اول تيموتائوس 3

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 اين گفته صحيح است كه اگر كسی مشتاق است كشيش شود، در آرزوی كار خوبی است.2 اما كشيش بايد شخص نيک و درستی باشد تا كسی نتواند عيبی در او بيابد. او بايد شوهر وفادار يک زن باشد؛ خويشتندار بوده، عاقلانه فكر كند؛ منظم و خوش رفتار باشد؛ درِ خانهاش بايد به روی میهمان باز باشد و مشتاق تعليم كلام خدا باشد.3 او نبايد مشروبخوار و تندخو و اهل دعوا باشد بلكه ملايم و مهربان؛ پولدوست نيز نباشد.4 بايد سرپرست خوبی برای خانوادهاش باشد و فرزندانش را طوری تربيت كند كه در كمال احترام از او اطاعت نمايند،5 زيرا اگر كسی نتواند خانوادهٔ خود را اداره كند، چگونه خواهد توانست كليسا را اداره و خدمت نمايد؟6 كشيش نبايد تازه ايمان باشد، زيرا ممكن است از اينكه اينقدر زود به اين مقام گمارده شده، دچار غرور گردد؛ غرور نيز نخستين گام به سوی سقوط است، همانطور كه شيطان نيز از همين راه سقوط كرد.7 كشيش در خارج كليسا، در ميان مردم غيرمسيحی نيز بايد شهرت خوب داشته باشد، تا شيطان نتواند او را بوسيلهٔ اتهامات گوناگون به دام بيندازد، و دست و پای او را برای خدمت به اعضای كليسا ببندد.8 شماسان كه دستياران كشيش كليسا هستند، بايد مانند او اشخاصی محترم باشند. ايشان نبايد دورو، مشروبخوار و يا پولدوست باشند؛9 بلكه بايد با تمام وجود، مسيح را كه منبع مخفی ايمانشان است، پيروی كنند.10 اما پيش از آنكه كسی را به مقام شماسی بگماری، اول وظايف ديگری در كليسا به او محول كن، تا خصوصيات و توانايیهای او را بيازمايی. اگر از عهدهٔ وظايفش به خوبی برآمد، آنگاه او را به شماسی منصوب كن.11 همسران شماسان نيز بايد محترم و باوقار باشند و دربارهٔ ديگران بدگويی نكنند، بلكه خويشتندار و قابل اعتماد باشند.12 شماس بايد فقط يک زن داشته باشد و نسبت به او وفادار بوده، سرپرست خوبی برای خانوادهٔ خود باشد.13 شماسانی كه خوب خدمت كنند، اجر خوبی به دست خواهند آورد، زيرا هم مورد احترام مردم خواهند بود و هم ايمان و اعتمادشان به مسيح نيرومندتر خواهد گرديد.14 با اينكه اميدوارم بزودی نزد تو بيايم، اما اين نكات را مینويسم،15 تا اگر آمدنم به تأخير افتاد، بدانی چه نوع افرادی را برای خدمت به كليسای خدای زنده انتخاب كنی، كليسايی كه خانهٔ خدا و ستون و پايهٔ حقيقت است.16 واقعاً كه خداپسندانه زندگی كردن، كار آسانی نيست. اما به كمک مسيح اين امر امكانپذير است، زيرا او مانند يک انسان به دنيا آمد، و ثابت كرد كه روحی پاک و بیگناه دارد؛ فرشتگان او را خدمت كردند؛ و مژدهٔ آمدن او در ميان قومها اعلام شد؛ مردم همه جا به او ايمان آوردند؛ و او بار ديگر به جلال و شكوه خود در آسمان بازگشت.

اول تيموتائوس 3

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Das ist gewisslich wahr: Wenn jemand ein Bischofsamt erstrebt, begehrt er eine hohe Aufgabe. (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 20:28; تيطوس 1:5)2 Ein Bischof aber soll untadelig sein, Mann einer einzigen Frau, nüchtern, besonnen, würdig, gastfrei, geschickt im Lehren,3 kein Säufer, nicht gewalttätig, sondern gütig, nicht streitsüchtig, nicht geldgierig,4 einer, der seinem eigenen Haus gut vorsteht und gehorsame Kinder hat, in aller Ehrbarkeit.5 Denn wenn jemand seinem eigenen Haus nicht vorzustehen weiß, wie soll er für die Gemeinde Gottes sorgen?6 Er soll kein Neugetaufter sein, damit er sich nicht aufblase und dem Urteil des Teufels verfalle.7 Er muss aber auch einen guten Ruf haben bei denen, die draußen sind, damit er nicht geschmäht werde und sich nicht fange in der Schlinge des Teufels.8 Desgleichen sollen die Diakone ehrbar sein, nicht doppelzüngig, keine Säufer, nicht schändlichen Gewinn suchen; (اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 6:3; فيليپی 1:1)9 sie sollen das Geheimnis des Glaubens mit reinem Gewissen bewahren. (1تيموتائوس 1:19)10 Und man soll sie zuvor prüfen, und wenn sie untadelig sind, sollen sie den Dienst versehen.11 Desgleichen sollen die Frauen ehrbar sein, nicht verleumderisch, nüchtern, treu in allen Dingen. (تيطوس 2:3)12 Die Diakone sollen ein jeder der Mann einer einzigen Frau sein und ihren Kindern und ihrem eigenen Haus gut vorstehen.13 Welche aber ihren Dienst gut versehen, die erwerben sich selbst ein gutes Ansehen und viel Freimut im Glauben an Christus Jesus.14 Dies schreibe ich dir und hoffe, bald zu dir zu kommen;15 wenn ich aber erst später komme, sollst du wissen, wie man sich verhalten soll im Hause Gottes, welches ist die Gemeinde des lebendigen Gottes, ein Pfeiler und eine Grundfeste der Wahrheit. (افسس 2:19)16 Und groß ist, wie jedermann bekennen muss, das Geheimnis des Glaubens: Er[1] ist offenbart im Fleisch, gerechtfertigt im Geist, erschienen den Engeln, gepredigt den Heiden, geglaubt in der Welt, aufgenommen in die Herrlichkeit. (نوشتهء مَرقُس‌ 16:19; نوشته‌ ء يوحنا 1:14; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 28:28; روم 1:4; افسس 1:20)