1.Korinther 7

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Was aber das betrifft, wovon ihr mir geschrieben habt, so ist es ja gut für den Menschen, keine Frau zu berühren; (Mt 19,10)2 um aber Unzucht zu vermeiden, soll jeder [Mann] seine eigene Frau und jede [Frau] ihren eigenen Mann haben. (Spr 5,18; 1Kor 7,9; 1Tim 4,3)3 Der Mann gebe der Frau die Zuneigung, die er ihr schuldig ist, ebenso aber auch die Frau dem Mann. (5Mo 24,5; Eph 5,22; Eph 5,25; 1Petr 3,7)4 Die Frau verfügt nicht selbst über ihren Leib, sondern der Mann; gleicherweise verfügt aber auch der Mann nicht selbst über seinen Leib, sondern die Frau. (Mt 19,8; Mk 10,11)5 Entzieht euch einander nicht, außer nach Übereinkunft eine Zeit lang, damit ihr euch dem Fasten und dem Gebet widmen könnt; und kommt dann wieder zusammen, damit euch der Satan nicht versucht um eurer Unenthaltsamkeit willen. (2Mo 19,15; 1Sam 21,4)6 Das sage ich aber aus Nachsicht und nicht als Befehl. (2Kor 8,8)7 Denn ich wollte, alle Menschen wären wie ich; aber jeder hat seine eigene Gnadengabe von Gott, der eine so, der andere so. (Mt 19,11; 1Kor 7,8; 1Kor 9,5; 1Kor 12,11)8 Ich sage aber den Ledigen und den Witwen: Es ist gut für sie, wenn sie bleiben wie ich. (1Kor 7,1; 1Kor 7,40)9 Wenn sie sich aber nicht enthalten können, so sollen sie heiraten; denn heiraten ist besser als in Glut geraten. (1Tim 5,14)10 Den Verheirateten aber gebiete nicht ich, sondern der Herr, dass eine Frau sich nicht scheiden soll von dem Mann (Mal 2,16; Mt 5,32; Mt 19,6; Mt 19,9)11 (wenn sie aber schon geschieden ist, so bleibe sie unverheiratet oder versöhne sich mit dem Mann), und dass der Mann die Frau nicht entlassen soll.[1] (5Mo 22,19; Mk 10,2)12 Den Übrigen aber sage ich, nicht der Herr: Wenn ein Bruder eine ungläubige Frau hat, und diese ist einverstanden, bei ihm zu wohnen, so soll er sie nicht entlassen; (1Kor 7,10; 1Kor 7,40)13 und eine Frau, die einen ungläubigen Mann hat, der einverstanden ist, bei ihr zu wohnen, soll ihn nicht verlassen. (Apg 16,1)14 Denn der ungläubige Mann ist geheiligt durch die Frau, und die ungläubige Frau ist geheiligt durch den Mann; sonst wären ja eure Kinder unrein, nun aber sind sie heilig. (Ps 103,17; Röm 11,16; 1Tim 4,5)15 Wenn sich aber der Ungläubige scheiden will, so scheide er sich! Der Bruder oder die Schwester ist in solchen Fällen nicht gebunden; in Frieden aber hat uns Gott berufen. (Röm 12,18; Röm 14,19; 1Kor 14,33)16 Denn was weißt du, Frau, ob du den Mann retten kannst? Oder was weißt du, Mann, ob du die Frau retten kannst? (Apg 16,31; 1Petr 3,1)17 Doch wie Gott es jedem Einzelnen zugeteilt hat, wie der Herr jeden Einzelnen berufen hat, so wandle er! Und so ordne ich es in allen Gemeinden an. (1Kor 7,20)18 Ist jemand nach erfolgter Beschneidung berufen worden, so suche er sie nicht rückgängig zu machen; ist jemand in unbeschnittenem Zustand berufen worden, so lasse er sich nicht beschneiden. (Apg 15,1; Gal 5,2)19 Beschnitten sein ist nichts und unbeschnitten sein ist auch nichts, wohl aber Gottes Gebote halten. (Joh 15,12; Röm 2,28; Gal 5,6; Gal 