دوم سموئيل 22

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 وقتی كه خداوند داوود را از دست شائول و دشمنان ديگرش رهانيد، او اين سرود را برای خداوند سراييد:2 خداوند قلعهٔ من است. او صخرهٔ من است و مرا نجات میبخشد.3 خدايم صخرهٔ محكمی است كه به آن پناه میبرم. او همچون سپر از من محافظت میكند، به من پناه میدهد و با قدرتش مرا میرهاند. نجات دهندهٔ من، مرا از ظلم میرهاند.4 او را به كمک خواهم طلبيد و از چنگ دشمنان رهايی خواهم يافت. ای خداوند تو شايستهٔ پرستش هستی!5 مرگ، مرا در چنگال خود گرفتار كرده بود و موجهای ويرانگرش مرا در بر گرفته بود.6 مرگ برای من دام نهاده بود تا مرا به كام خود بكشد.7 اما من در اين پريشانی به سوی خداوند فرياد برآوردم و از خدايم كمک خواستم. فرياد من به گوش او رسيد و او از خانهٔ مقدسش نالهٔ مرا شنيد.8 آنگاه زمين تكان خورد و لرزيد و بنياد آسمان مرتعش شد و به لرزه درآمد، زيرا خداوند به خشم آمده بود.9 دود از بينی او برآمد و شعلههای سوزانندهٔ آتش از دهانش زبانه كشيد.10 او آسمان را شكافت و نزول كرد، زير پايش ابرهای سياه قرار داشت.11 بر عرابهٔ آسمانی خويش سوار شد و با سرعت باد پرواز نمود.12 او خود را با تاريكی پوشاند و ابرهای غليظ و پر آب او را احاطه كردند.13 درخشندگی حضور او، شعلههای آتش پديد آورد.14 آنگاه خداوند، خدای متعال، با صدای رعدآسا از آسمان سخن گفت.15 او با تيرهای آتشين خود، دشمنانم را پراكنده و پريشان ساخت.16 آنگاه به فرمان او آب دريا به عقب رفت و با دميدن نفس او خشكی پديد آمد.17 خداوند از آسمان دست خود را دراز كرد و مرا از اعماق آبهای بسيار بيرون كشيد.18 مرا از چنگ دشمنان نيرومندی كه از من تواناتر بودند، رهانيد19 وقتی در سختی و پريشانی بودم، دشمنان بر من هجوم آوردند، اما خداوند مرا حفظ كرد.20 او مرا به جای امنی برد، او مرا نجات داد، زيرا مرا دوست میداشت.21 خداوند پاداش درستكاری و پاكی مرا داده است،22 زيرا از دستورات او اطاعت نمودهام و به خدای خود گناه نورزيدهام.23 همهٔ احكامش را بجا آوردهام و از فرمان او سرپيچی نكردهام.24 در نظر خداوند بیعيب بودهام، خود را از گناه دور نگاه داشتهام.25 خداوند به من پاداش داده است، زيرا در نظر او پاک و درستكار بودهام.26 خدايا، تو نسبت به كسانی كه به تو وفادارند، امين هستی و كسانی را كه كاملند محبت میكنی.27 اشخاص پاک را بركت میدهی و افراد فاسد را مجازات میكنی.28 تو افتادگان را نجات میدهی، اما متكبران را سرنگون میكنی.29 ای خداوند، تو نور من هستی، تو تاريكی مرا به روشنايی تبديل میكنی.30 با كمک تو به صفوف دشمن حمله خواهم برد و قلعههای آنها را در هم خواهم كوبيد.31 اعمال خداوند كامل و بینقص است و وعدههای او پاک و قابل اعتماد! خداوند از كسانی كه به او پناه میبرند مانند سپر محافظت میكند.32 كيست خدا غير از خداوند و كيست صخرهٔ نجات غير از خدای ما؟33 خدا به من قوت میبخشد و در راههايی كه میروم مرا حفظ میكند.34 پاهايم را چون پاهای آهو میگرداند تا بتوانم بر بلنديها بايستم.35 او دستهای مرا برای جنگ تقويت میكند تا بتوانم كمان برنجين را خم كنم.36 خداوندا، تو با سپرت مرا نجات دادهای، و از لطف توست كه به اين عظمت رسيدهام.37 زمين زير پايم را وسيع ساختهای تا نلغزم.38 دشمنانم را تعقيب میكنم و آنها را شكست میدهم و تا آنها را از بين نبرم، باز نمیگردم.39 آنها را چنان بر زمين میكوبم كه زير پاهايم بيفتند و برنخيزند.40 تو برای جنگيدن مرا قوت بخشيدهای و دشمنانم را زير پاهای من انداختهای.41 تو آنها را وادار به عقبنشينی و فرار مینمايی و من آنها را نابود میكنم.42 فرياد برمیآورند، ولی كسی نيست كه آنها را برهاند. از خداوند كمک میخواهند، اما او نيز به داد ايشان نمیرسد.43 من آنها را خرد كرده، به صورت غبار درمیآورم، و آنها را مانند گل كوچهها لگدمال میكنم.44 تو مرا از شورش قومم نجات دادهای و مرا رهبر قومها ساختهای. مردمی كه قبلاً آنها را نمیشناختم اكنون مرا خدمت میكنند.45 بيگانهها در حضور من سر تعظيم فرود میآورند و به محض شنيدن دستوراتم، آنها را اجرا میكنند.46 آنها روحيهٔ خود را باختهاند و با ترس و لرز از قلعههای خود بيرون میآيند.47 خداوند زنده است! شكر و سپاس بر خدای متعال باد كه صخرهٔ نجات من است!48 خدايی كه انتقام مرا میگيرد، قومها را مغلوب من میگرداند،49 و مرا از چنگ دشمنان میرهاند. خداوندا، تو مرا بر دشمنانم پيروز گردانيدی و از دست ظالمان رهايی دادی.50 ای خداوند، تو را در ميان قومها خواهم ستود و در وصف تو خواهم سراييد.51 خدا پيروزيهای بزرگی نصيب پادشاه برگزيدهٔ خود، داوود، میسازد، و بر او و نسلش هميشه رحمت میفرمايد.

