مزامير 105 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

خداوند و قوم او

1 خداوند را به سبب كارهای شگفتانگيزش سپاس گوييد. كارهای او را برای ساير قومها تعريف كنيد. 2 او را بستاييد و دربارهٔ كارهای شگفتانگيزش تفكر نماييد. 3 ای طالبان خداوند به او افتخار كنيد. دل شما هميشه شاد باشد. 4 از او كمک بخواهيد و پيوسته او را طلب كنيد. 5-6 ای فرزندان ابراهيم و يعقوب، ای بندگان برگزيدهٔ خداوند، كارهای شگفتانگيز و داوريهای او را به ياد آوريد! 7 «يهوه» خدای ما است و سراسر جهان را داوری میكند. 8-9 او تا ابد به عهدی كه با ابراهيم بسته و سوگندی كه برای اسحاق خورده است، اگرچه هزار پشت هم بگذرد، وفادار خواهد ماند. 10-11 اين است عهد جاودانی او با اسرائيل كه فرمود: «سرزمين كنعان را به شما خواهم بخشيد تا ميراث شما شود.» 12 خداوند اين وعده را هنگامی به اسرائيل داد كه هنوز قومی كوچک بودند و در كنعان در غربت به سر میبردند، 13 در ميان قبايل سرگردان بودند و از يک ديار به دياری ديگر میرفتند. 14-15 اما خداوند نگذاشت كسی بر آنها ظلم كند. او حتی پادشاهان را به خاطر آنها هشدار داده، گفت: «بر برگزيدگان من دست دراز نكنيد و به انبيای من آزار نرسانيد.» 16 خداوند در كنعان خشكسالی پديد آورد و قحطی تمام سرزمين آنجا را فرا گرفت. 17 او پيش از آن يوسف را به مصر فرستاده بود. برادران يوسف او را همچون برده فروخته بودند. 18 پاهای يوسف را به زنجير بستند و گردن او را در حلقهٔ آهنی گذاشتند. 19 او در زندان ماند تا زمانی كه پيشگويیاش به وقوع پيوست. در زندان خداوند صبر و بردباری او را آزمود. 20 آنگاه، فرعون دستور داد تا يوسف را از زندان بيرون آورده، آزاد سازند. 21 سپس او را ناظر خانهٔ خود و حاكم سرزمين مصر نمود 22 تا بر بزرگان مملكت فرمان راند و مشايخ را حكمت آموزد. 23 آنگاه يعقوب و فرزندانش به مصر رفتند و در آن سرزمين ساكن شدند. 24 خداوند قوم خود را در آنجا بزرگ ساخت و آنها را از دشمنانشان قویتر كرد. 25 اما از طرف ديگر، خداوند كاری كرد كه مصریها بر قوم او ظلم كنند و ايشان را بردهٔ خود سازند. 26 سپس بندگان خود موسی و هارون را كه برگزيده بود، نزد بنیاسرائيل فرستاد. 27 موسی و هارون، كارهای شگفتانگيز و معجزات خدا را در مصر به ظهور آوردند. 28 خدا سرزمين مصر را با تاريكی پوشانيد اما مصريان فرمان خدا را مبنی بر آزاد سازی قوم اسرائيل اطاعت نكردند. 29 او آبهای ايشان را به خون مبدل ساخت و همهٔ ماهيانشان را كشت. 30 زمين آنها و حتی قصر فرعون پر از قورباغه شد. 31 به امر خداوند انبوه پشه و مگس در سراسر مصر پديد آمد. 32 به جای باران، تگرگ مرگبار و رعد و برق بر زمين مصر فرستاد 33 و باغهای انگور و تمام درختان انجير مصریها را از بين برد. 34-35 خداوند امر فرمود و ملخهای بیشماری پديد آمدند و تمام گياهان و محصولات مصر را خوردند. 36 او همهٔ پسران ارشد مصریها را كشت. 37 سرانجام بنیاسرائيل را در حالی که طلا و نقره فراوانی با خود برداشته بودند، صحيح و سالم از مصر بيرون آورد. 38 مصريان از رفتن آنها شاد شدند، زيرا از ايشان ترسيده بودند. 39 خداوند در روز بر فراز قوم اسرائيل ابر میگسترانيد تا آنها را از حرارت آفتاب محفوظ نگاه دارد و در شب، آتش به ايشان میبخشيد تا به آنها روشنايی دهد. 40 آنها گوشت خواستند و خداوند برای ايشان بلدرچين^[1] فرستاد و آنها را با نان آسمانی سير كرد. 41 او صخره را شكافت و از آن آب جاری شد و در صحرای خشک و سوزان مثل رودخانه روان گرديد. 42 زيرا خداوند اين وعدهٔ مقدس را به بندهٔ خويش ابراهيم داده بود كه نسل او را بركت دهد. 43 پس او قوم برگزيدهٔ خود را در حالی که با شادی سرود میخواندند از مصر بيرون آورد، 44 و سرزمين قومهای ديگر را با تمام محصولاتشان به آنها بخشيد 45 تا در آن سرزمين نسبت به وی وفادار مانده، از دستوراتش اطاعت نمايند. خداوند را سپاس باد!

