1من كه به سبب خدمت خداوند اينجا در زندان به سر میبرم، از شما التماس میكنم طوری زندگی و رفتار كنيد كه شايستهٔ مقامتان باشد، مقامی كه خدا به شما عطا كرده است.2فروتن و مهربان باشيد. نسبت به يكديگر بردبار باشيد و به سبب محبتی كه به هم داريد، از خطاها و اشتباهات يكديگر چشمپوشی نماييد.3سعی كنيد همواره متفقاً از روح خدا هدايت شويد، تا بتوانيد هميشه با هم در صلح و صفا باشيد.4ما همه، اعضای يک بدنيم و در همگی ما يک«روح» ساكن است، يعنی روحالقدس؛ و همهٔ ما برای رسيدن به يک اميد دعوت شدهايم، يعنی به آن جلالی كه خدا برای ما تدارک ديده است.5برای ما فقط يک خداوند، يک ايمان و يک تعميد وجود دارد.6همهٔ ما يک خدا داريم كه پدر همهٔ ما و بالاتر از همهٔ ما و در همهٔ ماست و در تمام ذرات وجود ما زندگی میكند.7با اين حال، مسيح طبق صلاحديد خود، از دولت كَرَم خويش به هر يک از ما فيض خاصی بخشيده است.8در كتاب«زبور داوود» نيز دربارهٔ مسيح پيشگويی شده كه وقتی او پس از مرگ زنده شد و شيطان را مغلوب ساخت و ظفرمندانه به آسمان بازگشت، به مردم هدايا بخشيد.9دقت كنيد كه میفرمايد«به آسمان بازگشت»، يعنی میبايست ابتدا از آسمان نزول كرده، به اعماق زمين رفته باشد.10همان كسی كه پايين آمده، همانست كه به بالا بازگشت، بالاتر از آسمانها، تا همه چيز را در همه جا از حضور خود پر سازد.11به اين ترتيب، او عطايا و استعدادهای خاصی به ما بخشيد: به بعضی از ما، عطای خاص يک رسول را داده است؛ به عدهای اين عطا را داده است كه از خدا پيغام دريافت كنند و آن را به ديگران اعلان نمايند، به برخی استعداد فوقالعاده داده است كه مردم را به سوی خدا هدايت كنند و به برخی ديگر اين توانايی را داده است كه مانند يک شبان، از قوم خدا مراقبت كنند و ايشان را رهبری نمايند و تعليم دهند.12مسيح اين عطايا را با اين هدف به ما میبخشد كه ايمانداران مجهز شوند تا بتوانند بهتر او را خدمت كنند و باعث پيشرفت كليسا يعنی بدن او گردند و كليسا به رشد و كمال لازم برسد؛13تا سرانجام همهٔ ما در ايمان و شناخت خود از فرزند خدا متحد شده، رشد كنيم و به پری مسيح برسيم.14در آن صورت، ديگر مانند اطفال نخواهيم بود كه در اثر سخنان ديگران و دروغهايی كه برای گمراهی ما میگويند، هر لحظه نسبت به ايمانمان تغيير عقيده بدهيم،15-16بلكه با عشق و علاقه، همواره در پی راستی خواهيم رفت. راست خواهيم گفت، راست عمل خواهيم كرد و راست خواهيم زيست تا به اين ترتيب، به تدریج در هر امری مانند مسيح شويم كه سر كليسا میباشد. تحت هدايت مسيح است كه تمام اعضای بدن او، يعنی كليسا، در جای خود قرار میگيرند. هر اندام با روش خاص خود، به اندامهای ديگر كمک میكند، به طوری كه تمام بدن در تندرستی كامل و پر از محبت، رشد مینمايد.
