غلاطيه 5

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 پس، اكنون كه مسيح شما را آزاد كرده است، بكوشيد آزاد بمانيد و بار ديگر اسير قيد و بند شريعت نشويد.2 به آنچه میگويم با دقت توجه نماييد: اگر تصور میكنيد كه با ختنه شدن و انجام احكام مذهبی میتوانيد مقبول خدا گرديد، در آن صورت مسيح ديگر نمیتواند شما را رستگار سازد.3 باز تكرار میكنم هر كه بخواهد با ختنه شدن، خدا را خشنود سازد، مجبور است بقيهٔ احكام شريعت را نيز يک به يک حفظ كند، و گرنه محكوم به هلاكت ابدی است.4 اگر بخواهيد با حفظ دستورهای مذهبی مقبول خدا شويد، مسيح برای شما هيچ فايدهای نخواهد داشت و از فيض و لطف الهی محروم خواهيد ماند.5 و ليكن ما به ياری روحالقدس، به سبب ايمانی كه داريم، در حضور خدا بیگناه محسوب میشويم.6 برای ما كه از مسيح حيات جاودانی يافتهايم، ديگر ختنه شدن يا نشدن اهميتی ندارد. مهم آنست كه ايمانی داشته باشيم كه از آن محبت بجوشد.7 خوب پيشرفت میكرديد! چه كسی اينچنين شما را از راه راست منحرف كرد؟8 بدون شک، اين امر از جانب خدا نيست، چون او خودش شما را دعوت كرده تا بوسيلهٔ مسيح آزاد شويد.9 اين كار يک نفر خرابكار است كه مانند بُزِ گَر به ميان شما آمده؛ و واضح است كه يک بز گر كافی است كه تمام گله را مبتلا سازد.10 مطمئنم خداوند شما را در خصوص اين مطلب با من هم عقيده سازد. اما خدا اين شخص خرابكار را، هر كه میخواهد باشد، به سزای اعمالش خواهد رساند.11 اما بعضی میگويند كه من خود به هنگام بشارت به مردم اعلام میكنم كه ختنه شدن و انجام فرايض مذهبی، برای نجات ضروری است. اگر واقعاً چنين بود، ديگر اينقدر آزار نمیديدم، زيرا واضح است كه هيچكس از اين نوع پيغام نمیرنجد. اما آزاری كه میبينم، نشان میدهد كه هنوز هم به«نجات، توسط ايمان به صليب مسيح» موعظه میكنم.12 ای كاش آنانی كه فكر شما را مضطرب میسازند و میخواهند شما«ختنه» شويد، رابطهٔ خود را با شما به کلی«قطع میكردند» و ديگر كاری به كارتان نمیداشتند.13 برادران عزيز، خدا به شما آزادی عطا كرده است، اما آزادی نه برای پيروی از خواستههای نفستان، بلكه برای محبت كردن و خدمت كردن به يكديگر.14 زيرا تمام دستورهای خدا، در اين دستور خلاصه میشود كه: «ديگران را دوست بدار، به همان اندازه كه خود را دوست میداری.»15 اما مواظب باشيد به جای محبت كردن، مدام در حال ايراد گرفتن و زخم زبان زدن به يكديگر نباشيد، مبادا لطمهای جبرانناپذير به يكديگر وارد آوريد.16 از این رو، به شما توصيه میكنم كه از اوامر روح خدا پيروی كنيد؛ او به شما خواهد آموخت كه چه بكنيد و كجا برويد. در اين صورت ديگر بردهٔ اميال نفس سركش خود نخواهيد بود.17 زيرا ما انسانها، به طور طبيعی دوست داريم اميال نفسانی خود را بجا آوريم، اميالی كه مخالف اراده و خواست روح خداست. برعكس، هرگاه میخواهيم از اوامر روح خدا پيروی كنيم و خواست او را بجا بياوريم، اميال طبيعی ما به مخالفت با آنها میپردازد. اين دو نيرو، مدام در ما در حال كشمكش هستند و میكوشند بر ارادهٔ ما مسلط شوند. در نتيجه، هر کاری بخواهيم انجام دهيم، از تأثير اين نيروها خالی نيست.18 اما هرگاه روح خدا شما را هدايت كند، ديگر لازم نخواهد بود برای انجام دستورهای خدا، به خود فشار بياوريد.19 هنگامی كه از اميال و خواستههای نادرست خود پيروی