پيدايش 35

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 خدا به يعقوب فرمود: «حال برخيز و به بيتئيل برو. در آنجا ساكن شو و قربانگاهی بساز و آن خدايی را كه وقتی از دست برادرت عيسو میگريختی بر تو ظاهر شد، عبادت نما.»2 آنگاه يعقوب به تمامی اهل خانهٔ خود دستور داد كه بُتهايی را كه با خود آورده بودند، دور بيندازند و غسل بگيرند و لباسهايشان را عوض كنند.3 او به ايشان گفت: «به بيتئيل میرويم و من در آنجا برای خدايی كه به هنگام سختی، دعاهايم را اجابت فرمود و هر جا میرفتم با من بود، قربانگاهی خواهم ساخت.»4 پس همگی، بُتهای خود و گوشوارههايی را كه در گوش داشتند به يعقوب دادند و او آنها را زير درخت بلوطی در شكيم دفن كرد.5 سپس آنها بار ديگر كوچ كردند. و ترس خدا بر تمامی شهرهايی كه يعقوب از آنها عبور میكرد قرار گرفت تا به وی حمله نكنند.6 سرانجام به لوز كه همان بيتئيل باشد، واقع در سرزمين كنعان رسيدند.7 يعقوب در آنجا قربانگاهی بنا كرد و آن را قربانگاه«خدای بيتئيل» ناميد (چون هنگام فرار از دست عيسو، در بيتئيل بود كه خدا بر او ظاهر شد.)8 چند روز پس از آن، دبوره دايهٔ پير ربكا مُرد و او را زير درخت بلوطی در درهٔ پايين بيتئيل به خاک سپردند. از آن پس، درخت مذكور را«بلوط گريه» ناميدند.9 پس از آنكه يعقوب از بينالنهرين وارد بيتئيل شد، خدا بار ديگر بر وی ظاهر شد و او را بركت داد10 و به او فرمود: «بعد از اين ديگر نام تو يعقوب خوانده نشود، بلكه نام تو اسرائيل[1] خواهد بود. (پيدايش 25:26; پيدايش 32:28)11 من هستم خدای قادر مطلق. بارور و زياد شو! قومهای زياد و پادشاهان بسيار از نسل تو پديد خواهند آمد.12 سرزمينی را كه به ابراهيم و اسحاق دادم، به تو و به نسل تو نيز خواهم داد.»13 سپس خدا از نزد او به آسمان صعود كرد.14 پس از آن، يعقوب در همان جايی كه خدا بر او ظاهر شده بود، ستونی از سنگ بنا كرد و هديهٔ نوشيدنی برای خداوند بر آن ريخت و آن را با روغن زيتون تدهين كرد.15 يعقوب آن محل را بيتئيل (يعنی«خانه خدا») ناميد، زيرا خدا در آنجا با وی سخن گفته بود.16 سپس او و خانوادهاش بيتئيل را ترک گفتند و به سوی افرات رهسپار شدند. اما هنوز به افرات نرسيده بودند كه دردِ زايمانِ راحيل شروع شد.17 در حالی كه راحيل با سختی وضع حمل مینمود، قابلهاش گفت: «نترس، چون اين بار نيز پسر زاييدهای.»18 ولی راحيل در حال مرگ بود. او در حين جان سپردن، پسرش را بن اونی (يعنی«پسر غم من») نام نهاد، ولی بعد پدرش او را بنيامين (يعنی«پسر دست راست من») ناميد.19 پس راحيل وفات يافت و او را در نزديكی راه افرات كه بيتلحم هم ناميده میشد، دفن كردند.20 يعقوب روی قبرش ستونی از سنگ بنا كرد كه تا به امروز باقی است.21 آنگاه اسرائيل از آنجا كوچ كرد و در آن طرف برج عيدر خيمه زد.22 در همینجا بود كه رئوبين با بلهه كنيز پدرش همبستر شد و اسرائيل از اين جريان آگاهی يافت.23 يعقوب دوازده پسر داشت كه اسامی آنها از اين قرار است: پسران ليه: رئوبين (بزرگترين فرزند يعقوب)، شمعون، لاوی، يهودا، يساكار و زبولون.24 پسران راحيل: يوسف و بنيامين.25 پسران بلهه كنيز راحيل: دان و نفتالی.26 جاد و اشير هم از زلفه، كنيز ليه بودند. همه پسران يعقوب در بينالنهرين متولد شدند.27 سرانجام يعقوب نزد پدر خود اسحاق به قريهٔ اربع واقع در مِلک ممری آمد. (آن قريه را حبرون نيز میگويند و ابراهيم هم در آنجا زندگی كرده بود.)28-29 اسحاق در سن صد و هشتاد سالگی در كمال پيری وفات يافت و به اجداد خويش پيوست و پسرانش عيسو و يعقوب او را دفن كردند.

