1-2خداوند را دوست میدارم زيرا ناله و فرياد مرا میشنود و به درخواست من گوش میدهد، پس تا آخر عمر، نزد او دعا خواهم كرد.3خطر مرگ بر من سايه افكنده بود و مايوس و غمگين بودم،4سپس نام خداوند را خواندم و فرياد زدم: «آه ای خداوند، مرا نجات بده!»5او چه خوب و مهربان است! آری، خدای ما رحيم است.6خداوند افراد سادهدل و فروتن را حفظ میكند. من با خطر روبرو بودم، ولی او مرا نجات داد.7ای جان من، آسوده باش، زيرا خداوند در حق من خوبی كرده است!8او مرا از مرگ نجات داد و اشكهايم را پاک كرد و نگذاشت پايم بلغزد،9تا بتوانم در اين دنيا در حضور خداوند زيست كنم.10-11در شدت پريشانی خود گفتم: «آنها دروغ میگويند، من هرگز از اين وضع خود نجات پيدا نخواهم كرد.» با اين حال ايمان خود را از دست ندادم.12اما اينک در برابر همهٔ خوبیهایی كه خداوند برای من كرده است، چه میتوانم به او بدهم؟13هديهٔ نوشيدنی به حضور خداوند خواهم آورد تا از او تشكر نمايم كه مرا نجات داده است.14در حضور قوم او نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم كرد.15جانهای مقدسان خداوند نزد او عزيزند، پس او نخواهد گذاشت آنها از بين بروند.16ای خداوند، من بندهٔ تو و پسر كنيز تو هستم. تو مرا از چنگ مرگ رها ساختی.17قربانی شكرگزاری را به حضورت تقديم میكنم و نام تو را گرامی میدارم.18-19در حضور تمام مردم اسرائيل و در خانهٔ تو كه در اورشليم است، نذرهای خود را ادا خواهم نمود. خداوند را سپاس باد!
1Ich liebe den HERRN, denn er hört mich, wenn ich zu ihm um Hilfe schreie.2Er hat ein offenes Ohr für mich; darum bete ich zu ihm, solange ich lebe.3Ich war gefangen in den Fesseln des Todes, die Schrecken der Totenwelt griffen nach mir, Angst und Verzweiflung quälten mich. (مزامير 18:5)4Da schrie ich zu ihm: »HERR, rette mein Leben!«5Der HERR ist gütig und gerecht, voll Erbarmen ist unser Gott. (خروج 34:6)6Der HERR schützt alle, die sich nicht helfen können. Ich war schwach und er hat mir geholfen.7Nun kann ich wieder zur Ruhe kommen, denn der HERR ist gut zu mir gewesen.8HERR, du hast mich gerettet vom drohenden Tod, du hast meine Tränen versiegen lassen und meine Füße zurückgehalten vor dem Abgrund. (مزامير 30:4)9Ich darf in der Welt der Lebenden bleiben und in deiner Nähe weiterleben.10Ich habe dem HERRN vertraut, auch als ich klagte: »Ich liege ganz am Boden!«11In meiner Ratlosigkeit sagte ich: »Auf keinen Menschen ist Verlass!«12Wie kann ich dem HERRN vergelten, was er für mich getan hat?13Ich will ihn vor der Gemeinde rühmen und den Becher der Rettung[1] erheben, um ihm zu danken. (مزامير 22:26; مزامير 66:13)14Was ich ihm versprochen habe, löse ich ein in Gegenwart seines ganzen Volkes.15Der HERR lässt die Seinen nicht untergehen, dafür ist ihm ihr Leben zu wertvoll. (مزامير 72:14)16HERR, ich gehöre dir mit Leib und Leben; darum hast du mich vom Tod befreit.17Ich bringe dir ein Dankopfer und bekenne vor allen, dass du zu deinem Namen stehst und hilfst.18Was ich dem HERRN versprochen habe, das löse ich ein in Gegenwart seines ganzen Volkes,19in den Vorhöfen seines Tempels, mitten in dir, Jerusalem! Preist den HERRN – Halleluja!