دوم سموئيل 22

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Давид воспел Господу слова этой песни, когда Господь избавил его от рук всех его врагов и от руки Саула. (مزامير 17:1)2 Он сказал: – Господь – скала моя, твердыня моя и мой избавитель;3 Бог мой – скала моя, в Нем я ищу прибежища, Он – мой щит и рог[1] моего спасения, моя крепость. Он – мое прибежище и мой спаситель; Ты спас меня от насилия.4 К Господу воззову, достойному хвалы, – и от врагов моих спасусь.5 Волны смерти вскипели вокруг меня, захлестнула стремнина гибели.6 Цепи мира мертвых[2] обвили меня, и опутали сети смерти.7 В бедствии своем я Господа призвал; я воззвал к моему Богу. Из Своего храма Он услышал мой голос; крик мой дошел до ушей Его.8 Задрожала земля, сотряслась, пошатнулись основания небес[3], задрожали, потому что разгневался Он. (مزامير 17:8)9 Дым вырвался из Его ноздрей, огонь пожирающий из уст Его, сыпались от Него горящие угли.10 Он расторг небеса и сошел, под ногами – мглистые тучи.11 Он воссел на херувима и полетел, воспарил[4] Он на крыльях ветра. (مزامير 17:11)12 Мраком покрыл Себя, словно пологом, окружил Себя тучами дождевыми.13 От сияния перед Ним разгорались огненные угли[5].14 Господь возгремел с небес; Всевышний[6] подал Свой голос.15 Он пустил Свои стрелы и рассеял врагов, молнию – и разбил их.16 Тогда открылись источники моря и обнажились основания земли от упрека Господа, от мощного дыхания ноздрей Его.17 С высоты Он склонился и взял меня; Он извлек меня из глубоких вод.18 Он избавил меня от могучего врага, от ненавистников моих, слишком сильных для меня.19 В день бедствия моего они на меня ополчились, но Господь был моей опорой.20 Он вывел меня на безопасное место, Он избавил меня, потому что я угоден Ему.21 Воздал мне Господь по праведности моей, по чистоте моих рук наградил меня,22 ведь я хранил пути Господа и не сделал зла, отвернувшись от Бога моего.23 Все законы Его предо мной; я повелений Его не оставил.24 Я был непорочен перед Ним и хранил себя от греха.25 Воздал мне Господь по праведности моей, по чистоте[7] моей перед глазами Его. (مزامير 17:25)26 Ты верен с тем, кто верен, с беспорочным Ты поступаешь беспорочно,27 с чистым – чисто, но с коварным – по его лукавству.28 Ты спасаешь смиренных, но взор Твой на надменных, чтобы унизить их.29 Ты – светильник мой, Господь озаряет мрак мой.30 С Твоей помощью я сокрушаю войско, с Богом моим поднимаюсь на стену.31 Путь Бога безупречен; чисто слово Господа. Он – щит для всех, кто ищет в Нем прибежища.32 Ведь кто Бог, кроме Господа? И кто скала, кроме нашего Бога?33 Бог – мое крепкое прибежище[8] и делает верным мой путь[9].34 Он делает ноги мои, как ноги лани, и ставит меня на высотах.35 Он учит руки мои войне, так что гнут они бронзовый лук.36 Ты вручил мне щит спасения Твоего; Твоя милость меня возвеличивает[10].37 Ты расширяешь мой шаг подо мной, чтобы ногам моим не оступиться.38 Я преследовал врагов моих и уничтожил их, я не повернул назад, пока не истребил их.39 Я поразил и сокрушил их, и им не встать; под ноги мне они пали.40 Ты препоясал меня силой для битвы; Ты поверг к моим ногам восставших на меня.41 Врагов обратил Ты ко мне спиной, и я истребил ненавидящих меня.42 Они поднимали свой взор, но не было никого, чтобы спасти их – к Господу взывали, но Он не ответил им.43 Я стер их в порошок, в земную пыль; я смял их и топтал, как уличную грязь.44 Ты избавил меня от мятежа народа моего; Ты сохранил меня главой чужеземцев. Народы, которых я не знал, служат мне.45 Чужеземцы раболепствуют предо мной; они покоряются, едва обо мне услышав.46 Все они пали духом и выходят, дрожа[11], из своих крепостей. (مزامير 17:46)47 Жив Господь! Хвала моей скале! Да будет превознесен мой Бог, скала моего спасения!48 Он – Бог, Который мстит за меня, Который народы мне покоряет,49 и избавляет[12] меня от моих врагов. Ты вознес меня над моими противниками, от жестоких людей спас меня.50 За это буду славить Тебя, Господи, среди других народов; имени Твоему воспою я хвалу.51 Своему царю Он дарует большие победы[13] и милость являет Своему помазаннику Давиду и семени его вовеки.