1ای اسرائيل به ما بگو هنگامی كه جوان بودی، دشمنانت چگونه بر تو ظلم میكردند؟2«هنگام جوانی دشمنانم بر من ظلم بسيار كردند، اما نتوانستند مرا از پای درآورند.3ضربات شلاق آنان پشت مرا به شكل زمينی شيار شده درآورد،4اما خداوند مرا از اسارت آنان آزاد ساخت.»5سرنگون شوند تمام كسانی كه از اسرائيل نفرت دارند!6-7همچون گياهی باشند كه بر پشت بامها میرويد، كه پيش از آنكه آن را بچينند، میخشكد و كسی آن را جمع نمیكند و به شكل بافه نمیبندد.8رهگذران آنان را بركت ندهند و نگويند: «بركت خداوند بر شما باد!» و يا«ما شما را به نام خداوند بركت میدهيم.»
1Ein Lied für Festbesucher, die nach Jerusalem hinaufziehen. Das soll Israel bekennen: Solange wir zurückdenken können, wurden wir ständig unterdrückt.2Ja, solange es uns Israeliten gibt, hat man uns verfolgt. Und doch konnten uns die Feinde nicht auslöschen!3Unseren Rücken haben sie bearbeitet wie einen Acker, in den man tiefe Furchen pflügt.4Doch der HERR ist treu und gerecht! Er durchschnitt die Stricke, mit denen uns die Gottlosen gefangen hielten.5Alle, die Gottes Stadt auf dem Berg Zion hassen, sollen beschämt zurückweichen!6Es soll ihnen ergehen wie dem Gras auf den Dächern, das verdorrt, bevor es aufschießen kann!7Kein Schnitter kann es schneiden, und niemand bindet es zu Bündeln zusammen.8Kein Wanderer ruft den Schnittern im Vorbeigehen zu: »Der HERR segne euch! Wir segnen euch im Namen des HERRN!«