1هنگامی كه خداوند ما را از اسارت به اورشليم باز آورد، فكر كرديم كه خواب میبينيم!2سپس دهان ما از خنده پر شد و سرود شادی سر داديم! آنگاه قومهای ديگر دربارهٔ ما گفتند: «خداوند برای بنیاسرائيل كارهای شگفتانگيز كرده است!»3آری خداوندا، تو برای ما كارهای شگفتانگيز كردهای و ما را آزاد ساختهای!4ای خداوند، آنچه را از دست دادهايم به ما بازگردان؛ چنانكه باران، آب را به زمين خشک باز میگرداند.5بگذار آنانی كه با اشک میكارند، با شادی درو كنند!6كسانی كه با اميد و انتظار بيرون رفته بذر میافشانند، با شادی محصول خود را باز خواهند آورد.
1Ein Lied, zu singen auf dem Weg nach Jerusalem. Als der HERR uns heimbrachte, zurück zum Berg Zion, da kamen wir uns vor wie im Traum. (عزرا 1:1)2Wie konnten wir lachen und vor Freude jubeln! Bei den anderen Völkern sagte man damals: »Der HERR hat Großes für sie getan!«3Ja, der HERR hatte Großes für uns getan und wir waren glücklich.4HERR, wende auch jetzt unsere Not, bring Glück und Frieden zurück, so wie du das Wasser wieder zurückbringst und die ausgetrockneten Bäche plötzlich füllst! (نحميا 1:2; اشعيا 59:9)5Wer mit Tränen sät, wird mit Freuden ernten. (متیٰ 5:4; نوشته ء يوحنا 16:20; مکاشفه 21:4)6Weinend gehen sie hin und streuen die Saat aus, jubelnd kommen sie heim und tragen ihre Garben.