1سپس، سليمان برای خود يک كاخ سلطنتی ساخت و برای ساختن آن سيزده سال وقت صرف كرد.2اسم يكی از تالارهای آن كاخ را«تالار جنگل لبنان» گذاشت. درازای اين تالار پنجاه متر، پهنای آن بيست و پنج متر و بلندی آن پانزده متر بود. سقف آن از تيرهای سرو پوشيده شده بود و روی چهار رديف از ستونهای سرو قرار داشت.3سقف مجموعاً چهل و پنج تير داشت كه در سه رديف پانزده تايی قرار گرفته بودند.4در هر يک از دو ديوار جانبی، سه رديف پنجره كار گذاشته شده بود.5چارچوب تمام درها و پنجرهها به شکل چهارگوش بود و پنجرههای ديوارهای جانبی، روبروی هم قرار داشتند.6تالار ديگر«تالار ستونها» ناميده شد كه درازای آن بيست و پنج متر و پهنای آن پانزده متر بود. جلو اين تالار، يک ايوان بود كه سقف آن روی ستونها قرار داشت.7در كاخ سلطنتی، يک تالار ديگر هم بود به اسم«تالار داوری» كه سليمان در آنجا مینشست و به شكايات مردم رسيدگی میكرد. اين تالار از كف تا سقف با چوب سرو پوشيده شده بود.8پشت اين تالار، خانهٔ شخصی خودِ پادشاه ساخته شد كه شبيه«تالار داوری» بود. سليمان خانهٔ ديگری شبيه خانهٔ خود، برای زنش كه دختر فرعون بود ساخت.9تمام اين عمارتها از سنگهای مرغوب و تراشيده شده در اندازههای معين ساخته شده بودند.10پايهٔ عمارتها از سنگهای بزرگ پنج متری و چهار متری تشكيل شده بود.11بر سر ديوارهای اين عمارتها تيرهايی از چوب سروكار گذاشته بودند.12ديوار حياط بزرگ كاخ، مانند حياط داخلی خانهٔ خدا با سه رديف سنگ تراشيده و يک رديف چوب سرو ساخته شده بود.13-14سليمان پادشاه به دنبال يک ريختهگر ماهر به اسم حورام فرستاد و او را دعوت كرد تا از صور به اورشليم بيايد و برای او كار كند. حورام دعوت سليمان را پذيرفت. مادر حورام يک بيوهزن يهودی از قبيلهٔ نفتالی و پدرش يک ريختهگر از اهالی صور بود.
دو ستون مفرغی
15حورام دو ستون از مفرغ درست كرد كه بلندی هر یک نه متر و دور هر يک شش متر بود. (2تواريخ 3:15)16-22برای ستونها دو سر ستون مفرغی ساخت. هر یک از اين سر ستونها به شكل گل سوسن بود. بلندی هر سر ستون دو و نيم متر و پهنای هر يک دو متر بود. هر كدام از اين سر ستونها با هفت رشته زنجير مفرغی بافته شده و با دو رديف انار مفرغی تزيين شده بود. تعداد انارهای مفرغی در هر سر ستون دويست عدد بود. حورام اين ستونها را در دو طرف در ورودی خانهٔ خدا بر پا نمود. ستون جنوبی را«ستون ياكين»[1] ناميد و ستون شمالی را«ستون بوعز»[2] نام گذاشت.
حوض مفرغی
23حورام يک حوض گرد از مفرغ درست كرد كه عمق آن دو و نيم متر، قطرش پنج متر و محيطش پانزده متر بود. (2تواريخ 4:2)24بر كنارههای لبهٔ حوض در دو رديف نقشهای كدويی شكل (در هر متر بيست نقش) قرار داشتند. اين نقشها با خود حوض قالبگيری شده بود.25اين حوض بر پشت دوازده مجسمهٔ گاو قرار داشت. سر گاوها به طرف بيرون بود، سه گاو رو به شمال، سه گاو رو به جنوب، سه گاو رو به مغرب و سه گاو رو به مشرق.26ضخامت ديوارهٔ حوض به پهنای كف دست بود. لبهٔ آن به شکل جام بود و مانند گلبرگ سوسن به طرف بيرون باز میشد. گنجايش آن بيش از چهل هزار ليتر بود.