زندگی تازه در مسيح
17-18بنابراين، از جانب خداوند به شما میگويم كه ديگر مانند كسانی كه هنوز نجات نيافتهاند، زندگی نكنيد، چون ايشان كور و گمراه هستند و دل سنگشان پر از ظلمت است. ايشان از حيات خدا دورند، زيرا فكر و دل خود را به روی خدا بستهاند؛ در نتيجه نمیتوانند راههای خدا را تشخيص دهند.19برای ايشان اهميتی ندارد كه چه كاری خوبست و چه كاری بد؛ در فساد غرق شدهاند و برای ارضای هوسها و شهوات خود، دست به هر عمل زشتی میزنند، و از هيچ كاری روی گردان نيستند.20اما مسيح چنين روشی برای زندگی به شما نياموخته است.21اگر واقعاً صدای او را شنيدهايد و حقايقی را كه دربارهٔ خود فرموده است، درک كردهايد،22پس اكنون بايد طبيعت كهنه و گناهآلود خود را كه بر اثر شهوات فريبنده فاسد و فاسدتر میشود، از خود بيرون نماييد،23فكر و ذهن شما بايد روزبهروز تغيير كند و به سوی كمال پيش رود.24بلی، شما بايد شخص جديد و متفاوتی شويد، شخصی مقدس و درستكار؛ و اين طبيعت نو را كه به صورت خداست، بپوشيد.25ديگر به هم دروغ نگوييد، بلكه گفتارتان هميشه راست باشد، زيرا ما اعضای يكديگريم و اگر به يكديگر دروغ بگوييم، در واقع، به خودمان لطمه میزنيم.26اگر عصبانی شديد، اجازه ندهيد گناهی از شما سر بزند. پيش از آنكه خورشيد غروب كند، خشم را از خود دور كنيد،27زيرا اگر خشمگين بمانيد، به شيطان فرصت میدهيد كه شما را به گناه وا دارد.28اگر كسی از شما قبلاً دزد بوده، بايد فوراً از اين كار دست بكشد و با همان دستها، آبرومندانه كار كند تا بتواند به محتاجان كمک نمايد.29هيچگاه سخنان بد و زشت بر زبان نياوريد، بلكه گفتارتان نيكو و مفيد باشد تا به شنوندگان خير و بركت برساند.30طوری زندگی نكنيد كه باعث رنجش روحالقدس گردد. به ياد داشته باشيد كه او بر شما مهر زده است تا شما را برای روز رستگاری آماده كند، روزی كه در آن به طور كامل از گناه آزادی خواهيد يافت.31هر نوع تلخی، خشم، غضب، درشتخويی، ناسزاگويی و نفرت را از خود دور كنيد،32و در عوض نسبت به هم مهربان و دلسوز باشيد و يكديگر را ببخشيد، همانطور كه خدا نيز شما را به خاطر مسيح بخشيده است.
1So ermahne ich euch nun, ich, der Gefangene in dem Herrn, dass ihr der Berufung würdig lebt, mit der ihr berufen seid, (افسس 3:1; کولسی 1:10; 1تسالونيکی 2:12)2in aller Demut und Sanftmut, in Geduld. Ertragt einer den andern in Liebe (کولسی 3:12)3und seid darauf bedacht, zu wahren die Einigkeit im Geist durch das Band des Friedens: (فيليپی 2:2; کولسی 3:15)4ein Leib und ein Geist, wie ihr auch berufen seid zu einer Hoffnung eurer Berufung; (روم 12:5)5ein Herr, ein Glaube, eine Taufe; (1قرنتس 8:6)6ein Gott und Vater aller, der da ist über allen und durch alle und in allen. (1قرنتس 12:6)7Einem jeden aber von uns ist die Gnade gegeben nach dem Maß der Gabe Christi. (روم 12:3; روم 12:6; 1قرنتس 12:11)8Darum heißt es: »Er ist aufgefahren zur Höhe, hat Gefangene in die Gefangenschaft geführt und den Menschen Gaben gegeben.