6,15; 1Joh 2,4)20 Jeder bleibe in dem Stand, in dem er berufen worden ist. (Lk 3,12)21 Bist du als Sklave berufen worden, so sei deshalb ohne Sorge! Wenn du aber auch frei werden kannst, so benütze es lieber. (Phil 4,6; 1Tim 6,1; 1Petr 2,18)22 Denn der im Herrn berufene Sklave ist ein Freigelassener des Herrn; ebenso ist auch der berufene Freie ein Sklave des Christus. (Ps 116,16; Joh 8,32; Joh 8,36; Röm 6,18; Röm 6,22; Kol 4,1; Phlm 1,16; 1Petr 2,16)23 Ihr seid teuer erkauft; werdet nicht Knechte der Menschen! (1Kor 6,20)24 Brüder, jeder bleibe vor Gott in dem [Stand], in dem er berufen worden ist. (1Kor 7,20)25 Wegen der Jungfrauen aber habe ich keinen Befehl des Herrn; ich gebe aber ein Urteil ab als einer, der vom Herrn begnadigt worden ist, treu zu sein. (1Kor 7,40; 1Tim 1,12; 1Tim 1,16; Jud 1,4; Jud 1,9)26 So halte ich nun um der gegenwärtigen Not willen [das] für richtig, dass es für einen Menschen gut ist, so zu bleiben [wie er ist]. (Jer 16,2; Mt 24,19)27 Bist du an eine Frau gebunden, so suche keine Trennung [von ihr]; bist du frei von einer Frau, so suche keine Frau. (1Kor 7,12; 1Kor 7,14; 1Kor 7,20)28 Wenn du aber auch heiratest, so sündigst du nicht; und wenn die Jungfrau heiratet, so sündigt sie nicht; doch werden solche Bedrängnis im Fleisch haben, die ich euch gerne ersparen möchte. (1Kor 7,36; Hebr 13,4)29 Das aber sage ich, ihr Brüder: Die Zeit ist nur noch kurz bemessen! So sollen nun in der noch verbleibenden Frist die, welche Frauen haben, sein, als hätten sie keine, (Röm 13,11; Hebr 10,37; 1Petr 4,7; 1Joh 2,18)30 und die weinen, als weinten sie nicht, und die sich freuen, als freuten sie sich nicht, und die kaufen, als besäßen sie es nicht, (Spr 23,4; Hes 7,12)31 und die diese Welt gebrauchen, als gebrauchten sie sie gar nicht; denn die Gestalt dieser Welt vergeht. (Ps 102,27; Jes 51,6; 1Petr 1,24; 1Joh 2,17)32 Ich will aber, dass ihr ohne Sorgen seid! Der Unverheiratete ist für die Sache des Herrn besorgt, wie er dem Herrn gefällt; (Mt 13,22; Mt 13,34; Joh 8,29; 1Thess 4,1; Hebr 11,5)33 der Verheiratete aber sorgt für die Dinge der Welt, wie er der Frau gefällt. (Eph 5,22)34 Es ist ein Unterschied zwischen der Ehefrau und der Jungfrau. Die Unverheiratete ist besorgt um die Sache des Herrn, dass sie heilig sei sowohl am Leib als auch am Geist; die Verheiratete aber sorgt für die Dinge der Welt, wie sie dem Mann gefällt. (Lk 10,40; Röm 16,12)35 Das sage ich aber zu eurem eigenen Nutzen, nicht um euch eine Schlinge um den Hals zu werfen, sondern um des Anstandes willen, und damit ihr ohne Ablenkung beständig beim Herrn bleiben könnt. (1Kor 7,32)36 Wenn aber jemand meint, er handle unschicklich an seiner Jungfrau, wenn sie über die Jahre der Reife hinauskommt, und wenn es dann so sein muss, der tue, was er will; er sündigt nicht, sie mögen heiraten! (1Kor 7,28)37 Wenn aber einer im Herzen fest steht und keine Not hat, sondern Vollmacht, nach seinem eigenen Willen zu handeln, und in seinem eigenen Herzen beschlossen hat, seine Jungfrau zu bewahren, der handelt recht.38 Also, wer verheiratet, handelt recht, wer aber nicht verheiratet, handelt besser. (Mt 19,12; 1Kor 7,1; 1Kor 7,2; 1Kor 7,8; 1Kor 7,9; 1Kor 7,26)39 Eine Frau ist durch das Gesetz gebunden, solange ihr Mann lebt; wenn aber ihr Mann entschlafen ist, so ist sie frei, sich zu verheiraten, mit wem sie will; doch nur im Herrn! (Röm 7,1; 2Kor 6,14)40 Glückseliger aber ist sie nach meinem Urteil, wenn sie so bleibt; ich denke aber, dass auch ich den Geist Gottes habe. (1Kor 7,25)

