1اين است پيغامی كه اشعيا (پسر آموص) دربارهٔ بابل از خدا دريافت كرد:2پرچم جنگ را بر تپهای بلند برافرازيد و سربازان را فرا خوانيد و دروازههای مجلل بابل را به آنها نشان دهيد تا به سوی آنها يورش برند.3خداوند سپاه مقدس و شجاع خود را كه مشتاق خدمتش هستند فرا خوانده است تا كسانی را كه بر ايشان غضبناک است مجازات كند.4صدايی در کوهها به گوش میرسد! اين صدا، صدای جمع شدن قومهای جهان است. خداوند قادر متعال آنها را برای جنگ آماده میكند.5آنها را از سرزمينهای بسيار دور میآورد تا ايشان را همچون اسلحهای در دست بگيرد و توسط آنها سراسر خاک بابل را ويران كند و غضب خود را فرو نشاند.6ناله كنيد، زيرا روز خداوند نزديک است روزی كه خدای قادر مطلق شما را هلاک كند.7در آن روز، دستهای همه از ترس سست خواهد شد و دلها آب خواهد گرديد.8همه هراسان خواهند شد و دردی شديد مانند درد زنی كه میزايد وجودشان را فرا خواهد گرفت. بر يكديگر نظر خواهند افكند و از ديدن صورتهای دگرگون شدهٔ يكديگر به وحشت خواهند افتاد.9اينک روز هولناک خشم و غضب خداوند فرا میرسد! زمين ويران خواهد شد و گناهكاران هلاک خواهند گرديد.10ستارگان آسمان نور نخواهند داشت، خورشيد هنگام طلوع تاريک خواهد شد و ماه روشنايی نخواهد بخشيد.11خداوند میفرمايد: «من دنيا را به خاطر شرارتش، و بدكاران را به سبب گناهانشان مجازات خواهم كرد. تمام متكبران را خوار خواهم ساخت و همهٔ ظالمان را ذليل خواهم كرد.12زندگان از طلای خالص نيز كميابتر خواهند بود.13من، خداوند قادر متعال، در روز خشم طوفانی خود، آسمانها را خواهم لرزاند و زمين را از جای خود تكان خواهم داد.14«بيگانگانی كه در بابل ساكن باشند به سرزمينهای خود خواهند رفت. آنان مانند گلهای پراكنده و آهويی كه مورد تعقيب شكارچی قرار گرفته باشد به وطن خود فرار خواهند كرد.15هر كه گير بيفتد با شمشير يا نيزه كشته خواهد شد.16اطفال كوچک در برابر چشمان والدينشان به زمين كوبيده خواهند شد؛ خانهها غارت و زنان بیعصمت خواهند گرديد.17«من مادها را كه توجهی به طلا و نقره ندارند به ضد بابلیها برخواهم انگيخت تا بابلیها نتوانند با پيشكش كردن ثروت خود جان خود را نجات دهند.18سپاهيان مهاجم بر جوانان و كودكان رحم نخواهند كرد و آنها را با تير و كمان هدف قرار خواهند داد.19به اين ترتيب، خدا بابل را كه باشكوهترين ممالک و زينت فخر كلدانيان است مانند سدوم و عموره با خاک يكسان خواهد كرد.20بابل ديگر هرگز آباد و قابل سكونت نخواهد شد. حتی اعراب چادرنشين نيز در آنجا خيمه نخواهند زد و چوپانان گوسفندان خود را در آن مكان نخواهند چرانيد.21تنها حيوانات وحشی در آنجا به سر خواهند برد و روباهها در آن محل لانه خواهند كرد. جغدها در خانههای آنجا ساكن خواهند شد و بزهای وحشی در آنجا جست و خيز خواهند كرد.22صدای زوزهٔ گرگها و شغالها از درون كاخهای زيبای بابل به گوش خواهد رسيد. آری، زمان نابودی بابل نزديک است!»
