Offenbarung 16

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Und ich hörte eine laute Stimme aus dem Tempel, die sprach zu den sieben Engeln: Geht hin und gießt die Schalen des Zornes Gottes aus auf die Erde! (Offb 15,1; Offb 15,7)2 Und der erste ging hin und goss seine Schale aus auf die Erde; da entstand ein böses und schmerzhaftes Geschwür an den Menschen, die das Malzeichen des Tieres hatten und die sein Bild anbeteten. (2Mo 9,8; Offb 6,4; Offb 8,7; Offb 13,16)3 Und der zweite Engel goss seine Schale aus in das Meer, und es wurde zu Blut wie von einem Toten, und alle lebendigen Wesen starben im Meer. (Offb 8,8)4 Und der dritte Engel goss seine Schale aus in die Flüsse und in die Wasserquellen, und sie wurden zu Blut. (Offb 8,10)5 Und ich hörte den Engel der Gewässer sagen: Gerecht bist du, o Herr, der du bist und warst und der Heilige bist, dass du so gerichtet hast! (2Tim 4,1; 1Petr 4,5; Offb 1,4; Offb 19,2; Offb 20,13)6 Denn das Blut der Heiligen und Propheten haben sie vergossen, und Blut hast du ihnen zu trinken gegeben; denn sie verdienen es! (5Mo 32,43; Jes 49,26; Mt 23,34; Offb 17,6)7 Und ich hörte einen anderen vom Altar her sagen: Ja, o Herr, Gott, du Allmächtiger, wahrhaftig und gerecht sind deine Gerichte! (Jes 6,6; Offb 6,9; Offb 8,3; Offb 11,1; Offb 14,18)8 Und der vierte Engel goss seine Schale aus auf die Sonne; und ihr wurde gegeben, die Menschen mit Feuer zu versengen. (Mal 3,19; Offb 8,12)9 Und die Menschen wurden versengt von großer Hitze, und sie lästerten den Namen Gottes, der Macht hat über diese Plagen, und sie taten nicht Buße, um ihm die Ehre zu geben. (Jer 5,3; Am 4,11; Offb 9,20; Offb 16,21)10 Und der fünfte Engel goss seine Schale aus auf den Thron des Tieres, und dessen Reich wurde verfinstert, und sie zerbissen ihre Zungen vor Schmerz, (2Mo 10,21; Mt 6,23; Lk 22,53; Offb 9,5; Offb 13,1)11 und sie lästerten den Gott des Himmels wegen ihrer Schmerzen und wegen ihrer Geschwüre, und sie taten nicht Buße von ihren Werken. (Offb 16,9)12 Und der sechste Engel goss seine Schale aus auf den großen Strom Euphrat; und sein Wasser vertrocknete, damit den Königen vom Aufgang der Sonne der Weg bereitet würde. (Jes 41,2; Jer 42,10; Jer 50,38; Jer 51,63; Offb 9,14)13 Und ich sah aus dem Maul des Drachen und aus dem Maul des Tieres und aus dem Maul des falschen Propheten drei unreine Geister herauskommen, gleich Fröschen. (3Mo 11,27; Offb 12,3; Offb 12,9; Offb 13,1; Offb 13,11)14 Es sind nämlich dämonische Geister, die Zeichen tun und ausgehen zu den Königen der Erde und des ganzen Erdkreises[1], um sie zum Kampf zu versammeln an jenem großen Tag Gottes, des Allmächtigen. (2Thess 2,9; 1Tim 4,1; Offb 13,13; Offb 16,16; Offb 17,14; Offb 18,2; Offb 19,11)15 — Siehe, ich komme wie ein Dieb! Glückselig ist, wer wacht und seine Kleider bewahrt, damit er nicht entblößt einhergeht und man seine Schande sieht! — (Mt 24,43; Lk 11,28; Lk 21,36; 1Thess 5,3; 1Thess 5,23; Offb 3,3; Offb 3,18)16 Und er versammelte sie an den Ort, der auf Hebräisch Harmageddon[2] heißt. (Ri 5,19; 2Kön 23,29; 2Chr 35,22; Joe 4,2; Joe 4,9; Sach 12,3; Sach 12,11)17 Und der siebte Engel goss seine Schale aus in die Luft; und es ging eine laute Stimme aus vom Tempel des Himmels, vom Thron her, die sprach: Es ist geschehen! (Jes 66,6; Eph 2,2; Offb 9,2; Offb 15,1; Offb 21,6)18 Und es geschahen Stimmen und Donner und Blitze, und ein großes Erdbeben geschah, wie es dergleichen noch nie gegeben hat, seit es Menschen gab auf Erden, ein solch gewaltiges und großes Erdbeben. (Mt 27,51; Mt 27,54; Mt 28,2; Offb 6,12; Offb 8,5; Offb 11,13; Offb 11,19)19 Und die große Stadt wurde in drei Teile [zerrissen], und die Städte der Heidenvölker fielen, und Babylon, der Großen, wurde vor Gott gedacht, damit er ihr den Becher des Glutweines seines Zornes gebe. (Jes 2,12; Offb 11,8; Offb 14,8; Offb 14,10; Offb 18,2; Offb 18,5; Offb 18,6)20 Und jede Insel entfloh, und es waren keine Berge mehr zu finden. (Jes 64,1; Jer 4,23; Jer 51,25; Mi 1,4; Offb 6,14)21 Und ein großer Hagel mit zentnerschweren Steinen kam aus dem Himmel auf die Menschen herab, und die Menschen lästerten Gott wegen der Plage des Hagels, weil seine Plage sehr groß war. (2Mo 9,18; 2Mo 9,23; Jos 10,11; Offb 8,7; Offb 11,19)