میكنيد، اين گناهان وارد زندگی شما میشوند: زنا و انحرافات جنسی و بیعفتی؛20 بتپرستی و جادوگری و احضار ارواح؛ دشمنی و دو به هم زنی؛ كينهتوزی و خشم؛ خودخواهی و نفعطلبی، شكايت و انتقاد و بهانهجويی؛ در اشتباه دانستن ديگران و بر حق شمردن خود و اعضای گروه خود؛21 حسادت و آدمکشی؛ مستی و عياشی و چيزهايی از اين قبيل. همانطور كه قبلاً هم اشاره كردم، باز تكرار میكنم هر كه اينچنين زندگی كند، هرگز در ملكوت خدا جايی نخواهد داشت.22 اما هرگاه روح خدا زندگی ما را هدايت فرمايد، اين ثمرات را در زندگی ما بوجود خواهد آورد: محبت، شادی، آرامش، بردباری، مهربانی، نيكوكاری، وفاداری، فروتنی و خويشتنداری.23 هيچيک از اين صفات پسنديده، تضادی با احكام مذهبی و شريعت يهود ندارند.24 آنانی كه از آنِ مسيح میباشند، اميال نفسانی و هوسهای ناپاک خود را بر صليب مسيح ميخكوب كردهاند.25 اگر اكنون با قدرت روح خدا زندگی میكنيم، لازم است كه هدايت او را در تمام قسمتهای زندگی خود بپذيريم.26 در اين صورت، ديگر جاهطلب و شهرتطلب نخواهيم بود و در نتيجه، يكديگر را نخواهيم رنجاند و به يكديگر حسادت نخواهيم ورزيد.

غلاطيه 5

Gute Nachricht Bibel 2018

از Deutsche Bibelgesellschaft
1 Christus hat uns befreit; er will, dass wir jetzt auch frei bleiben. Steht also fest und lasst euch nicht wieder ins Sklavenjoch einspannen! (غلاطيه 2:4; غلاطيه 4:5; غلاطيه 4:9; غلاطيه 5:3; غلاطيه 5:13)2 Ich, Paulus, sage euch mit aller Deutlichkeit: Wenn ihr euch beschneiden lasst, dann wird Christus und alles, was er gebracht hat, für euch nutzlos sein.3 Ich sage noch einmal mit Nachdruck jedem, der sich beschneiden lässt: Er verpflichtet sich damit, das ganze Gesetz zu befolgen. (روم 2:25; غلاطيه 3:10; نامهء يعقوب‌ 2:10)4 Wenn ihr wirklich vor Gott als gerecht bestehen wollt, indem ihr das Gesetz befolgt, habt ihr euch von Christus losgesagt und die Gnade vertan.5 Wir dagegen leben aus der Kraft des Heiligen Geistes und setzen alles auf Glauben und Vertrauen, und so erwarten wir das Ziel, auf das wir hoffen dürfen: dass wir vor Gott als gerecht bestehen und das Heil erlangen werden. (روم 8:4; غلاطيه 2:16)6 Wo Menschen mit Jesus Christus verbunden sind, zählt nicht, ob jemand beschnitten ist oder nicht. Es zählt nur der vertrauende Glaube, der sich in tätiger Liebe auswirkt. (1‏قرنتس 7:19; غلاطيه 3:28; غلاطيه 6:15)7 Ihr kamt so gut voran! Wer hat euch aufgehalten, dass ihr der Wahrheit nicht mehr folgen wollt?8 Das, was man euch da einreden will, kommt nicht von Gott, der euch berufen hat. (غلاطيه 1:6)9 Denkt daran: »Ein klein wenig Sauerteig macht den ganzen Teig sauer.