2.Samuel 8

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Und danach geschah es, dass David die Philister schlug und sie demütigte. Und David nahm die Zügel der Regierung aus der Hand der Philister. (2Sam 7,9; 1Chr 18,1)2 Er schlug auch die Moabiter und maß sie mit der Messschnur; er legte sie auf die Erde, und je zwei Schnurlängen maß er ab, um [die Betreffenden] zu töten, und eine volle Schnurlänge, um sie am Leben zu lassen. So wurden die Moabiter David untertan und entrichteten ihm Tribut. (4Mo 24,17; 1Sam 14,47; 2Sam 8,6; 2Sam 8,14; 2Kön 1,1; Ps 60,10)3 David schlug auch Hadad-Eser, den Sohn Rechobs, den König von Zoba, als er hinzog, um seine Macht am [Euphrat-] Strom wiederherzustellen. (1Sam 14,47; 2Sam 10,6; 1Kön 11,23; 2Chr 8,3)4 Und David nahm von ihnen 1 700 Reiter und 20 000 Mann Fußvolk gefangen; und David lähmte alle Wagenpferde; aber 100 Wagenpferde behielt er übrig. (Jos 11,6; Jos 11,9; Ps 20,8; Ps 33,16)5 Und die Aramäer[1] von Damaskus kamen Hadad-Eser, dem König von Zoba, zu Hilfe. Aber David erschlug von den Aramäern 22 000 Mann, (1Mo 10,21; 2Sam 8,3)6 und er legte Besatzungen in Aram von Damaskus, sodass die Aramäer David untertan wurden und ihm Tribut entrichteten; denn der HERR half David überall, wo er hinzog. (Jos 1,5; 2Sam 7,9; 2Sam 8,2; 2Sam 8,14; 2Sam 21,15; Ps 18,44; Ps 34,8)7 Und David nahm die goldenen Schilde, die den Knechten Hadad-Esers gehörten, und brachte sie nach Jerusalem. (1Kön 10,16; 1Kön 14,26)8 Und von Betach und Berotai, den Städten Hadad-Esers, nahm der König David sehr viel Erz. (1Chr 18,8; 1Chr 22,14; 1Chr 22,16; 1Chr 29,7)9 Als aber Toi, der König von Hamat, hörte, dass David die ganze Heeresmacht Hadad-Esers geschlagen hatte, (4Mo 34,8; Am 6,2)10 da sandte Toi seinen Sohn Joram zum König David, um ihn nach seinem Wohlergehen zu fragen und ihn zu beglückwünschen, weil er gegen Hadad-Eser gekämpft und ihn geschlagen hatte; denn Hadad-Eser war ständig im Kriegszustand mit Toi. Und er hatte silberne, goldene und eherne Geräte bei sich. (1Mo 14,20; Jes 39,1; Röm 12,15)11 Auch diese heiligte der König David dem HERRN, samt dem Silber und Gold, das er dem HERRN von allen Völkern, die er sich unterwarf, geheiligt hatte: (1Kön 7,51; 1Chr 22,14; Ps 96,7)12 von Aram, von Moab, von den Ammonitern, von den Philistern, von Amalek und von der Beute Hadad-Esers, des Sohnes Rechobs, des Königs von Zoba. (2Sam 10,11; 2Sam 10,14; 1Chr 18,11)13 Und David machte sich einen Namen, als er zurückkam; nachdem er die Aramäer geschlagen hatte, im Salztal, 18 000 Mann. (1Kön 11,15; 2Kön 14,7; 1Chr 18,12)14 Und er legte Besatzungen nach Edom; nach ganz Edom legte er Besatzungen, und alle Edomiter wurden David unterworfen; denn der HERR half David überall, wo er hinzog. (1Mo 25,23; 4Mo 24,18; 2Sam 8,6; Ps 108,10)15 Und David regierte über ganz Israel; und David verschaffte seinem ganzen Volk Recht und Gerechtigkeit. (2Sam 23,3; Ps 78,72; Spr 29,4; Jes 9,6; Jer 22,15; Jer 23,5)16 Joab aber, der Sohn der Zeruja, war [Befehlshaber] über das Heer, und Josaphat, der Sohn Achiluds, war Kanzleischreiber; (2Sam 19,14; 1Kön 4,3; 1Chr 11,6; 1Chr 18,14)17 und Zadok, der Sohn Achitubs, und Achimelech, der Sohn Abjatars, waren Priester; und Seraja war Staatsschreiber; (2Sam 17,15; 1Kön 4,4; 1Chr 6,53)18 Benaja, der Sohn Jojadas, war über die Kreter und Pleter[2] gesetzt; die Söhne Davids aber waren Minister. (1Sam 30,14; 1Sam 30,16; 2Sam 15,18; 2Sam 20,7; 2Sam 23,20; 1Kön 1,44; Hes 25,16; Zef 2,5)

