1خداوند را سپاس باد! چه خوب است كه خدای خود را با سرود بپرستيم؛ چه لذتبخش است كه او را بستاييم!2خداوند اورشليم را دوباره بنا میكند و پراكندگان اسرائيل را جمع مینمايد.3او دلشكستگان را شفا میبخشد و زخمهای ايشان را میبندد.4خداوند حساب ستارگان را دارد و نام هر يک از آنها را میداند.5خداوند ما بزرگ و تواناست و حكمت او را انتها نيست.6او بيچارگان را سرافراز میكند، اما روی بدكاران را به خاک میمالد.7خداوند را با سرود بپرستيد! او را با نغمهٔ بربط ستايش كنيد!8او ابرها را بر آسمان میگستراند و باران را بر زمين میباراند و گياه را میروياند،9به حيوانات غذا میدهد و روزی جوجهكلاغها را میرساند.10خداوند به نيروی اسب رغبت ندارد و قدرت انسان او را خشنود نمیسازد؛11خشنودی او از كسانی است كه او را گرامی میدارند و به رحمت وی اميد بستهاند.12ای اورشليم، خداوند را ستايش كن! ای صهيون، خدای خود را سپاس بگو!13زيرا او دروازههايت را محكم به روی دشمن بسته و فرزندانت را كه در درون هستند بركت داده است.14او مرزهايت را در صلح و آرامش نگه میدارد و تو را با بهترين نان گندم سير مینمايد.15خداوند به زمين دستور میدهد و هر چه میفرمايد فوری عملی میشود.16او برف را مانند لحاف بر سطح زمين میگستراند و شبنم را همچون خاكستر همه جا پخش میكند.17خداوند دانههای تگرگ را مانند سنگريزه فرو میريزد و كيست كه تاب تحمل سرمای آن را داشته باشد؟18سپس دستور میدهد و يخها آب میشوند؛ باد میفرستد و آبها جاری میشوند.19او شريعت و احكام خود را به قوم اسرائيل داده است.20اين كار را تنها در مورد اسرائيل انجام داده است و نه قوم ديگری؛ لذا قومهای ديگر با شريعت او آشنا نيستند. خداوند را سپاس باد!
1Lobet den HERRN! / Denn unsern Gott loben, das ist ein köstlich Ding, ihn loben ist lieblich und schön. (مزامير 92:2)2Der HERR baut Jerusalem auf und bringt zusammen die Verstreuten Israels.3Er heilt, die zerbrochenen Herzens sind, und verbindet ihre Wunden. (اشعيا 61:1)4Er zählt die Sterne und nennt sie alle mit Namen. (اشعيا 40:26)5Unser Herr ist groß und von großer Kraft, und unermesslich ist seine Weisheit.6Der HERR richtet die Elenden auf und stößt die Frevler zu Boden. (نوشتهء لوقا 1:52)7Singt dem HERRN ein Danklied und lobt unsern Gott mit Harfen,8der den Himmel mit Wolken bedeckt / und Regen gibt auf Erden; der Gras auf den Bergen wachsen lässt,9der dem Vieh sein Futter gibt, den jungen Raben, die zu ihm rufen. (ايوب 38:41)10Er hat keine Freude an der Stärke des Rosses noch Gefallen an den Schenkeln des Mannes.11Der HERR hat Gefallen an denen, die ihn fürchten, die auf seine Güte hoffen.12Preise, Jerusalem, den HERRN; lobe, Zion, deinen Gott!13Denn er macht fest die Riegel deiner Tore und segnet deine Kinder in deiner Mitte.14Er schafft deinen Grenzen Frieden und sättigt dich mit dem besten Weizen.15Er sendet seine Rede auf die Erde, sein Wort läuft schnell. (ايوب 38:22)16Er gibt Schnee wie Wolle, er streut Reif wie Asche.17Er wirft seine Schloßen herab wie Brocken; wer kann bleiben vor seinem Frost?18Er sendet sein Wort, da schmilzt der Schnee; er lässt seinen Wind wehen, da taut es.19Er verkündigt Jakob sein Wort, Israel seine Gebote und sein Recht. (تثنيه 4:8; روم 3:2)20So hat er an keinem Volk getan; sein Recht kennen sie nicht. Halleluja!