« (1‏قرنتس 5:6)10 Weil ich mit Christus, dem Herrn, rechne, bin ich zuversichtlich, dass ihr zur gleichen Überzeugung kommen werdet. Die, die euch irremachen, werden ihr Urteil empfangen, ganz gleich, wer sie sind. (غلاطيه 1:7)11 Meine Brüder und Schwestern,[1] wenn ich selbst fordern würde, dass Christen sich beschneiden lassen müssen, wie manche mir unterstellen:[2] Warum werde ich dann noch verfolgt? Dann wäre ja der Stein des Anstoßes beseitigt, dass wir allein durch das gerettet werden, was am Kreuz für uns geschehen ist. (1‏قرنتس 1:23; غلاطيه 6:12)12 Wenn die Leute, die euch aufhetzen, schon so viel Wert aufs Beschneiden legen, dann sollen sie sich doch gleich kastrieren lassen!13 Gott hat euch zur Freiheit berufen, meine Brüder und Schwestern! Aber missbraucht eure Freiheit nicht als Freibrief zur Befriedigung eurer selbstsüchtigen Wünsche, sondern dient einander in Liebe. (1‏قرنتس 6:12; 1‏قرنتس 10:23; ‏1پطرس 2:16)14 Das ganze Gesetz ist erfüllt, wenn dieses eine Gebot befolgt wird: »Liebe deinen Mitmenschen wie dich selbst.« (لاويان‌ 19:18; نوشتهء مَرقُس‌ 12:31)15 Wenn ihr einander wie wilde Tiere kratzt und beißt, dann passt nur auf, dass ihr euch nicht gegenseitig verschlingt!16 Ich will damit sagen: Lebt aus der Kraft, die der Geist Gottes gibt; dann müsst ihr nicht euren selbstsüchtigen Wünschen folgen. (روم 8:2; غلاطيه 5:25)17 Die menschliche Selbstsucht kämpft gegen den Geist Gottes und der Geist Gottes gegen die menschliche Selbstsucht: Die beiden liegen im Streit miteinander, sodass ihr von euch aus das Gute nicht tun könnt, das ihr doch eigentlich wollt. (روم 7:13)18 Wenn ihr euch aber vom Geist Gottes führen lasst, dann steht ihr nicht mehr unter dem Gesetz, das euch diesem Widerspruch ausliefert.[3] (روم 6:14; روم 7:4)19 Was die menschliche Selbstsucht hervorbringt, ist offenkundig, nämlich: Unzucht, Verdorbenheit und Ausschweifung, (نوشتهء مَرقُس‌ 7:21; روم 1:28; 1‏قرنتس 6:9; افسس 5:3; کولسی 3:5; 1تيموتائوس 1:9; 2تيموتائوس 3:2; ‏1پطرس 4:3)20 Götzenanbetung und magische Praktiken, Feindschaft, Streit und Rivalität, Wutausbrüche, Intrigen, Uneinigkeit und Spaltungen,21 Neid, Trunk- und Fresssucht und noch vieles dergleichen. Ich warne euch, wie ich es schon früher getan habe: Menschen, die solche Dinge tun, werden nicht erben, was Gott versprochen hat; für sie ist kein Platz in Gottes neuer Welt.[4]22 Der Geist Gottes dagegen lässt als Frucht eine Fülle von Gutem wachsen, nämlich: Liebe, Freude und Frieden, Geduld, Freundlichkeit und Güte, Treue, (افسس 5:9)23 Bescheidenheit und Selbstbeherrschung. Gegen all dies hat das Gesetz nichts einzuwenden.24 Menschen, die zu Jesus Christus gehören, haben ja doch ihre selbstsüchtige Natur[5] mit allen Leidenschaften und Begierden ans Kreuz genagelt. (روم 6:6; غلاطيه 2:19; غلاطيه 6:14; کولسی 3:5; 1يوحنا 3:6)25 Wenn wir nun durch Gottes Geist ein neues Leben haben, dann wollen wir auch aus diesem Geist unser Leben führen. (روم 8:4; 1‏قرنتس 6:19; غلاطيه 5:16)26 Wir wollen nicht mit unseren vermeintlichen Vorzügen voreinander großtun, uns damit gegenseitig herausfordern oder einander beneiden. (روم 12:10; فيليپی 2:3)