1-5ای خداوند، داوود و سختيهای او را فراموش مكن. به ياد آور كه چگونه نزد تو قسم خورد و نذر كرد كه تا مكانی برای عبادتگاه دائمی تو پيدا نكند، در خانهٔ خود راحت ننشيند و خواب به چشمانش راه ندهد و آرام نگيرد.6در«بيتلحم» راجع به صندوق عهد تو شنيديم، و در صحرای«يعاريم» آن را يافتيم.7گفتيم: «بياييد به حضور خداوند وارد شويم و در پيشگاه او عبادت كنيم.»8ای خداوند، برخيز و همراه صندوق عهد خود كه نشانهٔ قدرت توست به عبادتگاه خود بيا!9باشد كه كاهنان تو جامهٔ پاكی و راستی را در بر كنند و قوم تو با شادی سرود خوانند!10ای خداوند، به خاطر بندهات داوود، پادشاه برگزيدهات را ترک مكن.11تو به داوود وعده فرمودی كه هميشه يكی از فرزندانش وارث تخت و تاج او خواهد شد، و تو به وعدهات عمل خواهی كرد.12و نيز به داوود گفتی كه اگر فرزندانش از احكام تو اطاعت كنند، نسل اندر نسل سلطنت خواهند كرد.13ای خداوند، تو اورشليم را برگزيدهای تا در آن ساكن شوی.14تو فرمودی: «تا ابد در اينجا ساكن خواهم بود، زيرا اينچنين اراده نمودهام.15آذوقهٔ اين شهر را بركت خواهم داد و فقيرانش را با نان سير خواهم نمود.16كاهنانش را در خدمتی كه میكنند بركت خواهم داد، و مردمش با شادی سرود خواهند خواند.17در اينجا قدرت داوود را خواهم افزود و چراغ خاندان او را روشن نگه خواهم داشت.18دشمنان او را با رسوايی خواهم پوشاند، اما سلطنت او شكوهمند خواهد بود.»
1Ein Lied für Festbesucher, die nach Jerusalem hinaufziehen. HERR, erinnere dich doch, welche Mühe David auf sich nahm!2Denk an den feierlichen Schwur, den er dir leistete, dir, dem starken Gott Jakobs!3Er schwor: »Ich will nicht nach Hause gehen und mich nicht mehr zur Ruhe legen,4ich will mir keinen Schlaf gönnen und nicht einmal die Augen schließen,5bis ich einen Platz gefunden habe, der dem HERRN, dem starken Gott Jakobs, als Wohnstätte dienen kann!«6In Efrata bekamen wir Nachricht über die Bundeslade; wir fanden sie dann im Gebiet von Jaar[1]. (1تواريخ 13:6)7Kommt, wir gehen zur Wohnung des HERRN! Wir wollen uns zu seinen Füßen niederwerfen!8HERR, erhebe dich! Lass dich im Heiligtum nieder, zusammen mit der Bundeslade, dem Zeichen deiner Macht.9Die Priester sollen dir gerecht und treu dienen,[2] und jeder, der dich liebt, soll vor Freude jubeln!10HERR, denke daran, was du deinem Diener David versprachst, und weise auch jetzt deinen auserwählten König nicht ab!11Ja, der HERR hat David einen Treueeid geschworen, und diesen Schwur wird er niemals brechen! Er versprach ihm: »Einen deiner Söhne mache ich zu deinem Thronfolger!12Wenn deine Nachkommen sich an meinen Bund halten und meine Gebote befolgen, die ich ihnen einpräge, dann sollen auch ihre Nachkommen für alle Zeiten regieren!«13Der HERR hat den Berg Zion ausgewählt, dort wollte er bei seinem Volk wohnen.14Er sprach: »An diesem Ort lasse ich mich für immer nieder. Hier soll mein Ruheplatz sein – so habe ich es gewollt!15Die ganze Stadt Jerusalem werde ich reich beschenken mit allem, was sie braucht, auch die Armen sollen genug zu essen haben!16Die Priester sollen dem Volk mein Heil bezeugen.[3] Alle, die mir die Treue halten, sollen laut jubeln vor Freude!17In dieser Stadt festige ich die Herrschaft der Nachkommen Davids, ja, sein Königshaus wird bestehen wie ein unauslöschliches Licht![4]18Schimpf und Schande bringe ich über die Feinde des Königs, aber der Ruhm seiner Krone wird immer heller erstrahlen!«