(داوود اين مزمور را وقتی از دست پسرش ابشالوم گريخته بود، سراييد.)
1ای خداوند، دشمنانم چقدر زياد شدهاند! بسياری بر ضد من برمیخيزند.2بسياری میگويند كه خدا به داد من نخواهد رسيد.3اما ای خداوند، تو سپر من هستی و از هر سو مرا محافظت مینمايی. تو مرا پيروز و سربلند میسازی و شهامت مرا به من باز میگردانی.4به سوی خداوند فرياد برمیآورم و او از كوه مقدس[1] خود مرا اجابت میكند.5با خيال آسوده به خواب میروم و از خواب بيدار میشوم، زيرا خداوند از من مراقبت مینمايد.6از هزاران دشمنی كه از هر سو مرا احاطه كردهاند، ترسی ندارم.7ای خداوند، برخيز! ای خدای من، مرا نجات ده! دشمنانم را مجازات كن و قدرت آنها را در هم شكن تا ديگر نتوانند به من آسيبی برسانند.8نجات از جانب خداوند میآيد و اوست كه به قوم خود بركت میدهد.
1Ein Lied Davids. Er dichtete es, als er vor seinem Sohn Abschalom fliehen musste. (2سموئيل 15:17)2HERR, ich kann sie nicht mehr zählen, so viele sind’s, die sich gegen mich stellen,3so viele, die schadenfroh von mir sagen: »Von dem will Gott nichts mehr wissen!«4Doch du, HERR, umgibst mich mit deinem Schutz; du rettest meine Ehre, du schaffst mir Recht.5Sooft ich auch zu dir um Hilfe rufe, du hörst mich in deinem Heiligtum, von deinem Berg her schickst du mir Antwort. (اشعيا 14:32)6Ganz ruhig kann ich mich schlafen legen, weil du mich beschützt, bis ich morgens erwache. (مزامير 4:9)7Auch wenn’s Tausende sind, die mich umzingeln, sie können mir keine Angst einjagen! (مزامير 27:3)8Sieh nicht länger zu, HERR! Du mein Gott, greif doch ein! Ich weiß, du schlägst ihnen aufs freche Maul, du brichst meinen Feinden die Zähne aus.9Wer in Not ist, findet bei dir Hilfe. HERR, gib deinem Volk Gelingen und Glück!