1.Korinther 7

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 А относно това, което ми писахте: Добре е човек да не се докосва до жена. (1Kor 7,8; 1Kor 7,26)2 Но зада се избягва блудството, нека всеки мъж има своя жена и всяка жена да има свой мъж.3 Мъжът нека има с жената дължимото към нея сношение; подобно и жената с мъжа. (2Mo 21,10; 1Petr 3,7)4 Жената не владее своето тяло, а мъжът; така и мъжът не владее своето тяло, а жената.5 Не се лишавайте един друг от съпружеско сношение, освен ако бъде по съгласие за малко време, за да се предавате на молитва, и пак бъдете заедно, да не би Сатана да ви изкушава чрез вашата невъзможност да се въздържате. (2Mo 19,15; 1Sam 21,4; 1Sam 21,5; Joe 2,16; Sach 7,3; 1Thess 3,5)6 Но това казвам като позволение, а не като заповед. (1Kor 7,12; 1Kor 7,25; 2Kor 8,8; 2Kor 11,17)7 Обаче бих желал всички човеци да бъдат, какъвто съм аз. Но всеки има свой особен дар от Бога – един така, а друг иначе. (Mt 19,12; Apg 26,29; 1Kor 9,5; 1Kor 12,11)8 А на неженените и вдовиците казвам: Добро е за тях, ако си останат такива, какъвто съм и аз. (1Kor 7,1; 1Kor 7,26)9 Но ако не могат да се въздържат, нека се женят, защото по-добре е да се женят, отколкото да се разпалват в страст. (1Tim 5,14)10 А на женените заръчвам, и то не аз, а Господ: Жена да не оставя мъжа си (5Mo 24,1; Mal 2,14; Mal 2,16; Mt 5,32; Mt 19,6; Mt 19,9; Mk 10,11; Mk 10,12; Lk 16,18; 1Kor 7,12; 1Kor 7,25; 1Kor 7,40)11 (но ако го остави, нека остане неомъжена или нека се помири с мъжа си); и мъж да не напуска жена си.12 А на другите казвам аз, не Господ: Ако някой брат има невярваща жена и тя е съгласна да живее с него, да не я напуска. (1Kor 7,6)13 И жена, която има невярващ мъж и той е съгласен да живее с нея, да не напуска мъжа си.14 Защото невярващият мъж се освещава чрез жената и невярващата жена се освещава чрез брата, своя мъж, иначе децата ви щяха да бъдат нечисти, а сега са святи. (Mal 2,15)15 Но ако невярващият напусне, нека напусне; в такива случаи братът или сестрата не са поробени под брачния закон. Бог обаче ни е призовал към мир. (Röm 12,18; Röm 14,19; 1Kor 14,33; Hebr 12,14)16 Защото откъде знаеш, жено, дали няма да спасиш мъжа си? Или откъде знаеш, мъжо, дали няма да спасиш жена си? (1Petr 3,1)17 Само нека всеки постъпва така, както Господ му е отделил сили, и всеки, както Бог го е призовал; и така заръчвам по всички църкви. (Apg 15,28; 1Kor 4,17; 2Kor 11,28; Eph 4,1)18 Обрязан ли е бил призован някой във вярата, да не крие обрязването. Необрязан ли е бил някой призован, да не се обрязва. (Apg 15,1; Apg 15,5; Apg 15,19; Apg 15,24; Apg 15,28; Gal 5,2)19 Обрязването е нищо и необрязването