پيدايش 35

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Бог сказал Иакову: – Поднимись в Вефиль, поселись там и построй там жертвенник Богу, Который явился тебе, когда ты бежал от своего брата Исава.2 Иаков сказал своим домашним и всем, кто был с ним: – Избавьтесь от чужих богов, которые у вас с собой, очиститесь и переоденьтесь.3 Потом соберитесь в дорогу, и мы отправимся в Вефиль, где я построю жертвенник Богу, Который ответил мне в день бедствия и был со мной, куда бы я ни шел.4 Они отдали Иакову всех чужих богов, которые у них были, и серьги из ушей[1], и Иаков закопал их под дубом в Шехеме.5 Потом они отправились в путь, и ужас Божий объял все города вокруг них, так что никто не преследовал детей Иакова.6 Иаков и все, кто был с ним, пришли в Луз (то есть Вефиль) в земле Ханаана.7 Там он построил жертвенник и назвал то место«Бог Вефиля», потому что там Бог открылся ему, когда он бежал от своего брата.8 Девора, кормилица Ревекки, умерла и была похоронена под дубом близ Вефиля. Поэтому он был назван«Дуб Плача»[2].9 Когда Иаков вернулся из Паддан-Арама, Бог вновь явился ему и благословил его.10 Бог сказал ему: – Твое имя Иаков[3], но отныне ты не будешь называться Иаковом. Имя тебе будет – «Израиль»[4]. Так Он назвал его Израилем.11 Бог сказал ему: – Я – Бог Всемогущий[5], плодись и умножайся. Народ и множество народов, произойдут от тебя, и цари произойдут от твоих чресел.12 Землю, которую Я дал Аврааму и Исааку, Я отдаю тебе и отдам ее твоим потомкам.13 И Бог поднялся от него там, где Он говорил с ним.14 Иаков поставил каменный столб на том месте, где Бог говорил с ним, и возлил на него вино как жертву возлияния и масло.15 Иаков назвал место, где Бог говорил с ним, Вефиль[6].16 Они покинули Вефиль и были уже недалеко от Ефрафы, когда Рахиль начала рожать, и роды были очень трудные.17 Она сильно мучилась при родах, и женщина, принимавшая роды, сказала ей: – Не бойся – у тебя будет еще один сын.18 Когда Рахиль испускала дух, умирая, она назвала сына Бен-Они[7], но отец назвал его Вениамин[8].19 Рахиль умерла и была похоронена на пути в Ефрафу (то есть Вифлеем).20 Над ее могилой Иаков поставил памятный камень; это тот камень, что стоит над могилой Рахили до сего дня.21 Израиль продолжал путь и поставил шатер за Мигдал-Едером.22 Когда Израиль жил в той земле, Рувим лег с наложницей отца Валлой, и Израиль узнал об этом. У Иакова было двенадцать сыновей: (1تواريخ 2:1)23 От Лии: Рувим, первенец Иакова, Симеон, Левий, Иуда, Иссахар и Завулон.24 От Рахили: Иосиф и Вениамин.25 От Рахилиной служанки Валлы: Дан и Неффалим.26 От Лииной служанки Зелфы: Гад и Асир. Вот сыновья Иакова, рожденные ему в Паддан-Араме.27 Иаков пришел к своему отцу Исааку в Мамре, что рядом с Кирьят-Арбой (то есть Хевроном), где жили пришельцами Авраам и Исаак.28 Всего дней жизни Исаака было сто восемьдесят лет;29 Исаак испустил дух, умер и отошел к своим предкам, старым и насытившимся жизнью. Его сыновья Исав и Иаков похоронили его.