1Dies ist die Last für Babel, die Jesaja, der Sohn des Amoz, geschaut hat: (اشعيا 47:1; اِرميا 23:33; اِرميا 50:1)2Auf kahlem Berge erhebt das Banner, ruft laut ihnen zu, winkt mit der Hand, dass sie einziehen durch die Tore der Fürsten.3Ich habe meine Geheiligten aufgeboten und meine Starken gerufen zu meinem Zorngericht; sie jauchzen über meine Herrlichkeit.4Es ist Geschrei und Lärm auf den Bergen wie von einem großen Volk, Geschrei und Getümmel von den versammelten Königreichen der Völker. Der HERR Zebaoth rüstet ein Heer zum Kampf.5Sie kommen aus fernen Landen, vom Ende des Himmels, ja, der HERR selbst samt den Werkzeugen seines Zorns, um zu verderben die ganze Erde.6Heulet, denn des HERRN Tag ist nahe; er kommt wie eine Verwüstung vom Allmächtigen. (يوئيل 1:15; يوئيل 2:1; عوبديا 1:15)7Darum werden alle Hände schlaff, und aller Menschen Herz wird feige sein.8Schrecken, Angst und Schmerzen wird sie ankommen, es wird ihnen bange sein wie einer Gebärenden. Einer wird sich vor dem andern entsetzen, feuerrot werden ihre Angesichter sein.9Siehe, des HERRN Tag kommt, grausam, voll Grimm und glühendem Zorn, die Erde zu verwüsten und die Sünder von ihr zu vertilgen.10Denn die Sterne am Himmel und sein Orion scheinen nicht hell, die Sonne geht finster auf, und der Mond gibt keinen Schein. (حزقيال نبی 32:7; يوئيل 2:10; عاموس 5:8; متیٰ 24:29)11Ich will den Erdkreis heimsuchen um seiner Bosheit willen und die Gottlosen um ihrer Missetat willen und will dem Hochmut der Stolzen ein Ende machen und die Hoffart der Gewaltigen demütigen,12dass ein Mann kostbarer sein soll als feinstes Gold und ein Mensch wertvoller als Goldstücke aus Ofir.13Darum will ich den Himmel zittern lassen, die Erde soll beben und von ihrer Stätte weichen durch den Grimm des HERRN Zebaoth, am Tage seines glühenden Zorns.14Und sie sollen sein wie eine verscheuchte Gazelle und wie eine Herde ohne Hirten, dass sich ein jeder zu seinem Volk kehren und ein jeder in sein Land fliehen wird.15Wer da gefunden wird, wird erstochen, und wen man aufgreift, wird durchs Schwert fallen.16Es sollen auch ihre Kinder vor ihren Augen zerschmettert, ihre Häuser geplündert und ihre Frauen geschändet werden. (مزامير 137:8; مراثی 5:11)17Siehe, ich will die Meder gegen sie erwecken, die nicht Silber suchen oder nach Gold fragen,18sondern die jungen Männer mit Bogen erschießen und sich der Frucht des Leibes nicht erbarmen und die Kinder nicht schonen.19So soll Babel, das schönste unter den Königreichen, die herrliche Pracht der Chaldäer, zerstört werden von Gott wie Sodom und Gomorra, (پيدايش 19:24; اشعيا 1:7)20dass man hinfort nicht mehr da wohne noch jemand da bleibe für und für, dass auch Araber dort keine Zelte aufschlagen noch Hirten ihre Herden lagern lassen,21sondern Wüstentiere werden sich da lagern, und ihre Häuser werden voll Eulen sein; Strauße werden da wohnen, und Bocksgeister werden da hüpfen, (اشعيا 34:13)22und wilde Hunde werden in ihren Palästen heulen und Schakale in den Schlössern der Lust. Ihre Zeit wird bald kommen, und ihre Tage lassen nicht auf sich warten.