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft

Gott hält sein Versprechen

1 (Verse 1-15: 1 Chr 16,8-22) Dankt dem HERRN! Macht seinen Namen überall bekannt; verkündet allen Völkern, was er getan hat! (مزامير 96:3) 2 Singt und spielt zu seiner Ehre, ruft euch seine Wunder ins Gedächtnis! 3 Seid stolz auf ihn, den heiligen Gott! Seid voller Freude über ihn, ihr, die ihr nach ihm fragt! 4 Geht zum HERRN, denn er ist mächtig; sucht seine Nähe zu aller Zeit! (مزامير 27:8) 5 Erinnert euch an seine machtvollen Taten, an seine Wunder und Gerichtsurteile, 6 ihr Nachfahren seines Dieners Abraham, ihr Nachkommen Jakobs, ihr seine Erwählten! 7 Er ist unser Gott, er, der HERR, seine Herrschaft umschließt die ganze Welt. 8 Niemals vergisst er seinen Bund mit uns, sein Versprechen gilt tausend Generationen. (تثنيه 7:9) 9 So hat er es Abraham zugesagt und es Isaak mit einem Schwur bestätigt. (پيدايش 15:18; پيدايش 26:3) 10 So hat er es Jakob fest versprochen, als ewigen Bund mit Israel. (پيدايش 28:13) 11 Er hat gesagt: »Ich gebe euch ganz Kanaan, ich teile es euch zu als Erbbesitz.« 12 Sie waren damals leicht zu zählen, nur eine Hand voll Leute waren sie, eingewanderte Fremde im Land. 13 Sie zogen von einem Volk zum andern, auf Wanderschaft in vieler Herren Länder. (پيدايش 12:10; پيدايش 20:1) 14 Doch Gott ließ sie von niemand unterdrücken, ihretwegen warnte er die Herrscher: 15 »Hände weg von meinen berufenen Dienern! Krümmt meinen Propheten kein Haar!« (پيدايش 20:7) 16 Als er den Hunger ins Land kommen ließ und kein Brot mehr zu finden war, (پيدايش 37:12; پيدايش 39:19; پيدايش 41:1)

پيدايش 37:12پيدايش 39:19پيدايش 41:1

17 da schickte er ihnen jemand voraus: Josef wurde als Sklave verkauft. 18 Man zwängte seine Füße in eiserne Fesseln, ein eiserner Ring umschloss seinen Hals, 19 bis dann seine Voraussage sich erfüllte und das Wort des HERRN seine Unschuld erwies. (پيدايش 39:11; پيدايش 40:9) 20 Der König befahl, seine Fesseln zu lösen; der Herrscher vieler Völker gab ihm die Freiheit. 21 Er vertraute ihm die Regierung an, die Verwaltung seines ganzen Eigentums, 22 damit er den Ministern Weisung erteilte und die königlichen Ratgeber Weisheit lehrte. 23 Dann kam Jakob nach Ägypten, Israel wurde Gast im Land der Nachkommen Hams. (پيدايش 47:5) 24 Der HERR ließ das Volk sehr zahlreich werden und mächtiger als seine Unterdrücker. (خروج‌ 1:6) 25 So änderte er den Sinn der Ägypter: Sie begannen, die Israeliten zu hassen und Gottes Diener arglistig zu täuschen. 26 Er sandte Mose, seinen Vertrauten, und Aaron, den er ausgewählt hatte. (خروج‌ 2:1) 27 Sie vollbrachten die Wunder, die er angekündigt hatte, seine Machterweise im Land der Hamiten. (خروج‌ 7:1) 28 Er schickte die schwärzeste Finsternis – diesmal widersprachen Mose und Aaron ihm nicht.^[1] 29 Die Gewässer der Ägypter verwandelte er in Blut und ließ ihre Fische darin sterben. 30 Es wimmelte überall von Fröschen, sogar in den königlichen Gemächern. 31 Auf seinen Befehl kam das Ungeziefer, Schwärme von Mücken bedeckten Ägypten. 32 Statt Regen schickte er ihnen Hagel, im ganzen Land flammten Blitze. 33 Ihre Weinstöcke und Feigenbäume zerschlug er, er zerbrach alle Bäume in ihrem Gebiet. 34 Ein Befehl von ihm, und die Heuschrecken kamen in Riesenscharen ohne Zahl. 35 Die ließen keinen Grashalm stehen und fraßen alle Felder kahl. 36 Zuletzt erschlug er die Erstgeborenen, den Stolz der ägyptischen Familien. (خروج‌ 12:29) 37 Dann führte er die Seinen aus dem Land, beladen mit Schätzen von Silber und Gold; niemand aus ihren Stämmen blieb zurück. (خروج‌ 12:35) 38 Ganz Ägypten war froh über ihren Auszug, so groß war die Angst vor diesem Volk. 39 Durch eine Wolke schützte sie der HERR und Feuer erhellte für sie die Nacht. (خروج‌ 13:21; خروج‌ 14:19) 40 Als sie ihn baten, ließ er Wachteln kommen, mit Brot vom Himmel machte er sie satt. (خروج‌ 16:13; خروج‌ 16:31) 41 Er öffnete den Felsen und Wasser kam hervor, wie ein Strom ergoss es sich durch die Wüste. (خروج‌ 17:3) 42 Das tat er wegen seines heiligen Versprechens, das er seinem Diener Abraham gegeben hatte. (مزامير 105:9) 43 Als er sein erwähltes Volk befreite, da sangen und jubelten sie vor Freude. 44 Er gab ihnen die Länder anderer Völker, der Ertrag fremder Arbeit wurde ihr Besitz, (يوشع‌ 24:11) 45 damit sie nun seinen Anordnungen folgen und seinen Weisungen gehorchen. Preist den HERRN – Halleluja!