ميزهای مفرغی
27-30سپس حورام ده ميز مفرغی با پايههای چرخدار درست كرد. درازای هر ميز دو متر، پهنای آن دو متر و بلنديش يک و نيم متر بود. چهار طرف ميز بهوسیلهٔ ورقههای چهارگوش پوشانده شده بود. هر ورقه داخل قابی قرار داشت و ورقهها و قابها با نقشهايی از فرشته، شير و گاو تزيين شده بود. در قسمت بالا و پايين گاوها و شيرها نقشهايی از دستههای گل قرار داشت. هر يک از اين ميزها دارای چهار چرخ مفرغی بود. اين چرخها دور محورهای مفرغی حركت میكردند. در چهار گوشهٔ هر ميز، چهار پايهٔ كوچک نصب شده بود تا حوضچهای را كه میساختند روی آنها بگذارند. اين پايههای كوچک با نقشهای مارپيچی تزيين شده بودند.31در قسمت بالای هر ميز، سوراخ گردی قرار داشت. دور اين سوراخ را قابی به بلندی هفتاد و پنج سانتی متر فرا گرفته بود كه پنجاه سانتی متر آن بالای ميز و بيست و پنج سانتی متر ديگر داخل ميز قرار میگرفت. دور قاب با نقشهايی تزيين شده بود.32محور چرخها به پايههای ميزها وصل بود و بلندی هر چرخ هفتاد و پنج سانتی متر بود،33و چرخها به چرخهای عرابه شباهت داشتند. محور، چرخ، پرهها و توپی چرخ، همه از جنس مفرغ بودند.34در هر گوشهٔ ميز، روی هر پايه، يک دستگيره از جنس خود ميز وجود داشت.35دور تا دور هر ميز تسمهای به بلندی بيست و پنج سانتی متر كشيده شده بود و پايهها و ورقههای آن به سر ميز متصل بودند.36قسمتهای خالی پايهها و ورقهها با نقشهايی از فرشته، شير و درخت خرما تزيين شده و با دستههای گل پوشيده شده بود.37تمام اين ميزها به يک شكل و اندازه و از يک جنس ساخته شده بودند.38حورام همچنين ده حوضچه مفرغی ساخت و آنها را بر سر ده ميز چرخدار گذاشت. قطر هر حوضچه دو متر بود و گنجايشش هشتصد ليتر.39پنج ميز با حوضچههايش در سمت جنوب و پنج ميز ديگر با حوضچههايش در سمت شمال خانهٔ خدا گذاشته شد. حوض اصلی در گوشهٔ جنوب شرقی خانه خدا قرار گرفت.40حورام همچنين سطلها، خاکاندازها و كاسهها ساخت. او تمام كارهای خانهٔ خداوند را كه سليمان پادشاه به او واگذار كرده بود به انجام رسانيد.
وسايل خانه خدا
41-45اين است فهرست اشيايی كه حورام ساخت: دو ستون، دو سر ستون كاسه مانند برای ستونها، دو رشته زنجير روی سر ستونها، چهارصد انار مفرغی برای دو رشته زنجير سر ستون (يعنی برای هر رشته زنجير سر ستون دويست انار كه در دو رديف قرار داشتند)، ده ميز با ده حوضچه روی آنها، يک حوض بزرگ با دوازده گاو مفرغی زير آن، سطلها، خاکاندازها، كاسهها. حورام تمام اين اشیا خانه خداوند را از مفرغ صيقلی برای سليمان پادشاه ساخت. (2تواريخ 4:11)46به دستور سليمان، اين اشیا در دشت اردن كه بين سوكوت و صرتان قرار داشت قالبريزی شده بود.47وزن آنها نامعلوم بود، چون به قدری سنگين بودند كه نمیشد آنها را وزن كرد!48در ضمن، به دستور سليمان وسايلی از طلای خالص برای خانهٔ خداوند ساخته شد. اين وسايل عبارت بودند از: قربانگاه، ميز نان مقدس،49ده چراغدان با نقشهای گل (اين چراغدانها روبروی قدسالاقداس قرار داشتند، پنج عدد در سمت راست و پنج عدد در سمت چپ)، چراغها، انبركها،50پيالهها، انبرها، كاسهها، قاشقها، آتشدانها، لولاهای درهای قدسالاقداس و درهای اصلی راه ورودی خانهٔ خدا. تمام اينها از طلای خالص ساخته شده بودند.51وقتی كارهای خانه خداوند تمام شد، سليمان طلا و نقره و تمام ظروفی را كه پدرش وقف خانهٔ خداوند كرده بود، به خزانهٔ خانهٔ خداوند آورد.
