1-2چرا قومها شورش میكنند؟ چرا مردم بیجهت توطئه میچينند؟ پادشاهان جهان و رهبران ممالک با هم متحد شدهاند تا بر ضد خداوند و پادشاه برگزيدهاش قيام كنند.3آنها میگويند: «بياييد زنجيرها را پاره كنيم و خود را از قيد اسارت آزاد سازيم!»4اما خداوند كه بر تخت خود در آسمان نشسته، به نقشههای آنان میخندد.5سپس با خشم و غضب آنان را توبيخ میكند و به وحشت میاندازد.6خداوند میفرمايد: «من پادشاه خود را در شهر مقدس خود اورشليم بر تخت سلطنت نشاندهام!»7پادشاه میگويد: «من فرمان خداوند را اعلام خواهم كرد. او به من فرموده است: از امروز تو پسر من هستی و من پدر تو!8از من درخواست كن و من همهٔ قومها را به عنوان ميراث به تو خواهم بخشيد و سراسر دنيا را ملک تو خواهم ساخت.9تو با عصای آهنين بر آنها حكومت خواهی كرد و آنها را مانند ظروف گلی خرد خواهی نمود.»10بنابراين، ای پادشاهان، گوش دهيد و ای رهبران جهان توجه نماييد!11با ترس و احترام خداوند را عبادت كنيد؛12پيش از اينكه پسرش خشمگين شود و شما را نابود كند، به پاهايش بيفتيد و آنها را بوسه زنيد، زيرا خشم او ممكن است هر لحظه افروخته شود. خوشا به حال همهٔ كسانی كه به او پناه میبرند.
مزامير 2
Новый Русский Перевод
از Biblica1Зачем возмущаются народы, и язычники замышляют пустое?2Восстают земные цари, и правители собираются вместе против Господа и против Его Помазанника[1].3«Цепи Их разорвем, – говорят. – Оковы Их сбросим!»4Восседающий на небесах смеется, Владыка насмехается над ними.5Тогда скажет им во гневе Своем и яростью Своею приведет их в смятение:6«Я поставил Царя Своего над Сионом, Моей святой горой».7Возвещу волю Господа: Он сказал Мне: «Ты Сын Мой, сегодня Я родил Тебя.8Проси у Меня, и отдам народы Тебе в наследие, края земли – Тебе во владение.9Сокрушишь их железным скипетром, как сосуд горшечника расколешь».10Итак, образумьтесь, цари, научитесь, земные судьи!11Служите Господу со страхом и радуйтесь с трепетом.12Целуйте Сына[2], чтобы Он не разгневался, и вы не погибли в пути, потому что гнев Его быстро вспыхивает. Блаженны все, кто у Него ищет прибежища.