1خوشا به حال كسی كه با بدكاران مشورت نمیكند و راه گناهكاران را در پيش نمیگيرد و با كسانی كه خدا را مسخره میكنند همنشين نمیشود،2بلكه مشتاقانه از دستورات خداوند پيروی میكند و شب و روز در آنها تفكر مینمايد.3او همچون درختی است كه در كنار نهرهای آب كاشته شده و به موقع ميوه میدهد و برگهايش هرگز پژمرده نمیشود؛ كارهای او هميشه ثمربخش است.4اما بدكاران چنين نيستند. آنها مانند كاهی هستند كه در برابر باد پراكنده میشود.5آنها در برابر مسند داوری خدا محكوم خواهند شد و به جماعت خداشناسان راه نخواهند يافت.6درستكاران توسط خداوند محافظت و هدايت میشوند، اما بدكاران به سوی نابودی پيش میروند.
1Wie glücklich ist ein Mensch, der sich nicht verführen lässt von denen, die Gottes Gebote missachten, der nicht dem Beispiel gewissenloser Sünder folgt und nicht zusammensitzt mit Leuten, denen nichts heilig ist. (مزامير 34:12; مزامير 119:1; مزامير 145:20; امثال 4:14; امثال 24:19)2Wie glücklich ist ein Mensch, der Freude findet an den Weisungen des HERRN, der Tag und Nacht in seinem Gesetz liest und darüber nachdenkt. (يوشع 1:8)3Er gleicht einem Baum, der am Wasser steht; Jahr für Jahr trägt er Frucht, sein Laub bleibt grün und frisch. Was immer ein solcher Mensch unternimmt, es gelingt ihm gut. (مزامير 92:13; اِرميا 17:8)4Ganz anders geht es denen, die nicht nach Gott fragen: Sie sind wie Spreu, die der Wind davonbläst. (Wis 5:14)5Vor Gottes Gericht können sie nicht bestehen und in der Gemeinde der Treuen ist für sie kein Platz.6Der HERR kennt die Taten der Menschen, die auf ihn hören, und behält sie im Gedächtnis;[1] aber von denen, die nicht nach ihm fragen, bleibt keine Spur.