1An seinem eigenen Haus, der Palastanlage, baute Salomo dreizehn Jahre, bis alles vollendet war.2Er baute eine große Halle, die der »Libanonwald« genannt wurde. Sie war 50 Meter lang, 25 Meter breit und 15 Meter hoch. Ihre Decke wurde von vier Reihen von Zedernsäulen getragen, auf denen Zedernbalken ruhten.3Im Obergeschoss befanden sich 45 abgeteilte Räume,[1] die mit Zedernbrettern gedeckt waren, je 15 in einer Reihe.4Die Halle hatte an den beiden Seitenwänden drei übereinanderliegende Reihen von je drei Fenstern, die sich genau gegenüberstanden.5An den Schmalseiten waren je drei einander gegenüberliegende Türen,[2] deren Rahmen vierfach abgestuft waren.6Weiter baute Salomo die »Säulenhalle«, 25 Meter lang und 15 Meter breit. Sie hatte eine Vorhalle, deren Dach ebenfalls von Säulen getragen wurde.[3]7Außerdem baute er die »Thronhalle«, sie war vom Boden bis zur Decke mit Zedernholz getäfelt. Sie hieß auch Gerichtshalle, weil der König hier Gericht hielt.8Salomos Wohnhaus lag hinter der Thronhalle in einem anderen Hof. Es war in derselben Bauweise errichtet, und ebenso das Haus für die ägyptische Königstochter, die Salomo geheiratet hatte. (1پادشاهان 3:1)9Alle diese Gebäude waren aus besten Quadersteinen aufgeführt, die auf der Außen- und Innenseite mit der Steinsäge geschnitten waren.[4]10Die Fundamente bestanden aus mächtigen Steinblöcken, teils fünf, teils vier Meter lang.11Darauf erhoben sich Mauern aus Quadersteinen, zwischen denen Balken aus Zedernholz eingefügt waren.12Der große Hof um die Palastgebäude war von einer Mauer eingefasst, die abwechselnd aus drei Lagen behauener Steine und einer Lage Zedernbalken aufgeführt war. In derselben Bauweise waren auch die Mauer um den inneren Vorhof des Tempels sowie die Vorhalle des Tempels errichtet worden.
Berufung des Bronzegießers Hiram
13-14König Salomo ließ aus Tyrus einen Bronzegießer namens Hiram kommen. Er war der Sohn einer Witwe aus dem Stamm Naftali, sein Vater war ein Tyrer gewesen. Er war ein begabter und erfahrener Künstler und konnte jede Art von bronzenen Gegenständen herstellen. Er folgte dem Ruf Salomos und übernahm die Leitung der Bronzearbeiten. (2تواريخ 2:12)
Bronzearbeiten für den Tempel: die beiden Säulen
15Hiram goss zwei Säulen aus Bronze, jede neun Meter hoch; der Umfang des Säulenschafts betrug sechs Meter. (2تواريخ 3:15)16Oben auf jede Säule setzte er ein bronzenes Kapitell von zweieinhalb Meter Höhe.17Die Kapitelle waren mit Reihen von kettenartigen Bändern überzogen, je sieben an jedem Kapitell.18-22Um jedes Kapitell zogen sich über den Bändern rundherum je zwei Girlanden von bronzenen Granatäpfeln, zweihundert an jeder Säule. Das Ganze sah aus wie ein Blütenkelch.[5] Als Hiram die Arbeit vollendet hatte, wurden die Säulen vor der Eingangshalle des Tempels aufgestellt; die rechte bekam den Namen Jachin (Er richtet auf), die linke den Namen Boas (In ihm ist Stärke).
