w ziemi Edomu. (Jer 49,22)7I padną wraz z nimi bawoły i cielęta z bykami; ich ziemia nabrzmieje[9] od krwi, a ich proch będzie przesycony tłuszczem.8Bo jest to dzień pomsty JHWH, rok odpłaty za spór z Syjonem. (Pwt 32,40; Ps 94,1; Iz 59,17; 2 Tes 1,6; Ap 22,12)9I potoki [Edomu] zamienią się w smołę, a jego pył w siarkę, i jego ziemia będzie rozpaloną smołą.10Ani w nocy, ani w dzień nie przygaśnie,[10] na wieki wznosić się będzie jej dym, z pokolenia w pokolenie będzie wyschła, po wiek wieków bez przechodnia. (Ap 14,11; Ap 19,3)11Puszczyk[11] i jeż[12] ją posiądzie, a sowa[13] i kruk[14] będą w niej mieszkać – i rozciągnie nad nią sznur spustoszenia i wagę pustki. (Kpł 11,15; Kpł 11,17; Kpł 11,18; Pwt 14,14; Pwt 14,16; Pwt 14,17)12Jej wybitni? Nie będzie się tam obwoływać królestwa, wszyscy jej książęta będą niczym.13Jego pałace porosną cierniem, pokrzywy i osty będą w ich zamkach – i będzie mieszkaniem szakali oraz siedzibą strusic.14Wyjce[15] napotkają hieny,[16] kozły[17] będą się nawoływać, tak, tam zadomowi się lilit[18] i [tam] znajdzie sobie schronienie.15Tam zagnieździ się sowa[19] i zniesie [jaja], wysiedzi je i zbierze [młode] w swym cieniu, tak, tam zbiorą się kanie,[20] każda ze swą towarzyszką.16Odwołajcie się do księgi JHWH i czytajcie: Ani jedna z tych[21] [mów][22] nie przepadnie, żadna nie będzie bez drugiej, gdyż ustami[23] On rozkazał i Jego Duch – On je zgromadził.17On też rzucił dla nich los i Jego ręka podzieliła im to sznurem, na wieki będą ją posiadać, z pokolenia w pokolenie będą w niej mieszkać.