е нищо, но важното е пазенето на Божиите заповеди. (Joh 15,14; Gal 5,6; Gal 6,15; 1Joh 2,3; 1Joh 3,24)20 Всеки нека си остава в това звание, в което е бил призован във вярата.21 В положение на роб ли си бил призован? Да не те е грижа (но ако можеш да станеш свободен, по-добре използвай случая);22 защото, който е бил призован в Господа като роб, е свободен човек на Господа; така и който е бил призован като свободен човек, е роб на Христос. (Joh 8,36; Röm 6,18; Röm 6,22; 1Kor 9,21; Gal 5,13; Eph 6,6; Phlm 1,16; 1Petr 2,16)23 С цена сте били купени; не ставайте роби на човеци. (3Mo 25,42; 1Kor 6,20; 1Petr 1,18; 1Petr 1,19)24 Братя, всеки в каквото е бил призован във вярата, в него нека си остане с Бога. (1Kor 7,20)25 Относно девиците нямам заповед от Господа; но давам мнение като един, който е получил милост от Господа да бъде верен. (1Kor 4,2; 1Kor 7,6; 1Kor 7,10; 1Kor 7,40; 2Kor 2,17; 2Kor 8,8; 2Kor 8,10; 1Tim 1,12; 1Tim 1,16)26 И така, поради настоящата неволя, ето какво мисля за добро, че е добре за човека да остане така, както си е. (1Kor 7,1; 1Kor 7,8)27 Вързан ли си за жена, не търси развързване. Отвързан ли си от жена, не търси жена.28 Но ако се и ожениш, не съгрешаваш; и девица, ако се омъжи, не съгрешава; но такива ще имат житейски скърби, а пък аз ви жаля.29 Само това казвам, братя, че останалото време е кратко; затова и тези, които имат жени, нека бъдат, като че нямат; (Hi 9,25; Hi 14,1; Ps 103,15; Röm 13,11; 1Petr 4,7; 2Petr 3,8; 2Petr 3,9)30 и които плачат, като че не плачат; които се радват, като че не се радват; които купуват, като че нищо не притежават;31 и които си служат със света, като че не са предани на него; защото сегашното състояние[1] на този свят преминава. (Ps 39,6; Jes 40,6; Jak 1,10; Jak 4,14; 1Petr 1,24; 1Petr 4,7; 1Joh 2,17)32 А аз желая вие да бъдете безгрижни. Нежененият се грижи за това, което е Господне, как да угажда на Господа; (1Tim 5,5)33 а жененият се грижи за това, което е световно, как да угажда на жена си.34 Също така има разлика и между жена и девица. Неомъжената се грижи за това, което е Господне, за да бъде свята и в тяло, и в дух; а омъжената се грижи за това, което е световно, как да угажда на мъжа си. (Lk 10,40)35 И казвам това за ваша собствена полза, не за да ви сложа оглавник, а заради благоприличието и за да служите на Господа без отвличане на ума.36 Ако пък някой мисли, че не е неприлично да постъпва така със своята дъщеря девица, чиято цветуща възраст отминава, и ако трябва да стане това, нека прави каквото иска; не съгрешава; нека се женят.37 Но който стои твърд в сърцето си и не бива принуден, а има власт да изпълни волята си и е решил в сърцето си да държи дъщеря си, девицата, неомъжена, ще направи добре.38 Така че, който омъжи дъщеря си, девицата, добре прави; а който не я омъжи, ще направи по-добре. (Hebr 13,4)39 Жената е вързана, докато е жив мъжът и; но ако мъжът умре, свободна е да се омъжи за когото иска, само в Господа. (Röm 7,2; 2Kor 6,14)40 Но по моето мнение по-щастлива е, ако си остане така; а мисля, че и аз имам Божия Дух. (1Kor 7,25; 1Thess 4,8)