1ای خداوند، به داد من برس، زيرا در كمال صداقت رفتار میكنم و توكل راسخ به تو دارم.2خداوندا، مرا بيازما. فكر و دل مرا تفتيش كن و پاک ساز؛3زيرا رحمت تو را در نظر دارم و وفاداری تو را شعار زندگی خود كردهام.4با مردان نادرست نمینشينم و با اشخاص دورو و متظاهر رفت و آمد نمیكنم.5از بدكاران نفرت دارم و با شروران معاشرت نمیكنم.6دستهای خود را خواهم شست تا نشان دهم كه بیگناهم، سپس قربانگاه تو را طواف خواهم كرد.7آنگاه با سراييدن سرود شكرگزاری كارهای شگفتانگيز تو را به همه خبر خواهم داد.8خداوندا، خانهٔ تو را كه حضور پرجلالت در آنجاست، دوست میدارم.9-10پس با من مانند بدكاران و قاتلان رفتار نكن كه رشوه میدهند و خون مردم را میريزند.11اما من راستی را پيشه كردهام؛ بر من رحم كن و مرا نجات ده.12خداوند را در حضور مردم سپاس خواهم گفت، زيرا مرا از خطر میرهاند.
1Von David. Verschaffe mir Recht, HERR, denn ich bin unschuldig! Dir vertraue ich, nichts soll mich davon abbringen.2Vor dir, HERR, kann ich nichts verbergen, prüfe meine geheimsten Gedanken und Gefühle!3Deine Liebe habe ich ständig vor Augen, und deine Treue bestimmt mein Leben.4Ich lasse mich nicht mit denen ein, die ein falsches Spiel treiben. Von Heuchlern halte ich mich fern.5Wenn sich Verbrecher zusammentun, bin ich nicht dabei; mit Gottlosen will ich nichts zu tun haben.6Ich wasche meine Hände zum Zeichen meiner Unschuld, so darf ich mich deinem Altar nähern und ihn feierlich umschreiten.7Dabei stimme ich ein Loblied an und erzähle von all deinen Wundern.8HERR, dein Haus ist erfüllt von deiner Herrlichkeit; an diesem Ort hängt mein Herz.9Bring mich nicht um wie die Sünder; behandle mich nicht wie blutgierige Mörder!10Wie viele Verbrechen haben sie auf dem Gewissen, wie viel Bestechungsgeld ist durch ihre Hände gegangen!11Aber ich habe mir nichts zuschulden kommen lassen. Hab Erbarmen mit mir und erlöse mich!12Jetzt stehe ich wieder auf sicherem Grund. HERR, vor deiner Gemeinde will ich dich dafür preisen!