2.Samuel 8

Библия, синодално издание

von Bulgarian Bible Society
1 След това Давид порази филистимци и ги покори; и отне Давид Метег-Гаама от ръцете на филистимци. (1Chr 18,1)2 Порази и моавци и ги измери с връв, като ги простря на земята; и отмери две върви за убиване, една връв за оставяне живи. И станаха моавци на Давида роби, плащащи данък. (4Mo 22,3; 5Mo 2,9; 1Chr 18,2)3 Давид порази Адраазара, сина на сувския цар Рехова, когато тоя отиваше да възстанови властта си при реката (Ефрат); (1Kön 11,23)4 и взе Давид от него хиляда и седемстотин конници[1] и двайсет хиляди пешаци; и преряза Давид жилите на всички колеснични коне, като (си) остави от тях за сто колесници. (2Sam 10,18)5 Дойдоха сирийци от Дамаск да помогнат на сувския цар Адраазара; но Давид порази двайсет и две хиляди сирийци. (2Sam 10,6)6 И Давид постави стража в Сирия Дамаска, и сирийците станаха на Давида роби, плащащи данък. И Господ пазеше Давида навред, където да отидеше той. (1Chr 18,6; 1Chr 18,13)7 След това Давид взе златните щитове, които носеха Адраазаровите роби, и ги донесе в Иерусалим. (Тях отпосле взе египетският цар Сусаким, когато нападна Иерусалим, в дните на Соломоновия син Ровоама.) (2Chr 12,2)8 А от Бет и Берот, Адраазарови градове, цар Давид взе твърде много мед (от която Соломон направи медно море, стълбове, умивалници и всички съдове). (1Chr 18,8)9 И иматският цар Тоа чу, че Давид поразил цялата Адраазарова войска, (1Chr 18,9)10 и Тоа прати сина си Иорама при цар Давида да го поздрави и да му благодари, задето е воювал с Адраазара и го е поразил; понеже Адраазар воюваше с Тоа. А в ръце Иорам имаше сребърни, златни и медни съдове.11 Цар Давид посвети и тях на Господа, заедно със среброто и златото, което посвети от онова, що бе отнел от всички народи, които бе покорил: (1Chr 18,11)12 от сирийци, моавци, амонитци, филистимци и амаликитци, и от онова, що бе отнето от Адраазара, сина на сувския цар Рехова.13 И Давид си спечели име, като се връщаше от поражението на осемнайсет хиляди сирийци в Солна долина. (1Chr 18,12)14 И постави стражи в Идумея; постави стражи по цяла Идумея, и всички идумейци станаха на Давида роби. И Господ пазеше Давида, където и да отидеше той. (1Chr 18,13)15 И царува Давид над всички израилтяни, и съдеше и раздаваше правда на целия си народ. (1Chr 18,14)16 А Иоав, син Саруев, беше началник над войската; и Иосафат, син Ахилудов, беше летописец, (2Sam 20,23; 1Chr 18,15)17 Садок, син Ахитувов, и Ахимелех, син Авиатаров, бяха свещеници; Сераия беше писар; (1Chr 6,12; 1Chr 9,11)18 и Ванея, син Иодаев, беше началник над хелетейци и фелетейци, а Давидовите синове бяха първи при двора. (2Sam 15,18; 2Sam 20,7; 1Kön 1,38)