Offenbarung 16

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 И чух от храма силен глас, който казваше на седемте ангела: Идете и излейте на земята седемте чаши на Божия гняв. (Offb 14,10; Offb 15,1; Offb 15,7)2 И първият отиде и изля чашата си на земята; и се отвори лоша и люта рана по онези човеци, които носеха белега на звяра и които се покланяха на неговия образ. (2Mo 9,9; Offb 8,7; Offb 13,14; Offb 13,16; Offb 13,17)3 Вторият ангел изля чашата си в морето; и то стана кръв като на мъртвец и всяка жива твар в морето умря. (2Mo 7,17; 2Mo 7,20; Offb 8,8; Offb 8,9)4 Третият ангел изля чашата си в реките и във водните извори; и водата им стана кръв. (2Mo 7,20; Offb 8,10)5 И чух ангела на водите да казва: Праведен си Ти, Пресвяти, Който си и Който си бил, за това, че си отсъдил така; (Offb 1,4; Offb 1,8; Offb 4,8; Offb 11,17; Offb 15,3)6 понеже те проляха кръвта на светии и на пророци, то и Ти си им дал да пият кръв. Те заслужават това. (Jes 49,26; Mt 23,34; Mt 23,35; Offb 11,18; Offb 13,15; Offb 18,20)7 И чух друг от олтара да казва: Да, Господи Боже всемогъщи, истинни и праведни са Твоите присъди. (Offb 13,10; Offb 14,10; Offb 15,3; Offb 19,4)8 Четвъртият ангел изля чашата си върху слънцето, на което бе позволено да изгаря човеците с огън. (Offb 8,12; Offb 9,17; Offb 9,18; Offb 14,18)9 И голяма жега обгори човеците; и те похулиха името на Бога, Който има власт над тези язви, и не се покаяха да Му отдадат слава. (Dan 5,22; Dan 5,23; Offb 9,20; Offb 11,13; Offb 14,7; Offb 16,11; Offb 16,21)10 Петият ангел изля чашата си върху престола на звяра; и царството му потъмня и човеците хапеха езиците си от болки, (Offb 9,2; Offb 13,2)11 и похулиха небесния Бог поради болките и раните си, и не се покаяха за делата си. (Offb 16,2; Offb 16,9; Offb 16,21)12 Шестият ангел изля чашата си върху голямата река Ефрат; и пресъхна водата и, за да се приготви пътят на царете, които идват от изток. (Jes 41,2; Jes 41,25; Jer 50,38; Jer 51,36; Offb 9,14)13 И видях да излизат от устата на змея и от устата на звяра, и от устата на лъжепророка три нечисти духа, подобни на жаби; (1Joh 4,1; Offb 12,3; Offb 12,9; Offb 19,20; Offb 20,10)14 защото те са духове на бесове, които, като вършат знамения, отиват при царете на цялата земя, за да ги събират за войната във великия ден на всемогъщия Бог. (Mt 24,24; Lk 2,1; 2Thess 2,9; 1Tim 4,1; Jak 3,15; Offb 13,13; Offb 13,14; Offb 17,14; Offb 19,19; Offb 19,20; Offb 20,8)15 (Ето, ида като крадец. Блажен онзи, който бди и пази дрехите си, за да не ходи гол и да не гледат срамотите му.) (Mt 24,43; Mt 24,46; Lk 12,39; 2Kor 5,3; 1Thess 5,2; 2Petr 3,10; Offb 3,3; Offb 3,4; Offb 3,18)16 И ги събраха на мястото, което на еврейски се нарича Армагедон[1]. (Offb 19,19)17 Тогава седмият ангел изля чашата си във въздуха; и от храма излезе силен глас от престола и каза: Свърши се. (Offb 21,6)18 И произлязоха светкавици и гласове, и гръмове, и стана силен трус, небивал, откакто съществуват човеци на земята, такъв трус, толкова силен. (Dan 12,1; Offb 4,5; Offb 8,5; Offb 11,13; Offb 11,19)19 А великият град се раздели на три части и градовете на народите паднаха; и Бог си спомни за великия Вавилон, да му даде чашата с виното от яростния Си гняв. (Jes 51,17; Jes 51,22; Jer 25,15; Jer 25,16; Offb 14,8; Offb 14,10; Offb 17,18; Offb 18,5)20 И всеки остров побягна и планините не се намериха. (Offb 6,14)21 И едър град, тежък около един талант, падаше от небето върху човеците и човеците похулиха Бога поради напастта на града, защото тази напаст беше твърде голяма. (2Mo 9,23; Offb 11,19; Offb 16,9; Offb 16,11)