Das große bronzene Becken
23Dann machte Hiram ein großes rundes Bronzebecken, das »Meer«. Sein Durchmesser betrug fünf Meter, sein Umfang fünfzehn Meter und seine Höhe zweieinhalb Meter. (2تواريخ 4:2)24Auf der Außenseite war es unterhalb des Randes mit zwei Reihen von Flaschenkürbissen verziert, die mit dem Becken aus einem Guss waren; auf einen halben Meter kamen zehn kleine Kürbisse.25Das Becken wurde von zwölf Rindern getragen, die in Dreiergruppen angeordnet waren; jede Gruppe schaute in eine andere Himmelsrichtung.26Der Rand des Beckens war nach außen gewölbt wie bei einem Kelch oder einer Wasserlilie. Das Metall war etwa eine Handbreite dick. Das Becken fasste über 40000 Liter.[6]
Die bronzenen Kesselwagen
27Außerdem machte Hiram zehn fahrbare Gestelle aus Bronze.[7] Jedes war zwei Meter lang, zwei Meter breit und eineinhalb Meter hoch.28Sie hatten auf allen vier Seiten eine Anzahl von waagrechten bronzenen Leisten, die durch senkrechte Querleisten verbunden waren.29Auf den mittleren Leisten waren Löwen, Rinder und Kerubim abgebildet, die oben und unten von gehämmerten Kränzen eingefasst waren.30Jedes Gestell hatte zwei Achsen und vier Räder aus Bronze. Von den vier Eckpfosten gingen unten Streben aus, die mit der untersten verzierten Leiste verbunden waren.31Der ringförmige Aufsatz, der den Kessel trug, war 75 Zentimeter hoch und ragte über das Gestell hinaus; er war ebenfalls verziert. Er ruhte auf einem viereckigen Rahmen.32Die vier Räder reichten nicht bis an die Leisten des Rahmens heran; sie waren 75 Zentimeter hoch. Die kurzen Achsen der Räder waren fest mit dem Gestell verbunden.33Die Räder waren wie die Räder von Streitwagen; alle Teile – Achsen, Felgen, Speichen und Naben – waren aus Bronze gegossen.34An den vier Eckpfosten des Gestells waren Streben angebracht, die mit dem übrigen Gestell aus einem Guss waren.35Der ringförmige Aufsatz auf dem Gestell ragte 25 Zentimeter darüber hinaus und wurde durch Halter am Gestell getragen. Der Rahmen, auf dem er ruhte, war fest mit ihm verbunden.36Auf dem Rahmen und den Haltern waren Kerubim, Löwen und Palmen eingraviert und ringsum waren Kränze angebracht.37Alle zehn Gestelle waren völlig gleich. Hiram machte sie nach demselben Plan und Maß und aus der gleichen Gussform.38Dann machte er für jedes Gestell einen bronzenen Kessel mit einem Durchmesser von zwei Metern, der 840 Liter[8] fasste.39Fünf der Kesselwagen erhielten ihren Platz auf der Südseite des Tempelhauses, die übrigen fünf auf der Nordseite. Das große Becken wurde an der Südostecke aufgestellt.
Zusammenfassende Liste der Geräte für den Tempel
40-45Im Auftrag König Salomos fertigte Hiram alle diese Arbeiten für den Tempel des HERRN an. Jedes Stück war aus Bronze gegossen und die Oberfläche war anschließend poliert worden. Hier ist ein vollständiges Verzeichnis aller Stücke: 2 Säulen 2 becherförmige Kapitelle für die Säulen 2 Geflechte von Bändern für die Kapitelle 400 Granatäpfel, aufgehängt über den Bändern jedes Kapitells in zwei Reihen zu je hundert 10 fahrbare Gestelle 10 Kessel zum Einsetzen in die Gestelle das große Becken 12 Rinder als Untersatz des Beckens außerdem Schalen zum Auffangen des Blutes sowie Schaufeln und Kübel zum Beseitigen der Asche (2تواريخ 4:11)46Der König ließ alle diese Stücke im Jordantal in den mächtigen Tonablagerungen zwischen Sukkot und Zaretan gießen.47Weil es so viele Stücke waren, verzichtete er darauf, das Gewicht der verarbeiteten Bronze festzustellen.48-50Salomo ließ auch die heiligen Geräte für den Tempel des HERRN herstellen: den Räucheraltar den Tisch für die geweihten Brote die zehn Leuchter, je fünf rechts und fünf links vor dem Allerheiligsten die blütenförmigen Aufsätze der Leuchter, die Lichtschalen und Dochtscheren die Schüsseln, Lichtmesser, Blutschalen, Löffel und Kohlenbecken die Angeln für die Tür zum Allerheiligsten und für die Eingangstür des Tempels Alle diese Gegenstände wurden aus Gold gefertigt.51Nachdem König Salomo den Tempel und seine Ausstattung vollendet hatte, brachte er die Gaben, die sein Vater David dem HERRN geweiht hatte, herbei. Das Silber und das Gold und alle Geräte kamen in die Schatzkammern des Tempels.