Psalm 138,8 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pieśń wdzięczności za łaskę i wierność PANA

1 Dawidowy. Wysławiam^[1] Cię całym swym sercem, Wobec aniołów^[2] pragnę Ci grać! (Rdz 3,5; Ps 8,6; Ps 18,50; Ps 57,10; Ps 82,1; Ps 82,6; Ps 86,8; Ps 96,3; Ps 97,7)

Rdz 3,5Ps 8,6Ps 18,50Ps 57,10Ps 82,1Ps 82,6Ps 86,8Ps 96,3Ps 97,7

2 Składam pokłon w stronę Twego świętego przybytku I wysławiam Twe imię — Za Twoją łaskę i wierność, Bo swą obietnicę uczyniłeś ważniejszą niż wszystko inne.^[3] 3 W dniu, kiedy Cię wzywałem, odpowiedziałeś mi I dodałeś sił mojej duszy. 4 Wysławiać Cię będą, PANIE, wszyscy królowie ziemi, Gdy tylko usłyszą Twoje obietnice. 5 Będą wysławiać Twoje drogi, PANIE, Gdyż chwała PANA jest wielka. 6 Tak! Choć PAN jest potężny, dostrzega uniżonego — Dumnego natomiast rozpoznaje z daleka. 7 Choćbym się znalazł w największej niedoli, Zachowasz me życie mimo gniewu mych wrogów, Wyciągniesz swoją rękę, swą prawicą mnie wybawisz. 8 PAN dokona odpłaty za to, jak mnie traktowano! PANIE, Twoja łaska trwa wiecznie, Nie porzucaj dzieł Twoich rąk!^[4]