مزامير 71 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعای مرد پير

1 ای خداوند، به تو پناه آوردهام، نوميدم مكن. 2 تو عادلی، پس مرا از دست دشمنانم نجات ده. 3 برای من پناهگاهی مطمئن باش تا همه وقت به تو پناه آورم. ای صخره و قلعه من، فرمان نجات مرا صادر كن! 4 خدايا، مرا از دست اشخاص شرور و بدكار و ظالم برهان! 5 ای خداوند، تنها اميد من تو هستی و از زمان كودكی اعتماد من تو بودهای! 6 زمانی كه در شكم مادرم بودم، تو از من نگهداری میكردی و پيش از آنكه متولد شوم، تو خدای من بودهای؛ پس تو را پيوسته ستايش خواهم كرد. 7 زندگی من برای بسياری سرمشق شده است، زيرا تو پشت و پناه من بودهای! 8 خدايا، تمام روز تو را شكر میگويم و بزرگيت را میستايم. 9 اكنون كه پير و ناتوان شدهام مرا دور مينداز و ترک مكن. 10 دشمنانم بر ضد من سخن میگويند و قصد جانم را دارند. 11 میگويند: «خدا او را ترک گفته است. پس برويم و او را گرفتار سازيم، چون كسی نيست كه او را نجات دهد!» 12 ای خدا، از من دور مشو! خدايا، به ياری من بشتاب! 13 دشمنان جانم رسوا و نابود شوند. آنانی كه میكوشند به من آسيب برسانند سرافكنده و بیآبرو شوند! 14 من پيوسته به تو اميدوارم و بيش از پيش تو را ستايش خواهم كرد. 15 از عدالت تو سخن خواهم گفت و هر روز برای مردم تعريف خواهم كرد كه تو بارها مرا نجات دادهای! 16 ای خداوند با نيروی تو خواهم رفت و به همه اعلان خواهم كرد كه تنها تو عادل هستی. 17 خدايا، از زمان كودكی معلم من تو بودهای و من هميشه دربارهٔ كارهای شگفتانگيز تو با ديگران سخن گفتهام. 18 پس اكنون كه پير و سفيد مو شدهام مرا ترک مكن. كمكم كن تا بتوانم به نسلهای آينده از قدرت و معجزات تو خبر دهم. 19 ای خدا، عدالت تو تا به آسمانها میرسد. تو كارهای بزرگ انجام دادهای. خدايا كسی مانند تو نيست. 20 ای كه سختيها و زحمات بسيار به من نشان دادی، میدانم كه به من نيروی تازه خواهی بخشيد و مرا از اين وضع فلاكتبار بيرون خواهی آورد. 21 مرا بيش از پيش سرافراز خواهی نمود و بار ديگر مرا دلداری خواهی داد. 22 ای خدای من، با نغمهٔ بربط صداقت تو را خواهم ستود! ای خدای مقدس اسرائيل، با صدای عود برای تو سرود خواهم خواند. 23 با تمام وجود برای تو سرود خواهم خواند و از شادی فرياد برخواهم آورد، زيرا تو مرا نجات دادهای. 24 تمام روز از عدالت تو سخن خواهم گفت، زيرا كسانی كه در پی آزار من بودند، رسوا و سرافكنده شدند.

Hoffnung für alle

از Biblica

Alt und schutzlos?

1 Bei dir, HERR, suche ich Schutz, lass meine Feinde nicht über mich triumphieren! 2 Du bist ein gerechter Gott, darum hilf mir und rette mich! Höre mein Gebet und komm mir zu Hilfe! 3 Bring mich in Sicherheit und beschütze mich wie in einem Haus, in das ich jederzeit kommen kann! Du hast doch beschlossen, mich zu retten! Ja, du bist mein schützender Fels, meine sichere Burg. 4 Mein Gott, die Gottlosen haben mich in ihrer Gewalt. Brutal, wie sie sind, schrecken sie vor keinem Unrecht zurück. Rette mich doch aus ihren Klauen! 5 Du bist meine Hoffnung, HERR, dir vertraue ich von Kindheit an! 6 Ja, seit meiner Geburt bist du mein Halt. Vom ersten Tag an hast du für mich gesorgt. Darum will ich dich loben mein Leben lang. 7 Viele, die meine Not sahen, mussten denken: Gott hat ihn verworfen!^[1] Aber du hast dich als machtvoller Beschützer erwiesen. 8 Darum will ich dich vor anderen loben, den ganzen Tag will ich dich rühmen. 9 Verstoße mich nicht, jetzt, wo ich alt geworden bin; verlass mich nicht, wenn meine Kräfte nun schwinden! 10 Meine Feinde wollen mich umbringen; schon tun sie sich zusammen und planen einen Anschlag. 11 »Gott hat ihn aufgegeben«, sagen sie. »Los, ihm nach! Packt ihn! Jetzt hat er keinen mehr, der ihm beisteht!« 12 Gott, warum bist du so weit weg? Mein Gott, komm mir schnell zu Hilfe! 13 Mit allen Mitteln kämpfen sie gegen mich – lass sie scheitern und umkommen! Nichts lassen sie unversucht, um mich ins Unglück zu stürzen. Bring Schimpf und Schande über sie! 14 Nie werde ich aufhören, auf dich zu hoffen – immer mehr will ich dich loben. 15 Vor allen rede ich davon, dass du für Recht sorgst! Den ganzen Tag will ich erzählen, wie du aus der Not befreist; ja, du tust viel mehr, als ich jemals aufzählen kann! 16 Deine machtvollen Taten will ich rühmen, HERR, mein Gott! Auf dich ist Verlass – das allein werde ich weitersagen! 17 Von Jugend auf bist du mein Lehrer gewesen, und bis heute erzähle ich von deinen Wundertaten. 18 Lass mich auch jetzt nicht im Stich, o Gott, jetzt, wo ich alt und grau geworden bin! Ich möchte meinen Kindern und Enkeln noch erzählen, wie groß und mächtig du bist! 19 Gott, deine Treue umschließt Himmel und Erde. Du hast große Dinge getan! Wer ist wie du? 20 Not und Elend hast du mir zwar nicht erspart, aber du erhältst mich am Leben und bewahrst mich vor dem sicheren Tod. 21 Du tröstest mich und bringst mich wieder zu Ehren, ja, du schenkst mir größeres Ansehen als zuvor. 22 Darum will ich dir mit dem Spiel auf der Harfe danken. Ich lobe deine Treue, du, mein Gott! Zum Klang der Laute will ich dir singen, dir, dem heiligen Gott Israels! 23 Ich juble vor Freude, wenn ich von dir singe, denn du hast mich erlöst. 24 Den ganzen Tag will ich davon reden, wie treu und gerecht du bist. Alle, die mich ins Unglück stürzen wollten, mussten dabei kläglich scheitern. Mit Schimpf und Schande wurden sie überhäuft!