1Wyrośnie Różdżka z pnia Jessaja, zaowocuje[1] Pęd z jego korzeni.2Spocznie na Nim Duch PANA; Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy,[2] Duch poznania i bojaźni PANA.3W tej bojaźni PANA będzie się rozsmakowywał! Sądzić On będzie nie według tego, co widoczne dla oczu, rozstrzygać nie według tego, co słyszalne dla uszu —4będzie sądził ubogich, kierując się sprawiedliwością, i sprawy skrzywdzonych na ziemi rozstrzygał, powodowany słusznością. Berłem swoich ust będzie smagał ziemię, a tchnienie Jego warg uśmierci bezbożnego.5I będzie sprawiedliwość pasem jego bioder, a prawda pasem jego lędźwi.[3]6Wtedy wilk usiądzie przy jagnięciu, lampart zaś odpocznie przy koźlęciu. Cielę i lwiątko wyjdą wraz z bydłem na paszę,[4] a wyprowadzać je będzie mały chłopiec.7Krowa będzie paść się z niedźwiedzicą, ich młode położą się razem, a lew, niczym byk, będzie karmił się trawą.8Niemowlę bawić się będzie nad kryjówką żmii, a dziecko ku norze węża wyciągnie swoją rączkę.9Nie będą już krzywdzić ani sobie szkodzić na całej mej świętej górze, gdyż ziemia będzie pełna poznania PANA — jak wód, które okrywają morze.10W tym dniu Korzeń Jessaja będzie sztandarem dla ludów! Szukać Go będą narody, a On będzie mieszkał w chwale.11W tym też dniu Pan ponownie wyciągnie swoją rękę, aby nabyć resztę swego ludu, tych, którzy pozostali — z Asyrii i z Egiptu, z Patros i z Etiopii, z Elamu i z Szinearu, z Chamatu i z wysp na morzu.12Wzniesie sztandar narodom i zbierze wygnańców z Izraela, zgromadzi rozproszonych z Judy z czterech krańców świata.13Wówczas już nie będzie zazdrości w Efraimie i wyginą gnębiciele z Judy. Efraim nie będzie już zazdrościł Judzie, a Juda nie będzie gnębił Efraima.14I polecą na zachód, na ramionach Filistynów,[5] razem będą łupić synów Wschodu; Edom i Moab będą przedłużeniem ich ręki, a synowie Ammona — ich strażą.15Wówczas podzieli[6] PAN zatokę Morza Egipskiego i nad Eufratem pomacha ręką — żarem swojego tchnienia. Rozdzieli go w ten sposób na siedem strumieni, tak że da się go przejść nawet w sandałach.16I będzie droga bita dla reszty Jego ludu, dla tych, którzy pozostaną z Asyrii, taka, jaką miał Izrael w dniu, gdy wychodził z Egiptu.
Izajasza 11
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1I wyjdzie Różdżka z pnia Jiszaja, a Pęd z jego korzeni zaowocuje.[1] (1 Sm 16,1; 2 Sm 20,1; Jer 30,9; Ez 34,23; Ez 37,24; Oz 3,5; Mi 5,1; Ap 5,5; Ap 22,16)2I spocznie na Nim Duch JHWH; Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy,[2] Duch poznania i bojaźni JHWH. (Pwt 1,13; 1 Sm 16,13; 1 Krl 3,9; 2 Krl 18,20; Ps 14,4; Przyp 1,7; Przyp 2,5; Iz 36,5; Mt 3,16; Łk 4,18; Kol 2,3)3I będzie się rozsmakowywał w bojaźni JHWH. I nie według widzenia swych oczu będzie sądził ani według słyszenia swych uszu rozstrzygał,4lecz według sprawiedliwości będzie sądził ubogich i według słuszności rozstrzygał sprawy biednych[3] ziemi. Berłem swoich ust będzie smagał ziemię, a tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. (Iz 2,4; Iz 24,17; Iz 26,9; Iz 26,21; Iz 28,22; Ap 1,16; Ap 19,11; Ap 19,15)5I będzie sprawiedliwość pasem jego bioder, a prawda pasem jego lędźwi. (Ef 6,11)6I będzie wilk przebywał z jagnięciem, a lampart będzie leżał przy koźlęciu. Cielę i lwię, i tuczne bydło[4] będą razem, a mały chłopiec będzie je prowadzał. (Iz 65,25)7Krowa paść się będzie z niedźwiedzicą, ich młode będą leżeć razem, a lew jak wół będzie karmił się słomą. (Rdz 3,17; Jer 5,6; Rz 8,19)8Niemowlę bawić się będzie nad jamą żmii,[5] a dziecię ku norze węża[6] wyciągnie swą rączkę.9Nie będą krzywdzić ani sobie szkodzić na całej mojej świętej górze, gdyż ziemia będzie napełniona[7] poznaniem JHWH niczym wodami, które okrywają morze. (Ps 2,6; Ps 15,1; Ps 43,3; Iz 56,7; Iz 57,13; Ez 20,40; Ab 1,17; So 3,11)10I stanie się w tym dniu, że z Korzenia Jiszaja – który stać będzie jako sztandar[8] dla ludów – szukać Go będą narody, a mieszkaniem Jego będzie chwała. (Iz 11,1; Iz 49,22; Iz 62,10; Jan 12,32; Rz 15,12)11I stanie się w tym dniu, że Pan ponownie wyciągnie swą rękę, aby nabyć resztę swego ludu, która pozostanie z Asyrii i z Egiptu, i z Patros,[9] i z Kusz,[10] i z Elamu, i z Szinearu,[11] i z Chamatu,[12] i z wysp na morzu. (Rdz 14,19; Rdz 14,22; Wj 15,16; Pwt 32,6; Ps 74,2)12I wzniesie sztandar dla narodów, i zbierze wygnańców z Izraela, i rozproszonych z Judy zgromadzi z czterech krańców świata.13I ustanie zazdrość Efraima, a gnębiciele z Judy będą wytępieni. Efraim nie będzie zazdrościł Judzie, a Juda nie będzie gnębił Efraima.14I polecą na ramieniu Filistynów na zachód,[13] razem będą łupić synów Wschodu; Edom i Moab – wyciągnięciem ich ręki, a synowie Amona będą ich strażą.[14] (1 Sm 22,14; 2 Sm 23,23)15I podzieli[15] JHWH zatokę Morza Egipskiego,[16] i pomacha swoją ręką nad Rzeką[17] żarem[18] swego tchnienia, i rozdzieli go na siedem strumieni, i sprawi, że będzie można [przez nie] przejść w sandałach. (Ap 16,12)16I będzie droga bita dla reszty Jego ludu, która pozostanie z Asyrii, taka, jaką miał Izrael w dniu swego wychodzenia z ziemi egipskiej.