1ای خدا، قومهای خدانشناس، سرزمين قوم برگزيدهٔ تو را تسخير نمودند؛ خانهٔ مقدس تو را بیحرمت كردند و شهر اورشليم را خراب نمودند.2جنازههای بندگانت را خوراک پرندگان و جانوران ساختند.3خون آنها را مانند آب در اطراف اورشليم جاری كردند؛ كسی باقی نماند تا آنها را دفن كند.4ای خدا، نزد قومهای اطراف رسوا و مايهٔ ريشخند شدهايم.5خداوندا، تا به كی بر ما خشمگين خواهی بود؟ آيا آتش خشم تو تا به ابد بر سر ما زبانه خواهد كشيد؟6خدايا، خشم خود را بر سرزمينها و قومهايی كه تو را نمیشناسند و عبادت نمیكنند، بريز.7همين قومها بودند كه دست به كشتار قوم تو زدند و خانههايشان را خراب نمودند.8ای خدا، ما را به سبب گناهانی كه اجدادمان مرتكب شدهاند مجازات نكن. بر ما رحم فرما، زيرا بسيار دردمنديم.9ای خدايی كه نجات دهندهٔ ما هستی، به خاطر حرمت نام خودت ما را ياری فرما؛ ما را نجات ده و گناهان ما را بيامرز.10چرا قومهای خدانشناس بگويند كه خدای ايشان كجاست؟ ای خدا، بگذار با چشمان خود ببينيم كه تو انتقام خون بندگانت را از دشمنان میگيری.11خداوندا، نالهٔ اسيران را بشنو و با دست توانای خود آنانی را كه محكوم به مرگ هستند، برهان.12از قومهای مجاور ما، به سبب بیحرمتیای كه نسبت به تو روا داشتهاند، هفت برابر شديدتر انتقام بگير.13آنگاه ما كه قوم برگزيده و گوسفندان گلهٔ تو هستيم، تو را تا به ابد شكر خواهيم گفت و تمام نسلهای آيندهٔ ما تو را ستايش خواهند كرد.
1Ein Lied Asafs. Gott, Fremde sind in dein Land eingefallen; sie haben deinen heiligen Tempel geschändet und Jerusalem in Trümmer gelegt. (2پادشاهان 25:8; مزامير 74:1)2Sie haben deine Diener getötet, alle, die zu dir hielten, und haben sie überall liegen lassen als Fraß für die Geier und wilden Tiere. (اِرميا 12:9)3Im ganzen Umkreis von Jerusalem ist das Blut deines Volkes in Strömen geflossen und niemand war da, der die Toten begrub.4Die Nachbarvölker überschütten uns mit Hohn, sie lachen und spotten über uns. (مزامير 44:14)5Wie lange noch, HERR? Willst du für immer zornig auf uns sein? Willst du weiterwüten wie ein Feuer? (مزامير 13:2; مزامير 85:6)6Lass deinen Zorn an den Fremden aus, an den Völkern, die dich nicht kennen, den Königreichen, wo man dich nicht ehrt!7Denn sie haben Israel vernichtet und sein Land verwüstet. (2پادشاهان 25:8)8Rechne uns nicht das Unrecht an, das unsere Väter begangen haben! Begegne uns bald mit deinem Erbarmen, denn wir sind völlig am Ende! (حزقيال نبی 18:1; حزقيال نبی 18:20)9Gott, unser Retter, hilf uns; deine eigene Ehre steht auf dem Spiel! Befrei uns, vergib uns unsere Schuld; mach deinem Namen Ehre! (مزامير 115:1)10Warum sollen die Völker sagen: »Wo ist er denn, ihr Gott?« Lass sie erkennen und lass uns sehen, wie du an ihnen Vergeltung übst für das vergossene Blut deiner Diener!11Lass das Stöhnen der Gefangenen zu dir dringen! Deine Macht ist so groß; darum bewahre das Leben der Todgeweihten!12Unsere Nachbarn haben dich verhöhnt; zahl es ihnen siebenfach zurück!13Wir aber, dein Volk, für das du sorgst wie ein Hirt für seine Herde, wir wollen dir allezeit danken und deinen Ruhm verkünden in allen Generationen! (مزامير 74:1)