از Biblica1دل من میلرزد؛2گوش دهيد و غرش صدای خدا را بشنويد.3او برق خود را به سراسر آسمان میفرستد.4سپس غرش صدای او شنيده میشود، غرش مهيب رعد به گوش میرسد و باز برق، آسمان را روشن میكند.5صدای او در رعد باشكوه است. ما نمیتوانيم عظمت قدرت او را درک كنيم.6وقتی او برف و باران شديد بر زمين میفرستد،7مردم از كار كردن باز میمانند و متوجه قدرت او میشوند،8حيوانات وحشی به پناهگاه خود میشتابند و در لانههای خويش پنهان میمانند.9از جنوب طوفان میآيد و از شمال سرما.10خدا بر آبها میدمد، به طوری كه حتی وسيعترين درياها نيز يخ میبندد.11او ابرها را از رطوبت، سنگين میكند و برق خود را بوسيلهٔ آنها پراكنده میسازد.12آنها به دستور او به حركت در میآيند و احكام او را در سراسر زمين به جا میآورند.13او ابرها را برای مجازات مردم و يا برای سيراب كردن زمين و نشان دادن رحمتش به ايشان، میفرستد.14ای ايوب، گوش بده و دربارهٔ اعمال شگفتآور خدا تأمل و تفكر كن.15آيا تو میدانی كه خدا چگونه تمام طبيعت را اداره نموده، برق را از ابرها ساطع میكند؟16آيا تو میدانی چگونه ابرها در هوا معلق میمانند؟ آيا تو عظمت اين كار خدا را میتوانی درک كنی؟17آيا وقتی زمين زير وزش باد گرم جنوب قرار دارد و لباسهايت از گرما به تنت چسبيده است،18تو میتوانی به خدا كمک كنی تا وضع آسمان را كه مانند فلز سخت است تغيير دهد؟19آيا تو میتوانی به ما بگويی چگونه بايد با خدا مواجه شد؟ ما با اين فكر تاريكمان نمیدانيم چگونه با او سخن گوييم.20من با چه جرأتی با خدا صحبت كنم؟ چرا خود را به كشتن دهم؟21همانطور كه در يک روز آفتابی بیابر، نمیتوانيم به تابش خورشيد نگاه كنيم،22همچنان نيز نمیتوانيم به جلال پرشكوه خدا كه از آسمان با درخشندگی خيرهكنندهای بر ما نمايان میشود خيره شويم.23ما نمیتوانيم به قدرت خدای قادر مطلق پی ببريم. او نسبت به ما عادل و رحيم است و بر كسی ظلم نمیكند،24و تحت تأثير داناترين مردم جهان نيز قرار نمیگيرد، از اين جهت ترس و احترام او در دل همهٔ مردم جا دارد.
ايوب 37
Lutherbibel 2017
از Deutsche Bibelgesellschaft1Darüber entsetzt sich mein Herz und fährt bebend hoch.2O hört doch, wie sein Donner rollt und was für Gedröhn aus seinem Munde geht!3Er lässt ihn hinfahren unter dem ganzen Himmel und seinen Blitz über die Enden der Erde.4Ihm nach brüllt der Donner, und er donnert mit seinem großen Schall; und wenn sein Donner gehört wird, hält er die Blitze nicht zurück.5Gott donnert mit seinem Donner wunderbar und tut große Dinge, die wir nicht begreifen.6Er spricht zum Schnee: »Falle zur Erde!«, und zum Platzregen, so ist der Platzregen da mit Macht.7Aller Menschen Hand hat er versiegelt, dass die Leute erkennen, was er tun kann.8Die wilden Tiere gehen in die Höhle und legen sich auf ihr Lager. (مزامير 104:21)9Aus seinen Kammern kommt der Sturm und von Norden her die Kälte.10Vom Odem Gottes kommt Eis, und die weiten Wasser liegen erstarrt.11Die Wolken beschwert er mit Wasser, und durch das Gewölk bricht sein Licht.12Er kehrt die Wolken, wohin er will, dass sie alles tun, was er ihnen gebietet auf dem Erdkreis:13Zur Züchtigung für ein Land oder zum Segen lässt er sie kommen.14Das vernimm, Hiob, steh still und merke auf die Wunder Gottes!15Weißt du, wie Gott ihnen Weisung gibt und wie er das Licht aus seinen Wolken hervorbrechen lässt?16Weißt du, wie die Wolken schweben, die Wunder des Allwissenden?17Du, dem schon die Kleider heiß werden, wenn das Land still liegt unterm Südwind,18kannst du gleich ihm die Wolkendecke ausbreiten, die fest ist wie ein gegossener Spiegel?19Zeige uns, was wir ihm sagen sollen; denn wir können nichts vorbringen vor Finsternis.20Wenn jemand redet, muss es ihm gesagt werden? Hat je ein Mensch gesagt, er wolle vernichtet werden?21Eben sah man das Licht nicht, das hinter den Wolken hell leuchtet; als aber der Wind daherfuhr, da wurde es klar.22Von Norden kommt goldener Schein; um Gott her ist schrecklicher Glanz.23Den Allmächtigen erreichen wir nicht, der so groß ist an Kraft und reich an Gerechtigkeit. Das Recht beugt er nicht.24Darum sollen ihn die Menschen fürchten, und er sieht keinen an, wie weise sie auch sind.