«9Dass er aber aufgefahren ist, was heißt das anderes, als dass er auch hinabgefahren ist in die Tiefen der Erde? (نوشته ء يوحنا 3:13)10Der hinabgefahren ist, das ist derselbe, der aufgefahren ist über alle Himmel, damit er alles erfülle.11Und er selbst gab den Heiligen die einen als Apostel, andere als Propheten, andere als Evangelisten, andere als Hirten und Lehrer, (اعمال رسولان مسيح 21:8; 1قرنتس 12:28; افسس 2:20)12damit die Heiligen zugerüstet werden zum Werk des Dienstes. Dadurch soll der Leib Christi erbaut werden, (1قرنتس 14:26; افسس 2:21; 1پطرس 2:5)13bis wir alle hingelangen zur Einheit des Glaubens und der Erkenntnis des Sohnes Gottes, zum vollendeten Menschen, zum vollen Maß der Fülle Christi,14damit wir nicht mehr unmündig seien und uns von jedem Wind einer Lehre bewegen und umhertreiben lassen durch das trügerische Würfeln der Menschen, mit dem sie uns arglistig verführen. (يهودى نژاد 13:9; نامهء يعقوب 1:6)15Lasst uns aber wahrhaftig sein in der Liebe und wachsen in allen Stücken zu dem hin, der das Haupt ist, Christus. (افسس 1:22; افسس 5:23; کولسی 1:18)16Von ihm aus wird der ganze Leib zusammengefügt und zusammengehalten durch jede Verbindung, die den Leib nährt mit der Kraft, die einem jeden Teil zugemessen ist. So wächst der Leib und erbaut sich selbst in der Liebe. (کولسی 2:19)
Der alte und der neue Mensch
17So sage ich nun und bezeuge in dem Herrn, dass ihr nicht mehr leben dürft, wie die Heiden leben in der Nichtigkeit ihres Sinnes. (روم 1:21; افسس 2:1)18Ihr Verstand ist verfinstert, und sie sind entfremdet dem Leben, das aus Gott ist, durch die Unwissenheit, die in ihnen ist, und durch die Verstockung ihres Herzens.19Sie sind abgestumpft und haben sich der Ausschweifung ergeben, um allerlei unreine Dinge zu treiben in Habgier.20Ihr aber habt Christus nicht so kennengelernt;21ihr habt doch von ihm gehört und seid in ihm unterwiesen, wie es Wahrheit in Jesus ist:22Legt von euch ab den alten Menschen mit seinem früheren Wandel, der sich durch trügerische Begierden zugrunde richtet. (کولسی 3:9)23Erneuert euch aber in eurem Geist und Sinn (روم 12:2)24und zieht den neuen Menschen an, der nach Gott geschaffen ist in wahrer Gerechtigkeit und Heiligkeit. (پيدايش 1:26)
Weisungen für das neue Leben
25Darum legt die Lüge ab und redet die Wahrheit, ein jeder mit seinem Nächsten, weil wir untereinander Glieder sind. (زكريا 8:16)26Zürnt ihr, so sündigt nicht; lasst die Sonne nicht über eurem Zorn untergehen (مزامير 4:5; 1يوحنا 3:15)27und gebt nicht Raum dem Teufel.28Wer gestohlen hat, der stehle nicht mehr, sondern arbeite und schaffe mit eigenen Händen das nötige Gut, damit er dem Bedürftigen abgeben kann. (خروج 20:15; 1تسالونيکی 4:11)29Lasst kein faules Geschwätz aus eurem Mund gehen, sondern redet, was gut ist, was erbaut und was notwendig ist, damit es Gnade bringe denen, die es hören. (افسس 5:4; کولسی 4:6)30Und betrübt nicht den Heiligen Geist Gottes, mit dem ihr versiegelt seid für den Tag der Erlösung. (اشعيا 63:10; افسس 1:13)31Alle Bitterkeit und Grimm und Zorn und Geschrei und Lästerung seien fern von euch samt aller Bosheit. (کولسی 3:8)32Seid aber untereinander freundlich und herzlich und vergebt einer dem andern, wie auch Gott euch vergeben hat in Christus. (متیٰ 6:14; متیٰ 18:22; کولسی 3:13)