1ای خداوند، به داد من برس، زيرا در كمال صداقت رفتار میكنم و توكل راسخ به تو دارم.2خداوندا، مرا بيازما. فكر و دل مرا تفتيش كن و پاک ساز؛3زيرا رحمت تو را در نظر دارم و وفاداری تو را شعار زندگی خود كردهام.4با مردان نادرست نمینشينم و با اشخاص دورو و متظاهر رفت و آمد نمیكنم.5از بدكاران نفرت دارم و با شروران معاشرت نمیكنم.6دستهای خود را خواهم شست تا نشان دهم كه بیگناهم، سپس قربانگاه تو را طواف خواهم كرد.7آنگاه با سراييدن سرود شكرگزاری كارهای شگفتانگيز تو را به همه خبر خواهم داد.8خداوندا، خانهٔ تو را كه حضور پرجلالت در آنجاست، دوست میدارم.9-10پس با من مانند بدكاران و قاتلان رفتار نكن كه رشوه میدهند و خون مردم را میريزند.11اما من راستی را پيشه كردهام؛ بر من رحم كن و مرا نجات ده.12خداوند را در حضور مردم سپاس خواهم گفت، زيرا مرا از خطر میرهاند.
1Von David. HERR, verschaffe mir Recht! Ich habe mir nichts zuschulden kommen lassen. Ich habe dir immer vertraut, nichts hat mich davon abbringen können. (مزامير 43:1; مزامير 59:4)2Stell mich auf die Probe, HERR, prüfe mich auf Herz und Nieren! (مزامير 139:23)3Ich hatte deine Güte immer vor Augen, im Wissen um deine Treue habe ich mein Leben geführt.4Ich hatte nichts zu tun mit falschen Leuten und gab mich nicht ab mit Hinterhältigen.5Ich mied die Gemeinschaft der Verbrecher und blieb den Gewissenlosen fern.6Zum Zeichen meiner Unschuld wasche ich meine Hände, HERR. Dann schreite ich um deinen Altar; (تثنيه 21:6)7ich danke dir mit meinem Lied und verkünde deine Wundertaten.8Ich liebe das Haus, in dem du wohnst, wo du in deiner Herrlichkeit uns nahe bist. (مزامير 5:8; مزامير 23:6)9Töte mich nicht zusammen mit den Sündern; nimm mir nicht das Leben zusammen mit den Mördern!10An ihren Händen klebt schlimmes Unrecht, sie füllen ihre Taschen mit Bestechungsgeld.11Ich aber führe ein Leben ohne Tadel. Erbarme dich und rette mich!12Jetzt stehe ich auf sicherem Grund. Dafür will ich den HERRN preisen, wenn sein Volk zusammenkommt.